Πενήντα χρόνια από τη δολοφονία του Πιέρ Πάολο Παζολίνι – Ποιοι ήθελαν νεκρό τον δημοφιλή σκηνοθέτη;

Tο όνομα του Πιέρ Πάολο Παζολίνι παραμένει ακόμη και σήμερα, 50 χρόνια μετά τη στυγνή δολοφονία του, σύμβολο για τους φίλους του κινηματογράφου που αναζητούν κάτι περισσότερο σε μια ταινία, για τους ιδεολόγους- αντιφασίστες. Ο ηθοποιός, ποιητής, συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης Πιέρ Πάολο Παζολίνι υπήρξε ποιητής της 7ης Τέχνης, ανυπότακτος διανοούμενος, που διαμόρφωσε συνειδήσεις και πλήρωσε με τη ζωή του τις ιδέες του.

Ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι, ήταν ο σκηνοθέτης που είχε γυρίσει την θρυλική ταινία «Μάμα Ρόμα», το ρεαλιστικό «Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον» και το σκληρό μέχρις αποστροφής «Σαλό–120 Μέρες Στα Σόδομα». Μια μέρα σαν σήμερα, το ξημέρωμα στις 2  Νοεμβρίου του 1975, καραμπινιέροι βρήκαν το πτώμα του Παζολίνι στην ακτή της Όστιας· τα αφτιά του ήταν κομμένα, η οδοντοστοιχία του θρυμματισμένη, ο θώρακάς του και δέκα πλευρά του ήταν τσακισμένα· ένα αυτοκίνητο είχε περάσει πολλές φορές πάνω από το σώμα του.

Η ιατροδικαστική έκθεση ανέφερε: «Το πτώμα ήταν μπρούμυτα. Το ένα χέρι του ματωμένο, το άλλο σκεπασμένο από το κορμί. Τα μαλλιά του κολλημένα από το αίμα, σκέπαζαν το πρόσωπο που ήταν γδαρμένο και σχισμένο. Το πρόσωπο παραμορφωμένο από το πρήξιμο και μελανιασμένο, από τους μώλωπες και τις πληγές. Μελανά και γεμάτα μώλωπες και κόκκινα από το αίμα ήταν και τα χέρια του. Τα δάχτυλα του αριστερού χεριού σπασμένα και κομμένα. Το αριστερό σαγόνι τσακισμένο. Η μύτη σπασμένη έγερνε προς τα δεξιά. Τα αυτιά κομμένα στη μέση και το αριστερό αυτί ξεριζωμένο. Βαθιές πληγές στους ώμους, στον θώρακα, στα ισχία, με φανερά τα ίχνη από λάστιχα του αυτοκινήτου, κάτω από το οποίο είχε συνθλιβεί. Ένα βαθύ σχίσιμο ανάμεσα στον λαιμό και στον αυχένα. Δέκα πλευρά σπασμένα, σπασμένο το στέρνο. Το συκώτι τρυπημένο σε δύο σημεία. Η καρδιά διαλυμένη».
Σε άρθρο του στην εφημερίδα του Μιλάνου «Corriere della Sera» έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του, ο Παζολίνι προειδοποιούσε:

«Ξέρω τα ονόματα των υπευθύνων, όλων αυτών που χειραγωγούν τους νεοφασίστες, όλων αυτών των γνωστών αγνώστων που είναι υπεύθυνοι για τα πρόσφατα εγκλήματα». Και δεν ήταν μόνο αυτά που γνώριζε ο κομουνιστής Παζολίνι. Γνώριζε και για χρηματισμούς πολιτικών και Κομμάτων. Με όλα αυτά ήταν Νο1 στόχος.
Ήταν σχεδόν αδιανόητο, λοιπόν, αυτό το αποτρόπαιο και ειδεχθές έγκλημα να είχε διαπραχτεί από έναν 17χρονο εκδιδόμενο σε ομοφυλόφιλους. Όλα τα στοιχεία του εγκλήματος ήταν modus operandi της Μαφίας! Ένας 17χρονος, ο Πίνο Πελόζι, που συνελήφθη και ομολόγησε το έγκλημα ισχυρίστηκε πως ο Παζολίνι τον πίεσε να κάνουν έρωτα και αυτός δεν ήθελε. Μετά 20 έτη ο Πελόζι και ενώ ήδη έχει εκτίσει την ποινή φυλάκισής του άλλαξε άρδην την κατάθεσή του. Μετά 50 χρόνια, όλοι πια συμφωνούν πως το έγκλημα ήταν καθαρά πολιτικό κι όχι σεξουαλικό. Ο ποιητής, συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης είχε πει: «Ο θάνατος καθορίζει τη ζωή που έζησες. Η ζωή αποκτά νόημα όταν τελειώνει».

Επίσης σαν σήμερα…

1881: Ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται στον Βόλο. Μετά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877 και την διάσκεψη της Κωνσταντινούπολης, η Θεσσαλία παραχωρείται στο νεοελληνικό κράτος.
1917: Όταν οι Βρετανοί βρήκαν «σπίτι για τον εβραϊκό λαό» και άναψαν το φυτίλι στη Μέση Ανατολή.
1977: Καταιγίδα και καταστροφή: Όταν πνίγηκαν οι δυτικές συνοικίες της Αττικής στα λασπόνερα – 39 οι νεκροί από την νεροποντή.