Χριστούγεννα γεμάτα... κατάνυξη και αγάπη στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία: δολοφονίες, τυφλώσεις, σφαγές και Επί Γης Ειρήνη

Χριστούγεννα από τα πολύ παλιά, γεμάτα... κατάνυξη και αγάπη. Βυζαντινή Αυτοκρατορία και δολοφονίες, τυφλώσεις, σφαγές στο όνομα της ημέρας. Και Επί Γης Ειρήνη...

Εκείνη την άγια μέρα, τη Χριστουγεννιάτικη του 820, ο Αυτοκράτωρ Λέων Ε’ ο αποκαλούμενος Αρμένιος, είχε σηκωθεί από την αυτοκρατορική κλίνη του νωρίς· το θρησκευτικό του καθήκον τον καλούσε να ψάλλει στον ναό του παλατιού. Λίγο πριν βγει ο ήλιος, καμιά δεκαριά καλόγεροι πλησίασαν τον Λέοντα, τάχα εκστασιασμένοι από τις ψαλμωδίες του Αυτοκράτορα. Εκείνος τους κοίταξε με απορία και δεν πρόλαβε καν να τους πει… «χρόνια πολλά». Οι ψεύτικοι μοναχοί τον κατέσφαξαν! Ο Λέων, πρόφθασε να χτυπήσει έναν από τους φονιάδες του με τον βαρύ χρυσό σταυρό που κρατούσε και να του ανοίξει το κεφάλι… Το Πνεύμα των Χριστουγέννων αγκάλιασε την Κωνσταντινούπολη!

Κάποια πολλά χρόνια πριν, κυριευμένος από το Πνεύμα των Χριστουγέννων, ο Αυτοκράτωρ Θεοδόσιος, που οι εξωνημένοι γραφιάδες της Εκκλησίας τον ονόμασαν Μέγα, είχε ομολογήσει ότι αυτός ήταν ο μόνος ένοχος για τις σφαγές στη Θεσσαλονίκη (15.000 άνθρωποι κατακρεουργήθηκαν) και είχε ζητήσει άφεση αμαρτιών από τον κολλητό του, αρχιεπίσκοπο Αμβρόσιο, που συγκινημένος του την παρείχε… Χριστούγεννα βλέπετε.

Και οι αιώνες κυλούσαν σαν τις μυλόπετρες στους ανεμόμυλους του χρόνου και το 1261, Βυζαντινή Αυτοκρατορία ακόμα, αν και κουρελιασμένη και δαρμένη από τους φίλους Φράγκους, ο 11χρονος Ιωάννης Δ’ Λάσκαρης ο Βατάτζης, που θα στεφόταν Αυτοκράτορας, όταν ενηλικιωνόταν, πάνω που γιόρταζε με κατάνυξη τα Χριστούγεννα, έχασε το φως του. Όχι, δεν τυφλώθηκε από τη λάμψη της γέννησης του Θεανθρώπου, ούτε από τη χαρά των γενεθλίων του (είχε γεννηθεί Χριστούγεννα του 1258)· οι μπιστικοί του Μιχαήλ Η’ του Παλαιολόγου του έβγαλαν τα μάτια για να μην δει τον πιστό στρατηγό και κηδεμόνα του, να στέφεται εκείνος Αυτοκράτωρ! Κάποια Χριστούγεννα, λίγα χρόνια μετά, ο γιος του Μιχαήλ Η’ του Παλαιολόγου, ο Ανδρόνικος Β΄ επισκέφτηκε τον τυφλό Ιωάννη, που είχε κλειστεί σε Μοναστήρι, και του ζήτησε να συγχωρέσει τις αμαρτίες του πατέρα του… Ο 47χρονος Ιωάννης, θαμπωμένος από το Πνεύμα των Χριστουγέννων, είπε «Θεός σχωρέστον» και λίγες μέρες μετά «έφυγε» να βρει τον Δημιουργό να του ζητήσει εξηγήσεις για τη σκοτεινή μοίρα του…

Και, όπως λέγεται, Χριστούγεννα του 1204 ήταν, όταν ο Αλέξιος Ε΄ Δούκας ή Μούρτζουφλος, ο προτελευταίος Αυτοκράτορας πριν πέσει η Κωνσταντινούπολη στα χέρια των… θεόπνευστων Σταυροφόρων, τυφλωμένος από ανθρώπους του πεθερού του, την ώρα που έπαιρνε το λουτρό με τη σύζυγό του, συνελήφθη από Γάλλους Σταυροφόρους και κατακρημνίστηκε από την κορυφή της κολώνας του Θεοδοσίου στην πλατεία της Κωνσταντινούπολης!

Ήταν το 376, όταν καθιερώθηκε στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία- που εμείς ονομάζουμε Βυζαντινή- η γιορτή των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου και από τότε το αίμα και οι ανόσιες πράξεις έρρεαν άφθονα… για του Χριστού την πίστη την αγία!