Τσίπρας για Βενεζουέλα: Το διεθνές δίκαιο αντικαθίσταται από το δίκαιο του ισχυρού

Δήλωση με σκληρές αιχμές για τις διεθνείς εξελίξεις και τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης έκανε ο Αλέξης Τσίπρας, με αφορμή τη στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα.Όπως επισημαίνει, το 2026 ξεκινά με μια πρωτόγνωρη, ωμή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, που λειτουργεί ως σκληρή υπενθύμιση ότι αυτό έχει πλέον αντικατασταθεί από το δίκαιο του ισχυρού.393580_1Τσίπρας: Επικίνδυνο προηγούμενο για τη διεθνή τάξηΣύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, σε συνδυασμό με την απαγωγή επικεφαλής κυρίαρχου κράτους, συνιστά ένα εξαιρετικά επικίνδυνο προηγούμενο. Όπως τονίζει, μια τέτοια πρακτική ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για κάθε αναθεωρητική δύναμη, δίνοντάς της το μήνυμα ότι μπορεί να επιτυγχάνει τις επιδιώξεις της μέσω της ωμής ισχύος.Ο πρώην πρωθυπουργός σημειώνει ότι πίσω από την επέμβαση δεν βρίσκονται ζητήματα δημοκρατίας. «Ας μη γελιόμαστε», αναφέρει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι η πραγματική επιδίωξη των ΗΠΑ είναι ο έλεγχος των πετρελαϊκών κοιτασμάτων και όχι η ποιότητα της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα.Τσίπρας: Η δημοκρατία δεν επιβάλλεται με βόμβεςΟ Τσίπρας τονίζει ότι έχει αποδειχθεί επανειλημμένα πως η δημοκρατία, σε οποιαδήποτε χώρα δοκιμάζεται – όπως και στη Βενεζουέλα – δεν διασφαλίζεται ούτε με στρατιωτικές επεμβάσεις ούτε με βομβαρδισμούς. Αντίθετα, όπως σημειώνει, αποτελεί αποτέλεσμα των αγώνων και των κατακτήσεων των ίδιων των λαών.Τσίπρας: Η Ευρώπη χωρίς ρόλο και αξιοπιστίαΑναφερόμενος στον ρόλο της Ευρώπης, ο πρώην πρωθυπουργός εκτιμά ότι, μπροστά στις τελευταίες εξελίξεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται ανήμπορη να διαδραματίσει ουσιαστικό διεθνή ρόλο. Όπως υπογραμμίζει, η Ευρώπη δεν πρόκειται να ανακτήσει την αξιοπιστία της όσο δεν διεκδικεί τη στρατηγική της αυτονομία, υπερασπιζόμενη με ρεαλισμό και διπλωματία το διεθνές δίκαιο απέναντι στον κυνισμό της ισχύος.Αιχμές για την ελληνική εξωτερική πολιτικήΙδιαίτερα αιχμηρός είναι ο Αλέξης Τσίπρας και για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα διατρέχει σοβαρούς κινδύνους όσο εγκαταλείπεται η ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Όπως αναφέρει, η επιλογή του ρόλου του «πρόθυμου για όλα συμμάχου», που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα αναζητώντας εύνοια από «προστάτες», μόνο αρνητικές συνέπειες μπορεί να έχει.Κλείνοντας, θέτει ένα κρίσιμο ερώτημα, καλώντας σε προβληματισμό: τι θα σήμαινε για τη χώρα μας αν, στο μέλλον, άλλες δυνάμεις επαναλάμβαναν εις βάρος της Ελλάδας ή της Κύπρου τη φράση που χρησιμοποίησε πρόσφατα ο Έλληνας πρωθυπουργός, «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών».