Ριχάρδος Γ’: ο παρεξηγημένος βασιλιάς που βρέθηκε 527 χρόνια μετά τον θάνατό του σε ένα υπόγειο πάρκινγκ

Μια μέρα σαν σήμερα, 22 Αυγούστου του 1485, ο διαβόητος βασιλιάς της Αγγλίας Ριχάρδος ο Γ’ πέφτει νεκρός στο πεδίο της Μάχης του Μπόσγουορθ. Κι όσο κι αν εκλιπαρούσε ο Ριχάρδος... δια γραφίδος Σαίξπηρ: «…το βασίλειό μου για ένα άλογο», ούτε το άλογο έφθασε ποτέ και το βασίλειό του πέρασε σε άλλα χέρια. Κι ο Ριχάρδος; Έμεινε άταφος-βορά στα όρνεα επί δυο μέρες… και τα λείψανά του ανακαλύφθηκαν 527 χρόνια μετά! Πλούσιος ή πένης, βασιλεύς ή στρατιώτης, δίκαιος ή αμαρτωλός…

Παρά το γεγονός ότι κυβέρνησε την Αγγλία μόνο για δύο χρόνια, ο Ριχάρδος ο Γ' έχει μείνει στη μνήμη της Ιστορίας ως ένας από τους πιο ταραχώδεις. Ο Ριχάρδος Γ' ήταν- όπως λέγεται- εξαιρετικά διψασμένος για εξουσία, και θεωρούνταν υπεύθυνος για πολλούς φόνους, συμπεριλαμβανομένων των δύο ανιψιών του, του Εδουάρδου και του Ριχάρδου.

Ο Ριχάρδος ο Γ’ ανήκε στον κλάδο της Υόρκης και ήταν ο τελευταίος βασιλιάς του Οίκου των Πλανταγενετών· ο θάνατός του στη μάχη του Μπόσγουορθ, την τελευταία μάχη του Πολέμου των Ρόδων, σηματοδότησε το τέλος της εποχής του Μεσαίωνα στην Αγγλία. Τα υπόλοιπα της «αθανασίας» του βασιλιά Ριχάρδου τα ανέλαβε ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ στο ομώνυμο έργο του: «Ριχάρδος ο Γ’»…

Υπερβολές των ιστορικών της εποχής

Ο Ριχάρδος- καταγεγραμμένο ιστορικά- υπέφερε στη νεότητά του από σκολίωση, που στο έργο του Σαίξπηρ παρουσιάζεται ως βαριά μορφής κύφωση· καμία σχέση. Όταν ανακαλύφθηκε ο σκελετός του βασιλιά, το 2014 έγινε τρισδιάστατη απεικόνιση του σώματός του, και φάνηκε ότι η σκολίωση, παρόλο που έδειχνε να είναι δραματικής μορφής, δεν επέφερε τέτοιας έκτασης σωματική παραμόρφωση, όπως τον παρουσιάζουν οι διηγήσεις. Σφετεριστής του θρόνου από τον ανιψιό του Εδουάρδο Ε’, σχεδόν 500 χρόνια από τον θάνατό του θεωρείτο ως ο χειρότερος και πιο πονηρός βασιλιάς που κάθισε στον θρόνο της Αγγλίας· σήμερα γίνεται προσπάθεια αποκατάστασής του από τους ιστορικούς.

Ο Ριχάρδος Γ’ αυτοπροβλήθηκε ως μεταρρυθμιστής αφοσιωμένος στη Δικαιοσύνη και την ηθική και ο ηγεμόνας που θα διόρθωνε την υποτιθέμενη κακή διακυβέρνηση των τελευταίων ετών του Εδουάρδου Δ’· οι καλές του προθέσεις δεν μπόρεσαν να υλοποιηθούν σε μια θητεία μόλις δύο ετών και υπό το βάρος στείρας αντιπολίτευσης.
Ο Ριχάρδος ο Γ’ δυσφημίστηκε από τον Τζον Ρους (ιερέα και αρχαιοκάπηλο του 15ου αιώνα), τον Τόμας Μορ και τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ: υποστήριξαν ότι η αναπηρία του και η αποκρουστική εμφάνισή του ήταν η πηγή της μοχθηρίας του, πράγμα που όπως έχει αποδειχτεί σήμερα δεν συνέβαινε.

Εκείνο που πραγματικά συνέβη είναι ότι έπεσε νεκρός στο πεδίο της Μάχης του Μπόσγουορθ (Πόλεμος των Ρόδων) χτυπημένος από ομάδα στρατιωτών του Ουίλιαμ Στάνλεϊ (πατριός του Ερίκου Τυδώρ) και όχι από τον αντίπαλο του Ερίκο Τυδώρ.
Η ακριβής τοποθεσία του τόπου ταφής του Ριχάρδου αποτελούσε μυστήριο· το μόνο που ήταν γνωστό ήταν το κατά προσέγγιση σημείο όπου είχε πέσει στη μάχη και ότι είχε «ταφεί ασεβώς». Στα τέλη του 2012, ένας σκελετός που εμφάνιζε σημάδια θανάσιμου τραυματισμού που προκλήθηκε σε μάχη και εμφανή σκολίωση, αποκαλύφθηκε από αρχαιολόγους σε ένα πάρκινγκ στο Λέστερ. Στις αρχές του 2013 έπειτα από τεστ DNA επιβεβαιβεώθηκε ότι ο σκελετός ήταν του βασιλιά Ριχάρδου του Γ’.