Δημήτρης Μαρωνίτης: Μη φοβάστε τους ανθρώπους που έχουν ρωμαλέα πάθη: όσους οργίζονται, πίνουν και αγαπούν

Οι κουβέντες ενός λαμπρού καθηγητή, ενός Δασκάλου, του Δημήτρη Μαρωνίτη, ακόμα αντηχούν σαν πρόσταγμα στους νέους όλων των εποχών: «Μη φοβάστε τους ανθρώπους που έχουν ρωμαλέα πάθη: όσους οργίζονται, πίνουν και αγαπούν»

Μια μέρα σαν σήμερα, 12 Ιουλίου του 2016, φεύγει από τη ζωή (γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1929) ο σπουδαίος καθηγητής πανεπιστημίου, κλασικός φιλόλογος, κριτικός της νέας ελληνικής λογοτεχνίας, μεταφραστής αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και δοκιμιογράφος Δημήτρης Μαρωνίτης.

Το πλούσιο βιογραφικό του τιτάνα δάσκαλου, που πλούτισε την ελληνική παιδεία, δεν θα χωρούσε στις λίγες λέξεις που καλύπτει η ενότητα Σαν Σήμερα· χωρούν όμως λίγες αράδες πνευματικού πλούτου, μικρού μόνο μέρους των αποσκευών υψίστης καλλιέργειας που κουβαλούσε στο νου ο Μαρωνίτης.

Ο Δημήτρης Μαρωνίτης, πριν απολυθεί από το Πανεπιστήμιο, εν μέσω χούντας των συνταγματαρχών, το 1968 - μαζί με άλλους 53 καθηγητές - για τις πολιτικές του πεποιθήσεις άφησε στους φοιτητές του μια παρακαταθήκη, στην τελευταία του διάλεξη:

«Το μάθημα τούτο αναγκάζομαι να το κάνω κάτω από απειλητικούς ψιθύρους. Μου λείπει επομένως το κέφι να μιλήσω για τα Κύπρια Έπη, εφόσον μάλιστα ενδέχεται αυτά τα λόγια να είναι και τα τελευταία που ακούτε από το στόμα μου. Γι’ αυτό και παρεκκλίνω από τον ίσιο δρόμο και, ακολουθώντας τον πιο αντιπαθητικό από τους αρχαίους συγγραφείς, λέω να το ρίξω στις υποθήκες, για να εξορκίσω έτσι τον Μεταξά και τους σύγχρονους επιγόνους του. Κρατήστε ξύπνιο το μυαλό σας στους σκοτεινούς καιρούς. Μ’ αυτό κυρίως θα πολεμήσετε τη βαναυσότητα της εξουσίας.

-Μην απομονωθείτε. Με το λόγο, τη σιωπή και την πράξη σας σταθείτε πλάι σε κάποιον: στη μάνα σας, στον αδελφό ή στο φίλο σας, και προπαντός στα νεότερα παιδιά, που περιμένουν από σας να δουν αν θα τους φράξετε ή θα τους ανοίξετε το δρόμο της ελεύθερης αναπνοής.
-Μη φοβάστε τους ανθρώπους που έχουν ρωμαλέα πάθη: όσους οργίζονται, πίνουν και αγαπούν. Πολεμάτε μόνο τους κάπηλους της ελληνοχριστιανικής ηθικολογίας.
-Απομονώστε όσους συνεχώς χαμογελούν, που όταν μιλούν δεν σας κοιτούν στα μάτια, κι όταν τους δίνετε το χέρι, δεν ξέρουν ή δε θέλουν να το σφίξουν. Ανάμεσά τους θα βρείτε τους χαφιέδες.
-Σηκώστε με σεμνότητα το χρέος που σας ανήκει. Φανείτε εις μικρόν γενναίοι».
Ουδέν σχόλιο!