Η Κυριακή καθιερώνεται ημέρα αργίας και προκαλούνται αντιδράσεις - Έκπληξη αυτοί που εξαιρέθηκαν

Γι’ αυτή την ημέρα έχουν γραφτεί τα περισσότερα τραγούδια: Κυριακή! «Μια Κυριακή ποιος το περίμενε πως θα ‘ταν Κυριακή», «Ξημερώνει Κυριακή» και άλλα πολλά. Κι όλα αυτά γιατί; Διότι Κυριακή σημαίνει αργία, ξεκούραση, ανεμελιά.

Από την Κυριακή 2 Ιανουαρίου του 1910, μια μέρα σαν σήμερα δηλαδή, εφαρμόστηκε η υποχρεωτική αργία. Η Κυβέρνηση του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη είχε ψηφίσει τον σχετικό νόμο στο τέλος του Δεκεμβρίου του 1909 και στην πρώτη Κυριακή του νέου χρόνου όλοι απόλαυσαν την απραξία τους…

Κι όπως σε κάθε καινοτόμο μέτρο στην Ελλάδα υπάρχουν (και) οι καθολικώς διαμαρτυρόμενοι έτσι και τότε, βουλευτές της Αντιπολίτευσης διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους στη Βουλή πως η εφαρμογή του μέτρου θα προκαλούσε «ταραχή και μακελειό»!
Και ούτε ταραχή, ούτε μακελειό προκλήθηκε. Το πρωί της πρώτης Κυριακής του 1910 γέμισαν οι εκκλησίες από πιστούς, οι άμαξες πηγαινοέρχονταν γεμάτες επιβάτες, τα τραμ δεν σταμάτησαν μέχρι τη νύχτα να κάνουν δρομολόγια και πολλοί ήταν εκείνοι που ξεχύθηκαν στις εξοχές, παρά τη βροχή και την παγωνιά ου επικρατούσαν· Γενάρης, βλέπεις. Τα καταστήματα που εξαιρέθηκαν της αργίας: καφενεία, ζαχαροπλαστεία, καπνοπωλεία, κινηματογράφοι, ταβέρνες έκαναν χρυσές δουλειές· το πρόστιμο για όσους θα άνοιγαν τις επιχειρήσεις ανερχόταν σε 500 δραχμές. Εκείνο που προκαλεί εντύπωση είναι ότι από τον νόμο της υποχρεωτικής αργίας της Κυριακής εξαιρέθηκαν ποιοι; Οι δημόσιοι υπάλληλοι!

Από την άνοιξη του τελευταίου έτους του 19ου αιώνα- το 1899 δηλαδή- εργαζόμενοι είχαν αρχίσει να κινητοποιούνται ώστε να καθιερωθεί η Κυριακή ως αργία. Οι συζητήσεις και διαβουλεύσεις για την καθιέρωση της κυριακάτικης αργίας είχαν αρχίσει από το 1902 και μέχρι το 1908 είχε βρεθεί κοινός τόπος συμφωνίας με τους εμπόρους και τους επιχειρηματίες, αλλά έπρεπε να περάσουν δυο χρόνια ακόμα για να εφαρμοστεί.

Την 27η Οκτωβρίου του 1909 υποβλήθηκε στη Βουλή νομοσχέδιο «περί Κυριακής αργίας»· το γεγονός χαιρετίστηκε από τη μεγαλύτερη μερίδα του Τύπου. Υπήρξαν όμως και οι στρατευμένες πένες- όπως σε κάθε περίοδο- που τότε υπεραμύνθηκαν των συμφερόντων των επιχειρηματιών με σαθρά και γελοία επιχειρήματα: «Έχομεν λοιπόν και ζήτημα αργίας τώρα, της περιβοήτου Κυριακής αργίας. Το να υπάρχει ζήτημα αργίας εις τον τόπον των εκ γενετής και εξ ιδιοσυγκρασίας και εξ ανατροφής αργών, ζήτημα αναπαύσεως εις την χώραν των αργομίσθων και των αργοσχόλων, είναι κάτι το ανάποδον. Δυσκολεύεται να εννοήσει κανείς ποιος εργάζεται εις αυτό το κράτος, ώστε να χρειάζεται και ανάπαυσιν»!

Και πέρασαν τα χρόνια και η Κυριακή… αδελφώθηκε με το Σάββατο και έγιναν ένα ποθητό «ΣουΚου» με προοπτικές να κολλήσεις Παρασκευή και να φύγεις τριήμερο στα βουνά, και επί ΠΑ.ΣΟ.Κ. η εργάσιμη ημέρα μεταξύ δύο αργιών μετατρεπόταν σε αργία κι ο κόσμος πολύ το γλεντούσε και ήρθε κι ο καιρός, στις μέρες μας, που τα πολυκαταστήματα ή τα «χωριά καταστημάτων» δεν γνωρίζουν από Κυριακές και τέτοια και η ζωή συνεχώς αλλάζει. Κι από Συννεφιασμένη Κυριακή σε Όλες του κόσμου οι Κυριακές λάμπουν στο πρόσωπό σου και Κυριακή γιορτή και σχόλη να ‘ταν η βδομάδα όλη. Αυτά!