Ένας Σουλτάνος αυτοκτονεί μέσα σε κλουβί – Ο Κεραυνός που θα χτυπούσε την Πόλη και το τραγικό τέλος του

Με λίγα λόγια, ο επίδοξος Πορθητής της Πόλης, που ονειρεύτηκε να τουρκέψει τη Βασιλεύουσα, ξύπνησε σε έναν εφιάλτη. Ο Μογγόλος Τιμούρ Λεγκ, ο κουτσός Ταμερλάνος τον νίκησε (στη Μάχη της Αγκύρας το 1402), τον έκλεισε σε ένα κλουβί, που περνούσαν οι Μογγόλοι και τον χλεύαζαν και μια μέρα σαν σήμερα, 8 Μαρτίου του 1403, ο Βαγιαζίτ αυτοκτόνησε για να μην υποφέρει άλλο το ψυχικό άλγος.
Η Ιστορία λέει ότι μετά τη Μάχη της Αγκύρας, ο νικημένος Βαγιαζίτ οδηγήθηκε μπροστά στον Ταμερλάνο.

Όταν ο Μογγόλος μακελάρης είδε τον Βαγιαζίτ, γέλασε. Ο Βαγιαζίτ, προσβεβλημένος από το γέλιο, είπε στον Ταμερλάνο ότι είναι απρεπές να γελάς με τη μοίρα του ηττημένου και ο νικητής του απάντησε: «Είναι ξεκάθαρο ότι η μοίρα δεν εκτιμά τη δύναμη και τις κατακτήσεις και μοιράζεται δίκαια σε ανάπηρους: σε σένα τον καμπούρη και σε μένα τον κουτσό»…

Πολλοί ιστορικοί καταγράφουν ότι ο Βαγιαζίτ απόλαυσε τη φιλοξενία του Ταμερλάνου, ο οποίος στενοχωρήθηκε όταν έμαθε τον θάνατό του Οθωμανού, όμως… Όμως ο μύθος μας αρέσει περισσότερο. Και τι λέει ο μύθος; Πως ο Ταμερλάνος έσερνε μαζί του τον Βαγιαζίτ παντού μέσα σε ένα κλουβί, ταπεινώνοντάς τον με διάφορους τρόπους: έβαζε μια από τις συζύγους του να τον σερβίρει ημίγυμνη (και όχι μόνο…), χρησιμοποίησε τον Βαγιαζήτ ως στήριγμα κάτω από τα πόδια του και στο δείπνο τον έβαζε κάτω από το τραπέζι όπου του πετούσαν κόκαλα! Σύμφωνα, επίσης με τον μύθο, ο Σουλτάνος αυτοκτόνησε χτυπώντας το κεφάλι του στα κάγκελα του κλουβιού του ή παίρνοντας δηλητήριο.
Μηδένα προ του τέλους μακάριζε, λοιπόν…