Όταν ο Γιώργος Συμπιλίδης «έριξε» τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και την κυβέρνηση του

Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 9 Σεπτεμβρίου του 1993, όταν «έπεσε» η κυβέρνηση Μητσοτάκη!

Έχουν περάσει 30 χρόνια παρά 365 μέρες και κάποιοι - λογικό είναι – έχουν ξεχάσει το όνομα Γιώργος Συμπιλίδης.
Ποιος ήταν ο Γιώργος Συμπιλίδης; Ήταν ο ιατρός και πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής Κιλκίς με τη Νέα Δημοκρατία και ως άλλος Ηρόστρατος άφησε το όνομά του στην Ιστορία ανατρέποντας την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Ο Γιώργος Σιμπιλίδης κατέθεσε δήλωση ανεξαρτητοποίησης και προσχώρησε στην Πολιτική Άνοιξη, του προσωπικού φίλου του Αντώνη Σαμαρά.
Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας τότε - για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι - είχε σχηματίσει κυβέρνηση, τον Απρίλιο του 1990, με 151 βουλευτές, ενώ τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου είχε πάρει ακόμα μία έδρα από το Εκλογοδικείο. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ισορροπούσε σε τεντωμένο σχοινί και το δίχτυ ασφαλείας είχα χαλαρώσει από τα «διαπλεκόμενα συμφέροντα».

Ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του – τότε - κατηγόρησαν τον Συμπιλίδη ότι «χρηματίστηκε από επιχειρηματίες» για να ρίξει την κυβέρνηση, δείχνοντας τον Σωκράτη Κόκκαλη, ο οποίος «επιθυμούσε τη ματαίωση της σχεδιαζόμενης ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ», του οποίου ήταν ο βασικός προμηθευτής.

Ο Αντώνης Σαμαράς, τότε, είχε κάνει μια αρκετά αιχμηρή δήλωση: «Είναι πολιτική ανανδρία, ο αρχιερέας της διαπλοκής στην Ελλάδα κ. Μητσοτάκης, με την ομπρέλα της βουλευτικής του ασυλίας, να ισχυρίζεται ότι εξαγοράστηκα τάχα από συμφέροντα για να ρίξω την κυβέρνησή του, ενώ γνωρίζει καλά ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο κατ' επάγγελμα, συστηματικά με συκοφαντεί, είναι ότι υπερασπίστηκα τον πατριωτικό χαρακτήρα μιας ιστορικής παράταξης».

Και ο αρχιερέας» Μητσοτάκης και η κυβέρνηση του «έπεσαν», τα χρόνια πέρασαν σαν τις εκλογικές καταιγίδες που σαρώνουν την Ελλάδα, ο Αντώνης Σαμαράς έγινε κάποτε αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, κάλεσε τον Συμπιλίδη πίσω, αλλά οι άλλοι, οι Μητσοτακικοί, δεν τον ήθελαν…

Και σήμερα, Μητσοτάκη έχουμε πρωθυπουργό, Σαμαρά στην… εσωκομματική αντιπολίτευση, αλλά οι «Συμπιλίδηδες» είναι άχρηστοι πια, αν και στη… δημοκρατία κάθε άνθρωπος είναι αναγκαίος. Και όσο οι ψήφοι δεν ζυγίζονται, αλλά μετριούνται, πάντα οι δημοκρατίες θα βρίσκονται ελλιποβαρείς.