Έπειτα από πολύνεκρη μάχη οι Βούλγαροι τρέπονται σε φυγή από τη Δοϊράνη

Η Μάχη της Δοϊράνης ήταν πολύνεκρη, αλλά και καθοριστική, αφού έτρεψε σε φυγή τους Βούλγαρους από την περιοχή.

Ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος μαινόταν, το καλοκαίρι είχε τυλίξει τα μακεδονικά χώματα με τη θέρμη της προσμονής και ο Ελληνικός Στρατός ακόμα πανηγύριζε τη νίκη του στη Μάχη του Κιλκίς Λαχανά.

Μια μέρα σαν σήμερα, 23 Ιουνίου του 1913, έπειτα από διαταγή του βασιλιά-αρχιστράτηγου Κωνσταντίνου τα ελληνικά στρατεύματα κινήθηκαν προς τη λίμνη Δοϊράνη, όπου ήταν ισχυρό κέντρο ανεφοδιασμού του βουλγαρικού στρατού, που εκμεταλλεύονταν το σιδηροδρομικό δίκτυο.

Κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο, η Δοϊράνη είχε καταληφθεί αμαχητί από το σερβικό ιππικό, τον Οκτώβριο του 1912.
Ο Αντικειμενικός Σκοπός των Ελλήνων, το 1913, μετά τη Μάχη του Κιλκίς, ήταν η ταχεία προέλαση και κατάληψη του όρους Κερκίνη (Μπέλες), ώστε να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της περιοχής.

Στην πρώτη φάση της μάχης, μια Βουλγαρική Μεραρχία κατέλαβε την προς τα νότια της Δοϊράνης περιοχή, με σκοπό να καλύψει την υποχώρηση του βουλγαρικού στρατού. Τμήμα του ελληνικού στρατού εξαπέλυσε επίθεση εναντίον της και ύστερα από επτάωρη μάχη κατόρθωσε να την απωθήσει από τα κατεχόμενα υψώματα και να την τρέψει σε φυγή προς την κατεύθυνση της Στρώμνιτσας.

Δύο Ελληνικές Μεραρχίες είχαν επιτεθεί το πρωί της 23ης Ιουνίου στα υψώματα της Παλαιάς) Δοϊράνης (σήμερα Βόρεια Μακεδονία) που ήταν οχυρωμένες ισχυρές βουλγαρικές δυνάμεις. Μια τρίτη Μεραρχία επιτέθηκε νοτιοδυτικά της λίμνης. Οι Έλληνες καθηλώθηκαν από πυκνά πυρά Πεζικού και Πυροβολικού, όμως μέχρι τις 10 το πρωί, οι ελληνικές δυνάμεις είχαν καταφέρει να τρέψουν σε φυγή τους Βούλγαρους, που υποχωρώντας έκαψαν τη Μητρόπολη Πολυανής και πήραν μαζί τους ως ομήρους τον Μητροπολίτη Φώτιο και 30 επιφανείς κατοίκους της πόλης. Οι Βούλγαροι σκότωσαν ανθρώπους, έκαψαν και λεηλάτησαν χωριά στο πέρασμά τους. Η 3η Μεραρχίας συνέχισε την καταδίωξη και το ίδιο βράδυ κατέλαβε τα υψώματα βόρεια της πόλης.
Ο Ελληνικός Στρατός αιχμαλώτισε μεγάλο αριθμό Βουλγάρων, ενώ πολλοί ήταν εκείνοι που στην προσπάθειά τους να διαφύγουν πνίγηκαν στη λίμνη. Οι απώλειες των Ελλήνων ανήλθαν σε 1300 νεκρούς και τραυματίες.