Πεθαίνει ο ποδοσφαιριστής που λίγοι θυμούνται, αλλά θεωρείται καλύτερος κι από τον Πελέ κι από τον Μαραντόνα

Ήταν σπουδαίος, ήταν ταλαντούχος, αλλά ατυχής· ήταν ποδοσφαιριστής που λίγοι θυμούνται, αλλά θεωρείται καλύτερος κι από τον Πελέ κι από τον Μαραντόνα. Ο Αλφρέδο ντι Στέφανο έπαιξε μπάλα την εποχή που η τηλεόραση ήταν ακόμη σε βρεφική ηλικία και το ποδόσφαιρο, πάθος για λίγους.

Έτσι ο (κατά πολλούς) μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής του κόσμου δεν απόλαυσε δάφνες δόξας, ούτε το χρήμα που έπνιξε τους μεταγενέστερούς του, αλλά ούτε και τη φήμη που ακολουθεί τους πρωτοπόρους. Τιμήθηκε. Αναγνωρίστηκε το ταλέντο του και η αξία του εν ζωή, αλλά ουδείς από τους νέους της εποχής μας (που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο) θα σου απαντήσεις όταν τον ρωτήσεις: «Γνωρίζεις ποιος είναι ο Ντι Στέφανο;»…

Γράφει για το ποιος ήταν ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο, ο Εδουάρδο Γκαλεάνο στο βιβλίο του «Το Ποδόσφαιρο στη Σκια και στο Φως»:
«Στα παπούτσια του χωρούσε όλο το γήπεδο. Το γήπεδο φύτρωνε από τα πόδια του και θέριευε. Ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο έτρεχε πάνω κάτω στον αγωνιστικό χώρο, από το ένα τέρμα στο άλλο, με την μπάλα στα πόδια· άλλαζε μέτωπο, άλλαζε ρυθμό: από χαλαρό τρέξιμο σε ξέφρενο κυκλώνα και χωρίς την μπάλα· ξεμαρκαριζόταν προς τον ελεύθερο χώρο, αναζητώντας μια ανάσα όταν το παιχνίδι γίνονταν ασφυκτικό. Δεν καθόταν στιγμή ήσυχος. Με το κεφάλι ψηλά περισκοπούσε όλο το γήπεδο, το διέσχιζε καλπάζοντας, άνοιγε διαδρόμους και εξαπέλυε την επίθεση του.

»Ο Ντι Στέφανο βρισκόταν πίσω από κάθε τελική προσπάθεια, στην αρχή, κατά τη διάρκεια και στο τέλος, και πετύχαινε γκολ με κάθε τρόπο. Μετά τον αγώνα οι φίλαθλοι τον σήκωναν στους ώμους. Ο Ντι Στέφανο υπήρξε η κινητήρια δύναμη 3 ομάδων που κατέπληξαν τον κόσμο στις δεκαετίες του ‘40 και του ‘50: της Ρίβερ Πλέιτ, όπου αντικατέστησε τον Πεδερνέα, της Μιγιονάριος και της Ρεάλ Μαδρίτης όπου ανακηρύχθηκε πρώτος σκόρερ της Ισπανίας επί 5 συνεχόμενα χρόνια. Το 1991, όταν ήδη είχε αποσυρθεί, το γαλλικό περιοδικό «France Football» του απένειμε τον τίτλο του καλύτερου ευρωπαίου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, εκείνου που είχε γεννηθεί στο Μπουένος Άιρες».

Ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο, η Saeta Rubia - το Ξανθό Βέλος - ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία του ποδοσφαίρου, δεν έπαιξε ποτέ σε Μουντιάλ! Το 1962, όταν ο Ντι Στέφανο επρόκειτο να αγωνιστεί με την εθνική Ισπανίας, τη χώρα που τον είχε υιοθετήσει, τραυματίστηκε στο δεξί γόνατο.

Ο Ντι Στέφανο ήταν ιδιοφυΐα! Η FIFA τον έχει αναγνωρίσει ως έναν από τους τέσσερις κορυφαίους των 100 χρόνων της μαζί με τους Πελέ, Ντιέγκο Μαραντόνα και Γιόχαν Κρόιφ. Το 2000 στην ψηφοφορία της «FIFA Football family» και των αναγνωστών του περιοδικού «FIFA Magazine» για την ανάδειξη του καλύτερου ποδοσφαιριστή του 20ού αιώνα ο Ντι Στέφανο ήρθε δεύτερος, πίσω από τον Πελέ. Το 1998 η FIFA τον εξέλεξε στην καλύτερη ενδεκάδα του 20ού αιώνα.

Ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο ήταν παγκόσμιος: γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες στις 4 Ιουλίου του 1926 και πέθανε μια μέρα σαν σήμερα, 7 Ιουλίου του 2014 στη Μαδρίτη, όταν ο καπνός από τα 88 κεράκια που είχε σβήσει δεν είχε ακόμα διαλυθεί… Αγωνίστηκε σε τρεις εθνικές ομάδες, της Αργεντινής, της Κολομβίας και της Ισπανίας, έπαιξε σε πέντε ποδοσφαιρικούς συλλόγους:
Ρίβερ Πλέιτ, Ουρακάν, Μιγιονάριος, Ρεάλ Μαδρίτης και Εσπανιόλ.
Κι έπειτα άρχισε η προπονητική καριέρα: Έλτσε, Μπόκα Τζούνιορς, Βαλένθια, Σπόρτιγκ Λισαβόνας, Ράγιο Βαγιεκάνο, Ντεπορτίβο Καστεγιόν, Ρίβερ Πλέιτ, Ρεάλ…

«Δεν ξέρω αν ήμουν καλύτερος παίκτης από τον Πελέ, αλλά μπορώ να πω χωρίς αμφιβολία ότι ο Ντι Στέφανο ήταν καλύτερος από τον Πελέ», είχε πει κάποτε ο Ντιέγκο Μαραντόνα.

Και ο Πελέ: «Οι άνθρωποι μαλώνουν συνέχεια για το ποιος είναι καλύτερος ανάμεσα σε μένα και το Μαραντόνα. Για μένα ο Ντι Στέφανο είναι ο καλύτερος»! Τι άλλο να πεις;