Ανάμνηση, μπόνους, ευθύνη

Γράφει ο Αλέξης Σπυρόπουλος στο SDNA

Η ανάγκη είναι μήτρα. Γεννά την ιδέα. Η ανάγκη του ΟΦΗ να βρει λύση στον τραυματισμό ενός από τους πιο σημαντικούς παίκτες, του Μπόρχα, έκανε τον προπονητή να συλλάβει την ιδέα. Δεξιός μπακ μετά τον Μπόρχα, δεν θα έπαιζε ο δεύτερος δεξιός μπακ του ρόστερ, ο Μαρινάκης. Δεξιός μπακ, θα έπαιζε...ένας αριστεροπόδαρος επιθετικός, ο Σενγκέλια. Ενας αριστεροπόδαρος επιθετικός που παίζει δεξιός μπακ (σε ομάδα με τρεις σέντερ-μπακ), ο αντίπαλος αριστερός μπακ αντιμετωπίζει υψηλή δυσκολία να μαρκάρει τις επαφές του με τη μπάλα. Δίχως να σκοράρει καν, ο Σενγκέλια ήταν εκεί και τους πήρε, ένας ξεκάθαρος key player, το μεγαλύτερο ματς στα χρονικά του Ομίλου.

Έπρεπε βέβαια, ο ΟΦΗ να παίξει "επάνω" στις αρετές του με τη μπάλα. Γιατί για δεκαπέντε λεπτά, στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά, ο ΟΦΗ ήταν η δυσάρεστη έκπληξη του τελικού. Ο ΠΑΟΚ είχε πάρει τη μπάλα δική του from the word go, κιόλας στο 5' μετρούσε τρεις υποσχόμενες επισκέψεις και από τα δύο άκρα, στο 10' δύο καθαρές ευκαιρίες, στο 15' ένα γκολ.

Καθηλωμένος στο μισό γήπεδο ο ΟΦΗ, απλώς πετούσε όλες τις μπάλες είτε στις πινακίδες είτε κατευθείαν στους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ. Άλλη μία (επαναφορά σε αντίπαλο), Χριστογεώργος στον Ζίβκοβιτς, η μπάλα έμεινε ψηλά, κόρνερ, σέντερ-μπακ απαρατήρητος κι ανενόχλητος (πώς γίνεται;) στο πρώτο δοκάρι, σέντερ-μπακ με φόρα στο δεύτερο δοκάρι, τότε φυσικά δεν περιμένεις ο Σενγκέλια να κρατήσει στον αέρα τον Μιχαηλίδη εκτός γκολ.

Είναι απίθανο το πώς, ένα γκολ νωρίς βοήθησε τόσο πολύ...την ομάδα που το δέχθηκε. Ο ΟΦΗ πήρε την κρυάδα, καθάρισε το κεφάλι, επιτέλους είπε let's play. Ο Πούγγουρας από πίσω, έπραξε ακριβώς αυτό για το οποίο εκτιμώ ότι τον επέλεξαν στην ενδεκάδα μπροστά από τον Λαμπρόπουλο. Εβαλε τη μπάλα ανάμεσα στις γραμμές, όταν ο Σαλσέδο χαμήλωσε στο μεσοδιάστημα. Από κει ο Φούντας βρέθηκε με τον Σενγκέλια, και τα υπόλοιπα είναι η ιστορία του ένα-ένα. Από κει επίσης, με τρόπο πανομοιότυπο, ο Φούντας βρέθηκε με τον Σενγκέλια, και (με την ευχέρεια του Φούντα να εκτελεί αστραπιαία, εξίσου ποιοτικά και με τα δύο πόδια) έγινε το δοκάρι.

Ενα σκοινί-κορδόνι, κατά βάσιν. Διότι έτσι βγήκε και η ευκαιρία του Νους στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου. Δύο λεπτά μετά την ευκαιρία, ο Νους μπήκε με τη μπάλα στα δίχτυα. Σε φάση με παίκτη-κλειδί, το μαντέψατε, τον Σενγκέλια. Ο οποίος Σενγκέλια εν συνεχεία, με το αριστερό πάντα, δημιουργεί και την τελευταία ευκαιρία πριν την παράταση (90'+16' Αποστολάκης). Προτού κερδίσει στην παράταση με το αριστερό, ντριμπλάροντας, το πέναλτι. Ενα πάρτι!

Το τάντεμ Σενγκέλια/Φούντας έπεσαν, δεν το παραβλέπουμε, στο ευάλωτο αμυντικό τρίγωνο του ΠΑΟΚ. Το αριστερό. Μπάμπα/Μεϊτέ/Τάισον. Τράβηξαν, όσο αίμα ήθελαν. Ο Λουτσέσκου παρενέβη και άλλαξε την κάλυψη μπροστά από τον Μπάμπα (με Ζαφείρη/Ζίβκοβιτς), αλλά το σκορ πια είχε αναποδογυρίσει και ο αγώνας, τουλάχιστον εκ μέρους του ΟΦΗ, πήγε στη λογική "οι τελικοί δεν παίζονται". Το ποδόσφαιρο, από το 60' και πέρα έπαψε. Εξέλιπε! Ο ΟΦΗ οδήγησε τον ΠΑΟΚ, στα απεγνωσμένα. Ει δυνατόν, με το σταδιακό σβήσιμο Τάισον/Μεϊτέ/Ζίβκοβιτς, ν' απομείνει ο Κωνσταντέλιας να παίζει 1-v-11.

Κάπου εκεί, στην απόγνωση για μία λύση διαφυγής, εμφανίστηκαν και σήκωσαν ευθύνη Καμαρά/Πέλκας. Ο Καμαρά τους πήρε όλους μαζί του, στο δύο-δύο. Ηταν "μία στιγμή" του Καμαρά, μία έκλαμψη, μετά από εκείνη το καλοκαίρι στην Αυστρία. Επρόκειτο εν τέλει, για ένα εικοσάλεπτο cameo του Αφρικανού. Ο Μαντί ήλθε κατεπειγόντως, έδρασε κατεπειγόντως, απήλθε κατεπειγόντως. Μια περιληψούλα, της χρονιάς αυτού του ενωμένου μα καταταλαιπωρημένου γκρουπ. Οταν, έπειτα, ο Σενγκέλια ξαναέστειλε τον ΠΑΟΚ στον ίδιο παρονομαστή απόγνωσης, πόσες φορές μέσα σε ένα βράδι μπορεί κανείς να αποδράσει;

Η σεζόν του ΠΑΟΚ, μία σεζόν που άνετα χωρίζεται σε "πριν τη Ρουμανία" και "μετά τη Ρουμανία", υποσχέθηκε πολλά και φαίνεται να καταλήγει σε κενό. Οδηγεί δε, επειδή πάντοτε αυτά είναι αλυσίδα, κατά πάσα πιθανότητα σε μία επόμενη σεζόν με εκκίνηση τριών θερινών προκριματικών ευρω-γύρων. Ο ΟΦΗ... κατέστρεψε τα πλέι-οφ πέντε-οκτώ, και χαλάλι του! Αυτό που δημιούργησε, το ταξίδι προς το τρόπαιο και η κατάκτηση, είναι συνταρακτική ανάμνηση. Η league phase από το φθινόπωρο, Γιουρόπα Λιγκ ή Κόνφερενς Λιγκ, είναι μεγάλο μπόνους κι ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη.

Ο τελικός ως entertainment event, ήταν θαυμάσιος. Ενας τελικός κυπέλλου, αληθινός τελικός κυπέλλου Ελλάδας. Ξεκίνησαν 11 Ελληνες στους 22, άλλοι επτά ήλθαν από τους πάγκους, πέντε έμειναν στους πάγκους, επιπλέον μία επταμελής 100% ελληνική ομάδα διαιτησίας. Και θριαμβευτές στο φινάλε, ένα 100% ελληνικό προπονητικό επιτελείο.

Πηγή: SDNA