Η χώρα των Λωτοφάγων ήταν η Ελλάδα τελικά: Ποιος Άλκης; Ποιος Δούκας; Ποιοι βιαστές; Ποιος Πρόεδρος; Τι έγινε χθες βράδυ στο Σασμό;

Άλκης είπατε; Γεωργία; Πέτρος Δούκας; Νέα Δημοκρατία; Ποιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας «έφυγε»; Αυτοί που πρωταγωνιστούν σήμερα στα ειδησεογραφικά δελτία, στα σχόλια των... Pet influencer στο διαδίκτυο, στις κουβέντες στα εστιατόρια που τρων τα συνεργεία, «αύριο» θα έχουν ξεχαστεί, όμως... Όμως στο Σασμό τι έγινε στο Σασμό; Αυτό δεν ξεχνιέται!

Η χώρα μας βρίσκεται βόρεια από τις βόρειες ακτές της Αφρικής. Στην Ευρώπη έχει γαντζωθεί και για ευρωπαϊκή χώρα λογίζεται… Εδώ λοιπόν, σε τούτα τα άγια χώματα ευδοκιμεί (και) ο λωτός. Ένα δεντράκι λιγνό και ταπεινό είναι ο λωτός, που ενώ σκορπίζει όλα τα φύλλα του στους νοτιάδες του φθινοπώρου, μέσα στο καταχείμωνο κρατάει τους καρπούς του στιλπνούς και ζουμερούς: Για να τους τρώνε οι ιθαγενείς και να ξεχνούν. Γνωστοί από την Οδύσσεια οι Λωτοφάγοι. Ο καρπός του λωτού είχε λένε ναρκωτικές ιδιότητες και προκαλούσε… ειρηνική απάθεια!
Να, λοιπόν, η λύση του μυστηρίου: Πόσους λωτούς έχετε φάει στη ζωή σας; Κανέναν; Δεν μπορεί…

Πώς εξηγείται να έχουμε ξεχάσει τα δεκάδες εγκλήματα των οργανωμένων οπαδών, των μισθοφόρων των ομάδων και να μας εκπλήσσει - δήθεν - ξαφνικά ο θάνατος ενός 19χρονου από το δρεπάνι αμετανόητων φονιάδων;
Ο Άλκης δεν ήταν το «πρώτο αίμα» και δυστυχώς δεν θα ΄ναι το τελευταίο. Πώς και ξεχνάμε ότι με το που θα χαράξει η επόμενη μέρα έπειτα από ένα τραγικό γεγονός, ο εκάστοτε υφυπουργός Αθλητισμού εκπονεί νέο αθλητικό νομοσχέδιο. Πόσες φορές;
Κι οι λωτοφάγοι πια, ανοίγουν το στόμα και χαίρονται που όλα θα λυθούν ειρηνικά στον τόπο του αέναου πολέμου…
Από τότε που δολοφονήθηκε ο Χαράλαμπος Μπλιώνας, το 1986, με μια φωτοβολίδα στις κερκίδες, ο αθλητικός νόμος τροποποιείται και αλλάζει… Κι εδώ και 36 χρόνια, τίποτα δεν έχει αλλάξει κι ούτε πρόκειται!

Οι «Άλκηδες» θα πέφτουν σαν τα στάχυα, θερισμένοι από το δρεπάνι της πολιτικής αδιαφορίας, οι πολιτικοί θα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και η Πολιτεία με περισσή υποκρισία θα ακουμπάει στο φέρετρο για λίγο… Γιατί ηθικός αυτουργός της οπαδικής βίας είναι η Πολιτεία! Πάει και τέλειωσε.

Αν ακούσεις: «Το μαχαίρι στο κόκκαλο»… ξαπλώσου χάμου με μάτια κλειστά και κράτησε την πνοή σου … Όταν ακούσεις αυτό το χιλιοειπωμένο, να ξέρεις πως μια μάνα κλαίει για το παιδί της, ένας πολιτικός εκμεταλλεύεται τον θρήνο για να κρυφτεί και κάποιοι δήθεν θλίβονται μέσα στη νιρβάνα τους… Κι οι λωτοφάγοι ξεκοκαλίζουν παϊδάκια μέσα στην ειρηνική τους απάθεια: έλα καημένε…
Ξεχνάμε λοιπόν!
Ξεχάσαμε τις υπερβολές του Προέδρου της Δημοκρατίας, τα κινέζικα κλιματιστικά, το σπίτι στην Πεντέλη του Προέδρου της Δημοκρατίας, τις μηνύσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας στους ηθοποιούς και κλίναμε το γόνυ στον Ανακριτή που αποδήμησε. Αιωνία η μνήμη του…

Ξεχνάμε τα σκάνδαλα των εκάστοτε κυβερνόντων και δήθεν μας εκπλήσσουν οι κουβέντες πολιτικών: «Είχαμε κατέβει κάτω με τσάντες και αποζημιώναμε»… Κια γελάσανε ο Πέτρος Δούκας με τον Σπήλιο Λιβανό γιατί ξεχάσαμε. Είναι να μην γελάνε;

Ξεχνάμετους λογαριασμούς της ΔΕΗ, ξεχνάμε24.332 νεκρούς που γδέρνουν τις πόρτες της μνήμης μας νυχτιάτικά, ξεχνάμε τους βιαστές που ασέλγησαν στον πολιτισμό μας, ξεχνάμε φωτιές, χιόνια, πλημμύρες και καταστροφές, ξεχνάμε τους συντρόφους μας παρασυρμένοι από τις εφήμερες απολαύσεις. Γιατί έτσι μάθαμε να προχωράμε: στην ομιχλώδη λήθη!
Όμως, θυμόμαστε τι έγινε χθες βράδυ στο Σασμό… Σε ποιον έδεσε τη λευκή ποδιά – όχι με τα χέρια πίσω – ο σεφ Κουτσόπουλος, πώς κοίταξε βλοσυρά ο Δούκας στις Άγριες Μέλισσες…
Ελπήνορες! Ναι τραγικοί Ελπήνορες. Αναζητείστε τη ζωή του Ελπήνορος στην Οδύσσεια κι έπειτα κοιταχτείτε στον καθρέφτη… Τον αναγνωρίζετε; Ξεχάσατε;
Καταραμένοι και βουλιμικοί με του λωτού τους καρπούς: Μας θέλγει το να ξεχνάμε, αλλά ξεχάσαμε, πως έχουμε ξεχάσει τη ζωή μας πίσω…