Συνάντηση Σι, Τραμπ, Πούτιν- Ποια Γιάλτα του ’45 και ανοησίες; Να τι ήταν: η πτώση των ΗΠΑ, η κινεζική ισχύς και η ρωσική υποταγή!
🕛 χρόνος ανάγνωσης: 9 λεπτά ┋

Συνάντηση Σι, Τραμπ, Πούτιν- Ποια Γιάλτα του ’45 και ανοησίες; Είναι πια φράση-κλισέ, όπως λίγες ακόμα που έχουν επιβιώσει ως της μέρες που κυριαρχεί η γενιά των ανενθουσίαστων Millennials: Η ιστορία επαναλαμβάνεται, την πρώτη φορά ως τραγωδία, τη δεύτερη ως φάρσα… Καμιά φορά- ή πολλές φορές- η ιστορία δεν είναι έτσι όπως προσπαθούν να μας την διδάξουν οι «αδιάβαστοι» διαβασμένοι ή οι πονηροί ιδιοτελείς. Ούτε τραγωδία, ούτε φάρσα, απλά μια ιστοριούλα και τίποτα περισσότερο…
Λοιπόν… Η Διάσκεψη της Γιάλτας είναι γνωστή στους περισσότερους της γενιάς που ταξίδευε στα βιβλία της Ιστορίας και αλίευε γεγονότα που θα τους πρόσφεραν τροφή για το νου· οι Millennials αδιαφορούν και για τη «Γιάλτα» και για το πακέτο από τα τσιγάρα (ή χαρτοπετσέτα) όπου- όπως θρυλείται- πάνω του μοιράστηκε ο Κόσμος. Ο Τσώρτσιλ κάτι τους θυμίζει, ο Στάλιν είναι γνωστός από vintage posters και ο Ρούσβελτ... Ο Ρούσβελτ, ο Ρούσβελτ;
Η Διάσκεψη της Γιάλτας εκτυλίχτηκε σε ένα ετοιμόρροπο ανάκτορο έξω από τη Λιβαδειά, ναι καλά διαβάσατε έξω από το χωριό της Κριμαίας Λιβαδειά. Το χωρίο Λιβαδειά, που απέχει τρία χιλιόμετρα από την Κριμαία οφείλει το όνομά του στον Λάμπρο Κατσώνη, τον γνωστό μας συνταγματάρχη του ρωσικού στρατού και ήρωα του ελληνικού απελευθερωτικού κινήματος του 1787. Όταν ο Έλληνας φλογερός επαναστάτης επέστρεψε κακήν κακώς στη Ρωσία αφού το κίνημά του είχε αποτύχει, η τσαρίνα Αικατερίνη η Μεγάλη του χάρισε ένα απέραντο αγρόκτημα στην χερσόνησο της Κριμαίας, τρία χιλιόμετρα από τη Γιάλτα, όπου ο Κατσώνης εγκαταστάθηκε μόνιμα. Το τεράστιο κτήμα, ο Κατσώνης, το ονόμασε «Λιβαδειά» σε ανάμνηση της ιδιαίτερης πατρίδας του.Γιάλτα και Σενζέν, κάμιά σχέση...
Αλλά ας επανέλθουμε στο θέμα μας: η Διάσκεψη της Γιάλτας, λοιπόν, έλαβε χώρα το 1945, όταν πια ο κεραυνοβόλος πόλεμος του Αδόλφου είχε καταλαγιάσει σαν μπόρα που αποδρομούσε και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φρανκλίνος Ρούσβελτ, ο Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Ουίνστον Τσώρτσιλ και ο σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν συναντήθηκαν για να συζητήσουν το τέλος του πολέμου. Όπως και στην Τεχεράνη, δυο χρόνια πριν, ο σκληρός σαν ατσάλι Στάλιν είχε ταξιδέψει με τρένο στην Κριμαία φοβούμενος τα αεροπλάνα! Και τι συνέβη τότε; Εκτός του ότι αξιωματούχοι και παρατρεχάμενοι κοιμόντουσαν σε στρώματα γεμάτα κοριούς... Ο Τσώρτσιλ γκρίνιασε ότι η Γιάλτα δεν ήταν ωφέλιμη για τίποτα άλλο εκτός από τον «τύφο και τις ψείρες που ευδοκιμούσαν σε αυτά τα μέρη»· και στη συνέχεια, ζήτησε να απολυμανθούν τα ρούχα του...
Ογδόντα χρόνια μετά, η Διάσκεψη της Γιάλτας μνημονεύεται όχι τόσο για την οικοδόμηση της ειρήνης, αλλά για την παράδοση των Ανατολικοευρωπαίων (των οποίων οι ηγέτες δεν ήταν στη συνάντηση) σε σοβιετική κατοχή για μισό αιώνα. Στο όνομα του τερματισμού ενός πολέμου κατά του φασιστικού ολοκληρωτισμού, με άλλα λόγια, η Γιάλτα προώθησε την εξάπλωση του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού και οι κοριοί και οι ψείρες του Ψυχρού Πολέμου απλώθηκαν σε ολόκληρο τον Κόσμο...
Η- κακά τα ψέματα- ασήμαντη σύνοδος κορυφής Τραμπ-Πούτιν-Σι στη Σεντζέν, την οποία οι εύπιστοι παρουσίασαν ως Νέα Γιάλτα, είναι ένα γεγονός που ταιριάζει απόλυτα στις ανόητες-ανούσιες εποχές μας. Δεν υπογράφηκαν σοβαρές συμφωνίες! Καμία ζώνη επιρροής δεν σχεδιάστηκε στην επιφάνεια μιας χαρτοπετσέτας. Ουδείς δέχτηκε επίθεση από ψείρες ούτε δαγκώθηκε από κοριούς. Αντίθετα, η συνάντηση ήταν μια σύντομη βουτιά στη χλιδή της Κίνας, σχεδόν χωρίς ουσία (εκτός του πλούσιου μενού του δείπνου) και προσεκτικά χορογραφημένη προς μέγιστο όφελος των κινέζων σπιτονοικοκύρηδων. Ο πραγματικός σκοπός της συνάντησης δεν ήταν να τερματίσει κάποιον πόλεμο- και σίγουρα όχι για να σταματήσει την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία- αλλά να για να τραβηχτούν προπαγανδιστικές φωτογραφίες και βίντεο κλιπ που ο καθένας από τους τρεις ηγέτες θα χρησιμοποιήσει και τώρα και στο μέλλον για να καλύψει τις πολιτικές του αστοχίες· το δίχως άλλο αυτός ήταν ο βασικός στόχος του Ντόναλντ Τραμπ.
Κολακίες για χειραγωγούντες...
Πριν συναντηθούν οι τρεις ηγέτες, ο Τραμπ, δήλωσε στο Fox News ότι η πιο σημαντική στιγμή είχε ήδη τελειώσει: «…ο χθεσινός χαιρετισμός, που δεν έχει συμβεί ποτέ στην ιστορία της Κίνας». Ο Σι Τζινπίνγκ, γνωρίζοντας πόσο εύκολο είναι να χειραγωγήσει κάποιος τον αμερικανό πρόεδρο, είχε υποδεχτεί τον Τραμπ στο αεροδρόμιο. «Πρόκειται για έναν πολύ σεβαστό, έναν σπουδαίο πρόεδρο, έναν από τους σπουδαίους προέδρους της Κίνας - και δεν έχει πάει ποτέ στο αεροδρόμιο για να συναντήσει κάποιον», είπε έμπλεος έπαρσης ο Τραμπ. Μίλησε επίσης για «τη φανφάρα, την ομορφιά, την μεγαλοπρέπεια, τις χιλιάδες ανθρώπους, τα μικρά παιδιά, τους στρατιώτες, όλα αυτά», προσθέτοντας, «…είναι μια μεγάλη νίκη για εμάς. Είναι μια μεγάλη νίκη και για την Κίνα». Ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε βίντεο κλιπ, που φαινομενικά δημιουργήθηκε για να προωθήσει τον κινεζικό κομμουνισμό, δείχνοντας όλη αυτή την επίδειξη και τοποθετώντας τον Τραμπ στο επίκεντρο- μια μεγάλη νίκη (πράγματι) για την Κίνα, και ίσως μια μεγάλη νίκη για το «εγώ» του Τραμπ μετά τις ενδιάμεσες εκλογές, σίγουρα όμως δεν είναι μεγάλη νίκη για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, η συνάντηση παρήγαγε χρήσιμη προπαγάνδα. Σχεδόν πέντε χρόνια μετά την έναρξη ενός πολέμου που πίστευε ότι θα κέρδιζε σε τρεις ημέρες, βρίσκεται απέναντι σε 1,5 εκατομμύριο θύματα πολέμου, την απώλεια- μέχρι αυτή την εβδομάδα- του μισού της ικανότητας διύλισης πετρελαίου της χώρας του, την σημαντική καταστροφή της γέφυρας του στενού Κερτς, η οποία συνδέει τη Ρωσία με την Κριμαία. Ο Πούτιν είχε παραστεί με καμάρι στα εγκαίνια εκείνης της γέφυρας το 2014 (κόστισε 3,7 δισ. δολάρια με μήκος 19 χιλιομέτρων· ήταν μεγαλύτερη γέφυρα που έχει κατασκευάσει ποτέ η Ρωσία και η μεγαλύτερη γέφυρα στην Ευρώπη) προσδίδοντάς της χαρακτήρα σημαντικού εθνικού γεγονότος. Τις τελευταίες ημέρες, οι Ουκρανοί έχουν χτυπήσει τη γέφυρα τρεις φορές, καταστρέφοντας ολοσχερώς την οδική σύνδεση και διακόπτοντας- τουλάχιστον προσωρινά- τη σιδηροδρομική σύνδεση. Ωστόσο, ο Πούτιν θα χρησιμοποιήσει τη συνάντηση στη Σεντζέν για να δείξει στους Ρώσους ότι η χώρα τους εξακολουθεί να είναι υπερδύναμη, ότι επιβάλλεται να κάθεται στον ίδιο τραπέζι με Αμερικανούς και Κινέζους, ότι εξακολουθεί να είναι σημαντική οντότητα στην παγκόσμια σκηνή, ακόμη και όταν η ισχύς, η επιρροή και η ευημερία συρρικνώνονται δραματικά.
Για τον Σι, η συνάντηση ήταν χρήσιμη επειδή έλαμψε ως ο οικοδεσπότης, έστησε τους συνδαιτημόνες του όπως αυτός οραματίστηκε για να βγουν οι φωτογραφίες και η προπαγάνδα του μεταδόθηκε σε όλο τον Κόσμο. Με τη συνεργασία του Τραμπ έστειλε παγκόσμιο μήνυμα την παρακμή των ΗΠΑ, την κινεζική ισχύ και τη ρωσική υποταγή. Ακόμα και όταν η κινεζική οικονομία βιώνει ύφεση στον τομέα των ακινήτων, ζημίες στον τομέα της μεταποίησης και χρόνια ανεργία, η συνάντηση της Σεντζέν έκανε τη χώρα του Μάο να μοιάζει με τη μόνη σοβαρή στην αίθουσα. Ο αμερικανός πρόεδρος φλυαρούσε για τις φανφάρες στο αεροδρόμιο. Η Ρωσία (φαίνεται καθαρά πως) είναι σε πτώχευση χωρίς την κινεζική υποστήριξη και ο Σι, σίγουρος ότι είχε αποκτήσει με επιτυχία την αμερικανική τεχνολογία που χρειάζονται ο στρατός και η βιομηχανία του, ήταν ο πρωταγωνιστής της τελετής.
Τότε είχαν και το μαχαίρι και το καρπούζι! Τώρα...
Οι ηγέτες στη Διάσκεψη της Γιάλτας το 1945 ήταν πραγματικά σε θέση να αποφασίσουν την τύχη των μικρότερων χωρών χωρίς την παρουσία τους και κυρίως ενάντια στις επιθυμίες τους. Οι τρεις ηγέτες στη Σεντζέν δεν έχουν πλέον αυτή τη δύναμη. Σίγουρα ο πρόεδρος Τραμπ δεν έχει πλέον κανένα χαρτί, να ανοίξει (για να χρησιμοποιήσουμε τα δικά του λόγια), στο σκληρό πόκερ της Ουκρανίας, η οποία, παρά το γεγονός ότι έχει αποκοπεί από κάθε στρατιωτική και οικονομική βοήθεια των ΗΠΑ, συνεχίζει να αγωνίζεται με ευρωπαϊκή υποστήριξη και τους δικούς της πόρους. Ο Πούτιν δεν μπορεί να ονειρεύεται να κυριαρχήσει σε ευρωπαϊκές χώρες των οποίων το συνδυασμένο ΑΕΠ είναι πολύ μεγαλύτερο από το δικό του, και ο Σι απέχει ακόμη πολύ από το να είναι σε θέση να κυριαρχήσει στην Ασία. Ο Κόσμος έχει προχωρήσει από το 1945. Το πιο βασικό: οι Βρετανοί παρακολουθούν πια από τον άβολο καναπέ τους τα τεκταινόμενα…
Τα πάντα έχουν από τότε αλλάξει. Και όχι μόνο από τότε. Για παράδειγμα: οι Ουκρανοί χτύπησαν τη γέφυρα του Κερτς και το έκαναν με τα δικά τους οπλικά συστήματα, κανένα από τα οποία (όπως λέγεται) δεν υπήρχε στην αρχή της ρωσικής εισβολής. Τους τελευταίους μήνες, οι Ιρανοί μπόρεσαν να χτυπήσουν αμερικανικές βάσεις και στόχους στα κράτη του Περσικού Κόλπου χρησιμοποιώντας ρωσική τεχνολογία μη επανδρωμένων αεροσκαφών εξίσου πρόσφατης τεχνογνωσίας. Ζούμε πια σε έναν Κόσμο ασύμμετρων συγκρούσεων, όπου ακόμη και δυνάμεις που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν δήθεν μακραίωνους πολιτισμούς ανακαλύπτουν ότι μπορούν να χάσουν μάχες από υποδεέστερους αντιπάλους. Αν η σύνοδος κορυφής στη Σενζέν φαινόταν αναχρονιστική και ξεπερασμένη- μια αποτυχημένη προσπάθεια να αναπλαστεί η αίγλη του παρελθόντος του Ψυχρού Πολέμου- αυτό οφείλεται στο ότι ναι , πραγματικά έτσι ήταν.
Και ένα παραλειπόμενο από την Κριμαία του 1945: όταν ο Τσώρτσιλ υπερασπίστηκε τις μικρότερες χώρες επικαλούμενος με δόση ειρωνείας τον Μαρξ («στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του»), ο Στάλιν του απάντησε κοφτά: «Προτιμώ κάτι άλλο: στον καθένα ανάλογα με το τι αξίζει»… Έτσι και στην Σενζέν ο καθένας φάνηκε με ό,τι λάμψη του αξίζει…
Νοσηλευτές: Μισθός στο ΕΣΥ ούτε για ένα ενοίκιο - Στον δρόμο ο κλάδος για αποδοχές και συνθήκες εργασίας
Νίκος Παππάς στο ethnos.gr: «Δεν έχουμε μπιφ με τον Αλέξη Τσίπρα»
Πολεμική Αεροπορία: Παρέλαβε το 63ο F-16 Viper - Πόσα μαχητικά απομένουν και ποιο είναι το επόμενο βήμα
Οι αυξήσεις στους μισθούς ένα από τα κρισιμότερα στοιχήματα της κυβέρνησης
Live όλες οι εξελίξεις λεπτό προς λεπτό, με την υπογραφή του www.ethnos.gr




