Το πρώτο τρόπαιο της νέας εποχής του «επίμονου κηπουρού» Πεπ Γκουαρδιόλα

Γράφει ο Γιώργος Τσαντάκης

Είχε μια ανεξήγητη αγωνία στα μάτια του λες και ξεκινούσε ο τελικός του Champions League. Με μικρά νευρικά βήματα στα όρια της πλάγιας γραμμής και τραβώντας συνεχώς τα πλούσια γένια στο σαγόνι του, καθοδηγούσε την ομάδα του με τις γνώριμες ξαφνικές κινήσεις των χεριών του. Ένιωθες ότι οι παλμοί του πλησίαζαν τα όρια του ακραίου στρες.

Ο Πεπ Γκουαρδιόλα βρισκόταν σε beast mode. Όχι στον τελικό του Champions League, αφού η Μάντσεστερ Σίτι αποκλείστηκε με άγριο τρόπο από τους 16 της κορυφαίας διοργάνωσης από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Η διάνοια της σύγχρονης προπονητικής, στα 55 του, ζούσε με κάθε κύτταρο του τον τελικό του Carabao Cup με την Άρσεναλ. Τον τελικό της τρίτης πιο σημαντικής διοργάνωσης της Αγγλίας, του League Cup. Στο πρώτο γκολ της ομάδας του, από μία ακόμη ανακάλυψή του, τον Νίκο Ο’ Ράιλι, ο Πεπ πήδηξε σαν ελατήριο που αφέθηκε ξαφνικά ελεύθερο, με τη γροθιά σφιγμένη.

Στο δεύτερο γκολ της ομάδας του, και πάλι από τον Ο’ Ράιλι, μιμήθηκε τον Ζοσέ Μουρίνιο και διένυσε όλη την πλάγια γραμμή σε κατάσταση τρέλας, ζητώντας από τους φιλάθλους του Μάντσεστερ να γκρεμίσουν το Γουέμπλεϊ με τις φωνές τους. 

Στο τριπλό σφύριγμα της λήξης το έκανε... american bar. Με μια κλωτσιά στην ευθεία έσπασε τον ηλεκτρονικό πίνακα που χρησιμοποιεί ο τέταρτος διαιτητής για τις αλλαγές.! Τον έσπασε, το ευχαριστήθηκε και θα πληρώσει πρόστιμο για την πράξη του. 

Ο προπονητής των τίτλων και των ρεκόρ

«Τα συναισθήματά μου συνδέονται με τον τρόπο που παίζουμε. Δεν έχω γίνει ακόμα Τεχνητή Νοημοσύνη. Είμαι άνθρωπος και θέλω να το γιορτάσω» δικαιολογήθηκε στη συνέχεια. Ο Πεπ Γκουαρδιόλα δεν είχε κατακτήσει τον πρώτο τίτλο του ως μάνατζερ της Σίτι, ούτε το πρώτο του League Cup. Ήταν ο 19ος τίτλος του με τους Μπλε του Μάντσεστερ και το 5ο του League Cup.

Στη δεκαετία του η Μάντσεστερ Σίτι μετατράπηκε σε ένα παγκόσμιο ποδοσφαιρικό μέγεθος ικανό να διεκδικεί τα πάντα, εντός και εκτός αγγλικών συνόρων, κάθε χρόνο. Υπό τους οδηγίες του ακόρεστου Καταλανού, οι Μπλε βρίσκονται καθημερινά σε φάση ανάπτυξης νέων ιδεών, νέων ταλέντων, νέων τεχνικών. Δεν μένουν ποτέ στάσιμοι. Τα στάσιμα νερά μυρίζουν. Οι στάσιμες ομάδες μαραζώνουν.

Πριν από οκτώ ολόκληρα χρόνια, ο Γκουαρδιόλα τοποθέτησε στην τροπαιοθήκη της Σίτι το πρώτο ασημικό που έφερε την υπογραφή του. Ήταν το πρώτο του Carabao Cup, στη νέα περιπέτεια του, ήταν ξανά σε τελικό με την Άρσεναλ στο Γουέμπλεϊ. Όσοι ήταν μάρτυρες των πανηγυρικών στιγμιοτύπων εκείνης της βραδιάς περιγράφουν έναν Γκουαρδιόλα που ήταν χαμένος σε μια άλλη διάσταση. Δεν μπορούσε να νιώσει τη χαρά, ακόμη κι αν ήταν η πρώτη που γεύτηκε με τα μπλε. Περιγράφουν το άδειο βλέμμα ενός ανθρώπου που έβλεπε το μέλλον, αδυνατώντας να χαρεί τη στιγμή. Όσο οι παίκτες του και το επιτελείο του έπιναν σαμπάνια, εκείνος έστυβε το μυαλό του για να βρει τον τρόπο να κατακτήσει την Premier League.

Ομοιότητες που δείχνουν τον δρόμο

Και τον βρήκε, μεταμορφώνοντας την ομάδα του στους Centurions, στην ομάδα των ρεκόρ, στη μοναδική ομάδα που το έκανε με 100 βαθμούς συγκομιδή, με 32 νίκες σε 38 αγώνες, με ρεκόρ τα 106 γκολ ενεργητικό και με μία χαώδη διαφορά – ρεκόρ, 19 βαθμών από την άσπονδη συμπολίτισσα. Οκτώ χρόνια αργότερα, ο Γκουαρδιόλα δεν άφησε τη χαρά να γλιστρήσει από την ψυχή του. Ένιωσε μέχρι το μεδούλι του όλη την ευτυχία της κατάκτησης ενός ακόμη εγχώριου τίτλου, του 16ου στη βασιλεία του στο Μάντσεστερ. Κι όμως, ανάμεσα στον πρώτο και τον 16ο τίτλο υπάρχουν ομοιότητες.

Στον τελικό της 25ης Φεβρουαρίου 2018 υπήρχαν πέντε παίκτες στην αρχική ενδεκάδα που δεν είχαν νιώσει τη χαρά μίας κατάκτησης. Αναμεσά σε εκείνους ήταν οι Ιλκάι Γκιντογκάν και Κάιλ Γουόκερ, τις καριέρες των οποίων γνωρίζουν πλέον όλοι. Στον τελικό της περασμένης Κυριακής, ο Γκουαρδιόλα έδωσε την ευκαιρία σε επτά ποδοσφαιριστές αρχικής ενδεκάδας να ξεκινήσουν την εβδομάδα τους με τον πρώτο τους τίτλο. 

Μάλλον αυτό είναι και το ελιξίριο του Καταλανού οραματιστή. Δεν είναι η ανάγκη να προσθέσει ένα επιπλέον παράσημο στη βαριά προπονητική στολή του. Δεν υπάρχει χώρος άλλωστε. Αυτό που κινητοποιεί τον Γκουαρδιόλα είναι να ανασυνθέτει ξανά και ξανά, με νέα άφθαρτα υλικά, ομάδες και προσωπικότητες που θα αναπνέουν για βραδιές σαν της Κυριακής, όσο μεγάλες κι είναι. Μέσα από τη δική του ατελείωτη δουλειά, μέσα από το καθημερινό βάσανο του, να κάνει το συνεχώς μεταβαλλόμενο όραμα του…μία πάσα, μία σέντρα, μία κίνηση, έναν συνδυασμό, ένα σουτ, ένα γκολ, μία ομάδα πρωταθλήτρια. Αυτό το συνεχές προσωπικό βάσανο, λένε, πως του στέρησε τον γάμο του. Σε εκείνη τη βόλτα του στο χορτάρι του Γουέμπλεϊ, αγκαλιά με τη μεγάλη κόρη του, η οποία έχει πολλά χαρακτηριστικά του, ο Πεπ τα ζύγισε ξανά. Μόνο ο ίδιος ξέρει τι βάρυνε περισσότερο στο ζύγι. 

Το bullying μιας επικείμενης πρωταθλήτριας 

 Η χαρά της ανασύνθεσης των Μπλε

«Μυρίζω την άνθηση της ομάδας μου» ήταν η υπέροχη περιγραφή του «επίμονου κηπουρού» της Σίτι, Γκουαρδιόλα. «Είπα στους παίκτες μου ότι θα δοκιμάσουμε το επίπεδο μας απέναντι στους καλύτερους. Για μερικούς από αυτούς ήταν ο πρώτος τελικός τους. Όταν όμως κερδίζεις, κάτι σε κάνει να σκέφτεσαι ότι μπορείς να κερδίσεις ξανά. Πρέπει να αποδείξουμε ότι είμαστε η ομάδα που μπορούμε να γίνουμε. Δεν το έχουμε κάνει τη φετινή σεζόν. Απαιτεί χρόνο. Ελπίζω την επόμενη σεζόν να τα καταφέρουμε» ήταν τα λόγια του Καταλανού τεχνικού, το απόσταγμα της φιλοσοφίας του, η οποία σιγά και σταθερά περνάει στους παίκτες του. 

Διαβάστε ακόμη

Πώς οι αυξήσεις στα αεροπορικά εισιτήρια θα επηρεάσουν τον ελληνικό τουρισμό - «Έχουμε το 70% των κρατήσεων από αυτές που περιμέναμε»

Σε... ξένα οικόπεδα φορτίζει λεωφορεία η ΟΣΥ - Πώς προέκυψε το πολεοδομικό αδιέξοδο

Το 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το ευοίωνο κλίμα συστράτευσης, οι εκκρεμότητες και οι σκληρές μάχες των μηχανισμών

Το διεθνές «μπλόκο» στις κάλπες και η ομηρία του Μαξίμου