Συγκλονιστική ιστορία: Το μοναδικό παιδί επιζών ναυαγίου και η σκληρή μοίρα - Όσοι έμαθαν το τέλος του είπαν «καλύτερα να είχε πνιγεί»

Το μοναδικό παιδί- επιζών ναυαγίου είχε μοίρα σκληρή... Ήταν παιδί στα 12, όταν κάποιοι, μαθαίνοντας την ιστορία του, τον είπαν, αβασάνιστα, «τυχερό»· άλλαξαν γνώμη, όταν χρόνια μετά, πληροφορήθηκαν το τέλος του. Ο Τζον Χάνλεϊ, ήταν τυχερός, πράγματι, για λίγες στιγμές, αλλά εκείνες οι στιγμές σημάδεψαν την υπόλοιπη, θλιβερή, ζωή του.

Η οικογένεια του 12χρονου Τζον είχε πνιγεί σε ένα τραγικό ναυάγιο, ένα από τα χειρότερα του 19ου αιώνα, 39 χρόνια πριν βυθιστεί ο «Τιτανικός» και κερδίσει τα πρωτεία…

Ο Τζον Χάνλεϊ, σημαδεύτηκε από τη μοίρα να είναι το μόνο παιδί που επέζησε από το ναυάγιο του SS Atlantic, της ναυτιλιακής εταιρείας White Star Line (η εταιρεία του Τιτανικού!), όταν τα ξημερώματα της 1ης Απριλίου του 1873, το καράβι προσέκρουσε σε βράχια στα ανοικτά του Golden Rule Rock της Νέας Σκωτίας του Καναδά. Το πλοίο θα έστελνε στον άλλο κόσμο 535 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων και των 156 επιβαινόντων γυναικών, αλλά και 188 παιδιών από τα 189 που ταξίδευαν. Ο 12χρονος Τζον Χάνλεϊ ήταν ο μόνος από τους ανήλικους ταξιδευτές που επέζησε!

Από το Λίβερπουλ προς την... Κόλαση

Στις 20 Μαρτίου του 1873, το «Atlantic» απέπλευσε από το Λίβερπουλ με προορισμό τις Ηνωμένες Πολιτείες και ανάμεσα στους 952 επιβαίνοντες ήταν ο Πάτρικ Χάνλεϊ, η σύζυγός του Μαίρη Μπουρκ και οι δύο γιοι του Μάικλ (ετών17) και Τζον (ετών12)· ταξίδευαν για να βρεθούν με τις κόρες τους Μπριζίτ και Μαρί, που κατοικούσαν στο Νιου Τζέρσεϊ.

Το πλοίο είχε αλλάξει την προκαθορισμένη πορεία του και είχε «βάλει πλώρη» προς το Χάλιφαξ της Νέας Σκωτίας, όταν ο καπετάνιος, Τζέιμς Άγκνιου Γουίλιαμς, ενημερώθηκε ότι η ποσότητα του άνθρακα δεν θα επαρκούσε μέχρι να πιάσει λιμάνι το καράβι. Αργότερα, και αφού η θάλασσα μαστίγωνε αλύπητα το σκαρί, μαθεύτηκε πως ο Πρώτος Μηχανικός προσπαθούσε να εξοικονομήσει καύσιμο, αν και επαρκέστατο για το ταξίδι, ώστε ο καπετάνιος να μην το σπαταλήσει! Ο επικεφαλής της μηχανής Τζον Φόξλεϊ είχε πιαστεί να λέει ψέματα, αλλά πια δεν μπορούσε να κάνει πίσω· ούτε εκείνος, ούτε το καράβι. Και εκείνες τις ώρες το «Atlantic» θαλασσοδερνόταν από καταιγίδα που είχε κόψει την ταχύτητά του. Ο καπετάνιος έπεσε για ύπνο κατάκοπος, δίνοντας αυστηρές διαταγές να τον ξυπνήσουν σε μια ώρα- κάτι που δεν συνέβη. Κι όταν συνέβη το μοιραίο και ο καπετάνιος πετάχτηκε από το κρεβάτι του ήταν πάρα πολύ αργά…

Το ρολόι του πλοίου έδειχνε 03:15 όταν ο παρατηρητής είδε έντρομος μπροστά του άσπρο αφρό κυμάτων- δείγμα ότι υπάρχει κάπου κοντά βράχος. Οι αξιωματικοί της γέφυρας προσπάθησαν να αλλάξουν πορεία, έκοψαν ταχύτητα, αλλά η μοίρα είχε πάρει ήδη τη δική της ρότα: το καράβι τσακίστηκε στα βράχια και πήρε κλίση.
Ο πανικός και το χάος απλώθηκαν σαν τη μανιασμένη καταιγίδα που λυσσομανούσε. Όλες οι σωσίβιες λέμβοι, που ρίχτηκαν στη θάλασσα, χτυπήθηκαν στα βράχια ή στα πλευρά του μισοβυθισμένου καραβιού, σκοτώνοντας έναν έναν εκείνους που για μια στιγμή ένοιωσαν τυχεροί…

Με τα κύματα να χτυπούν δίχως έλεος το πλοίο πολλοί ναυαγοί κατάφεραν να σκαρφαλώσουν στα ξάρτια και να κρατηθούν με αγωνία ελπίζοντας κάποιος να τους σώσει· οι περισσότεροι πέθαναν μαστιγωμένοι από την καταιγίδα.

Από μια τρύπα βγήκαν στη σωτηρία...

Όταν η είδηση, πως ένα καράβι βουλιάζει έφτασε στους κοντινούς κατοίκους της περιοχής, πολλοί έτρεξαν να ρίξουν τις βάρκες τους στη θάλασσα για να βοηθήσουν τους ανθρώπους που πνίγονταν. Κάποιοι αξιωματικοί του πλοίου κατάφεραν να απλώσουν σχοινιά από το ναυάγιο προς την ακτή οδηγώντας στην ασφάλεια της στεριάς όσους είχαν καταφέρει να επιζήσουν. Ο μικρός Τζον Χάνλεϊ- τρεμάμενο φύλλο από τον άνεμο και τη μοίρα, ήταν το μοναδικό παιδί που βγήκε από τη θάλασσα ανασαίνοντας…

Εκείνα τα χρόνια, στα επιβατηγά πλοία, οι ταξιδιώτες χωρίζονταν ανά φύλο· με τις ανύπαντρες γυναίκες να παίρνουν καμπίνες στο πίσω μέρος, τα παντρεμένα ζευγάρια στο κέντρο και τα μικρά παιδιά και τους ανύπαντρους άνδρες κατάπλωρα. Αυτό γινόταν ώστε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και κινδύνου, οι οικογένειες να μην προκαλέσουν ταραχές και εμπόδια με τον πανικό τους. Ωστόσο, ο μικρός Τζον παρακάλεσε τη μητέρα του να πάει να κοιμηθεί με τον μεγαλύτερο αδελφό του στη μέση του πλοίου.

Όταν το καράβι τσακίστηκε στα βράχια και άρχισε να μπάζει νερά, πολύ λίγα από τα παντρεμένα ζευγάρια ή τις ανύπαντρες γυναίκες κατάφεραν να βγουν στο κατάστρωμα. Η σύγχυση και ο πανικός κυριάρχησαν· ο μικρός Τζον έχασε τον αδελφό του και παρασύρθηκε από ένα αλλόφρων πλήθος που κατευθυνόταν προς το κατάστρωμα· έφτασαν μόνο στα μεσαία καταστρώματα, όπου βλέποντας μια αρκετά μεγάλη τρύπα στα πλευρά του καραβιού προσπάθησαν να ξεφύγουν από αυτήν. Ο Τζον σπρώχτηκε προς τη θάλασσα και τη σωτηρία· δεν θα έβλεπε ποτέ ξανά ζωντανό τον αδελφό του, ούτε και τους γονείς του.

Στο χάος που ακολούθησε, ο Τζον, μαζί με άλλους επιζώντες, φιλοξενήθηκε από κατοίκους του Χάλιφαξ· του πρόσφεραν στεγνά ρούχα και τροφή και προσπάθησαν να του μαλακώσουν τον πόνο της απώλειας των γονιών και του αδελφού του.
Η ψυχική ταραχή και η κατάρρευση που βίωνε ο 12χρονος Τζον ήταν συντριπτικές για την τρυφερή ηλικία του· βρισκόταν σε ξένη χώρα περιτριγυρισμένος από αγνώστους και ήθελε απεγνωσμένα να συναντήσει όσους είχαν απομείνει από την οικογένειά του στις ΗΠΑ. Οι εφημερίδες, τότε, έγραψαν ότι φαινόταν ελάχιστα επηρεασμένος από την απώλεια, αλλά πιθανότατα ήταν ακόμα τρομοκρατημένος. Οι ντόπιο έθαψαν τους πνιγμένους πλάι στη θάλασσα και έφυγαν να συνεχίσουν τις ζωές τους. Όσοι γλύτωσαν, έφυγαν κι' αυτοί, απαντέχοντας να βρουν κάποτε γαλήνη... 

Η μοίρα φέρθηκε σκληρά...

Κι’ έπειτα τον μικρό Τζον, τον άρπαξε η άλλη, η πιο σκληρή κι’ απάνθρωπη καταιγίδα, εκείνη της μοίρας, και τον παρέσυρε στον βυθό μιας άλλης θάλασσας πιο ανταριασμένης και σκοτεινής: της ζωής.

Όταν, τελικά, ο Τζον επανασυνδέθηκε με τις αδερφές του, προσκλήθηκε να συμμετάσχει ως αξιοθέατο (το μοναδικό παιδί που επέζησε ναυαγίου, βλέπεις...) σε τσίρκο (!), ενώ η εταιρεία White Star Line προσφέρθηκε να τον υιοθετήσει και να πληρώσει για την εκπαίδευσή του πριν του προσφέρει εργασία, η οποία, τελικά, απορρίφθηκε.
Σύμφωνα με το βιβλίο «The Atlantic's last stop» του Ρόμπερτ Τσόουκ, η ζωή του Τζον συνέχισε να είναι μια τραγωδία, καθώς δεν μπόρεσε να ξεφύγει ποτέ από τον τρόμο και το θανατικό εκείνης της νύχτας.
Λέγεται ότι, όσο μεγάλωνε ο Τζον, βυθιζόταν στη σκοτεινή θάλασσα του αλκοόλ· πέθανε σε ηλικία 35 χρονών, όταν τον χτύπησε ένα τρένο! Πολλοί λένε πως ήταν δυστύχημα, επειδή ο Τζον, περπατούσε κατά μήκος των γραμμών. Άλλοι είπαν ότι ήταν μεθυσμένος, άλλοι πάλι, ότι έπεσε μόνος του στις ράγες για να σκοτώσει τους δαίμονές του. κανείς δεν έμαθε ποτέ την αλήθεια.

Ο Τζον, χτυπημένος ανελέητα από της μοίρας τις προσταγές, δεν είχε στέρεα γη για να πατήσει σε ολόκληρη τη ζωή του· φουρτουνιασμένη θάλασσα τον ξυπνούσε, φουρτουνιασμένη θάλασσα τον κοίμιζε. Κι’ ένα πρωί όλα γύρω του γαλήνεψαν, πάνω στις παγωμένες ράγες, που ποιος ξέρε για που τραβούσαν. Εκείνος γνώριζε… Και τις ακολούθησε. Η θάλασσα μέσα του είχε πια ημερέψει…

Διαβάστε ακόμη

Ποιοι σκοτώνουν την πανίδα στον Γράμμο και την Δαδιά;

Ο σκελετός του Ντ’Αρτανιάν: Η σφαίρα, το νόμισμα και το DNA φωτίζουν το μυστήριο του Μάαστριχτ

Γιατί οι ΗΠΑ (νομίζουν) ότι κερδίζουν τις μάχες αλλά τελικά χάνουν τον πόλεμο

Απάτες στον ΕΦΚΑ: Ο «αόρατος διαχειριστής» του ενός εκατομμυρίου - Πώς δρούσε με τις έξι εταιρείες-φαντάσματα