Αζόφ στην Βουλή: Όταν ο Έλληνας Πρωθυπουργός έδωσε πάσα στον Σεφερλή στο Αμερικανικό Κογκρέσο

Σκεφτείτε τώρα, η Ελλάδα να έχει δεχτεί εισβολή από γειτονική της χώρα - την Τουρκία για παράδειγμα - και ο πρωθυπουργός να μιλούσε στην αμερικανική Βουλή. Να έλεγε διάφορα πιασάρικα του τύπου: «We'll always have Paris» ή «Frankly, my dear, I don’t give a damn...», ή ακόμα πιο πονηρά: «…Ιt means Luca Brasi sleeps with the fishes»! Γιατί τι άλλο από «Χόλιγουντ» να πεις στους Αμερικάνους για να του αγγίξεις; Ελευθερία ή Θάνατος; Αυτά είναι δικά μας «παλιομοδίτικα» συνθήματα, που του ψιθύρισαν τελευταία στιγμή του Ζελένσκι…

Κι όταν θα τελείωνε τον έμπλεο συγκίνησης λόγο του στο Κογκρέσο, ο έλληνας πρωθυπουργός, κι ενώ ο Τζο Μπάιντεν θα προσπαθούσε να ακούσει και να καταλάβει γιατί γελούσε ο Κυριάκος, να και θα ξεπεταγόταν στην οθόνη, ο Μάρκος Σεφερλής!
Ναι, ο Μάρκος Σεφερλής! Εμείς δεν έχουμε ακροδεξιό και νεοναζιστικό Τάγμα Αζόφ. Εμείς τους έχουμε όλους τους νοσταλγούς των Waffen-SS στις φυλακές!

Ο Μάρκος Σεφερλής θα ήταν το σινιάλο αντίστασης που θα μας εξέφραζε, γιατί όχι;
Κι ο «μεγάλος κωμικός, ο πολύ σπουδαίος κειμενογράφος, και σπουδαίος λογοπλάστης» κατά τον κριτικό θεάτρου, ποιητή, φιλόλογο και μεταφραστή αρχαίων κειμένων Κώστα Γεωργουσόπουλο, θα εμφανιζόταν, μιλώντας στους Αμερικανούς στη γλώσσα τους: «Ναιαιαι; Με ακούτεεεε; Ναιαι; Με ακούτεεε; Ο Σπασοκλαμπάνιας είμαι… Αχα, καλό, ε;»… Γελοιότητες; Ασφαλώς, αλλά στη σφαίρα της ελληνικής πραγματικότητας. Γιατί το να εμφανιστεί ένας εκπρόσωπος του Τάγματος Αζόφ στην Ελληνική Βουλή δεν ήταν απλά γελοιότητα. Ήταν εγκληματικό! Δείγμα προκλητικής αδιαφορίας και αλαζονεία; Μάλλον ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ! Κι αυτό είναι που τρομάζει περισσότερο.

Γιατί, τι άλλο μπορεί να είναι για την Ελληνική Βουλή, που μετά το επονείδιστο «Ευχαριστώ τους Αμερικανούς» του Κώστα Σημίτη, άκουσε και το διάγγελμα ενός φασιστοειδούς, του Μιχαήλ, που ισχυρίστηκε πως έχει ελληνική καταγωγή και πως ο παππούς του πολέμησε στον πόλεμο κατά των ναζιστών και και και; Και οι κεφαλές της Ελληνικής Βουλής δικαιολογήθηκαν ότι ενημερώθηκαν λίγα λεπτά πριν εμφανιστεί ο Μιχαήλ «Αζόφ» και σκιάξει τους παρισταμένους. Ντροπή!

Σε ποια Βουλή της αφρικανικής ηπείρου, θα ήταν προσκεκλημένος ο έλληνας πρωθυπουργός, θα έλεγε «...έχω και τον Σεφερλή μαζί μου να σας πει δυο λόγια» και δεν θα του απαντούσαν: «Αυτά στο Δελφινάριο, όχι εδώ, μεγάλε!»…
Ντροπή μας. Ένας τόπος που κάθε χωριό του από τα Δίκαια μέχρι τη Γαύδο μετράει νεκρούς από τη ναζιστική εισβολή· ένας τόπος που λερώθηκε η Βουλή του από την εισβολή «εγκληματικής οργάνωσης» στα έδρανά της, να χειροκροτεί έναν φασίστα πολεμιστή, που εγκληματεί πράττοντας το καθήκον του, να τα λέμε αυτά... Τόση επιδερμικότητα; Τόση ανοησία και ρηχότητα;

Δεν ήταν το βάρος μιας παρουσίας ανάρμοστης - υποτιμητικής, που τρόμαξε, ήταν ο τρόπος που το σήκωσε - αυτό το βάρος - η επίσημη ηγεσία της Ελληνικής Βουλής: Με αφελή απερισκεψία! Ή μήπως το φρόντισε; Η σημασία κρύβεται στις λεπτομέρειες: «Εμοί μεν όνειδος η πατρίς, συ δε τη πατρίδι». Αυτό μόνο δεν ακούσαμε. Αιδώς, Αργείοι!