Το νέο πολιτικό σκηνικό, η πολιτική ως θέαμα και η κεντροαριστερά

Η ανακοίνωση των νέων προσωποπαγών κομμάτων του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς και η ενδεχόμενη ανακοίνωση νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά προσεχώς, δημοσκοπικά και μιντιακά δημιουργούν τόσο σημαντικό θόρυβο αυτές τις μέρες, που τελικά αφαιρούν πολιτικό χρόνο από το δημόσιο διάλογο, έτσι ώστε να μπορούν να συζητηθούν σοβαρά και αναλυτικά, τα σημαντικά ζητήματα της κοινωνίας και της χώρας.

Αντί να συζητάμε για τα ουσιαστικά της πολιτικής, δηλαδή για το τί προτείνουν τα διάφορα υπάρχοντα ή τα νέα κόμματα, για την αντιμετώπιση των μεγάλων οικονομικών, κοινωνικών και εθνικών αδιεξόδων της χώρας, έτσι ώστε η όποια εκλογική συμπεριφορά των πολιτών να αιτιολογείται με βάση τον προγραμματικό λόγο των κομμάτων και των ηγεσιών τους, μιλάμε αντιπολιτικά.

Ξοδεύουμε χρόνο για τα ανούσια. Σπαταλάμε χρόνο για τα δημοσκοπικά ευρήματα, για τις μεταγραφές βουλευτών και πολιτικών στελεχών, ή για γενικόλογες θεωρητικές αναφορές χωρίς πραγματικό κοινωνικό και  οικονομικό αντίκρισμα στην καθημερινότητα της χώρας και των πολιτών της.  Έτσι, απαξιώνεται η πολιτική και γίνεται θέαμα.  Έτσι, ενισχύονται τα άκρα.  Έτσι, παραμένει στο εκλογικό απυρόβλητο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Πιο συμπαγή πολιτικά, ιδεολογικά και κοινωνικά κόμματα όπως η Νέα Δημοκρατία,  το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ, κόμματα με ιστορία και προγραμματικό λόγο, καλούνται να αντιμετωπίσουν στις επομενες βουλευτικές εκλογές, όποτε και αν αυτές προκηρυχτούν μέσα στον επόμενο χρόνο, ετερόκλητα σε σημαντικό βαθμό προσωποπαγή πολιτικά μορφώματα της συγκυρίας.  Προσωποπαγή νεότερα ή παλαιότερα σχήματα, χωρίς προγραμματικό λόγο που να μπορεί να δημιουργεί κοινωνικές, πολιτικές και εκλογικές προσδοκίες και πλειοψηφίες, αλλά και χωρίς μια «σπονδυλική στήλη» ευάριθμων στελεχών,  που θα τα επιτρέψει να πορευτούν στο χρόνο, αντιμετωπίζοντας επιτυχώς τις μεγάλες κοινωνικές, οικονομικές, εθνικές και πολιτικές συγκρούσεις.

Με δεδομένη την κυβερνητική φθορά της Νέας Δημοκρατίας και την καταγραφόμενη μεγάλη κοινωνική δυσαρέσκεια ως αποτέλεσμα της διακυβέρνησής της, καθώς και τη σχετική σταθερότητα του ΚΚΕ, ιδεολογική, κοινωνική και εκλογική, έχει σημασία για το μέλλον του τόπου, το πως θα πορευτούν από εδώ και πέρα το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛΑΣ του Τσίπρα, μια και λίγο ή πολύ απευθύνονται στην ίδια εκλογική βάση, που αν πάει πλειοψηφικά ή με τον ένα ή με τον άλλο, μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες διεκδίκησης ξανά της εξουσίας, από την ελληνική κεντροαριστερά.

Κοινωνική και εκλογική πλειοψηφία μπορεί να δημιουργηθεί κατά την άποψή μου, μόνο με έναν αριστερόστροφο διακηρυκτικό και προγραμματικό λόγο, με συγκεκριμένες κοινωνικές αναφορές που αγγίζουν την καθημερινότητα όλων όσων έχουν ανάγκη την πολιτική και το κράτος, για να τα βγάλουν πέρα, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Μόνο μια στρατηγική που προτάσει καθημερινά αυτές τις προτεραιότητες, μπορεί ενδεχομένως να ξαναφέρει στην κάλπη απογοητευμένους/ες και εν μέρει παραιτημένους/ες πολίτες που στο παρελθόν ψήφιζαν το ΠΑΣΟΚ του 45% και/ή το ΣΥΡΙΖΑ του 36%.

Το τι λένε οι δημοσκόποι, ή το ποιος θα συνεργαστεί με ποιόν, δεν αφορά τους δοκιμαζόμενους πολίτες, που έχουν ανάγκη από μια κυβερνώσα κεντροαριστεράς.

Διαβάστε ακόμη

Σε πύρινο κλοιό η Ευρώπη: Καταρρέουν οι υποδομές από τον ιστορικό καύσωνα - «Φωτιά» στις τιμές του ρεύματος

Τρόμος από συμμορίες ανηλίκων στο Περιστέρι: Κυκλοφορούν με μαχαίρια και σιδερογροθιές

Ακραίο: Ανήσυχοι οι επιστήμονες μετά από δύο διαδοχικές πυρκαγιές στη Γροιλανδία

Μεγάλη διαρροή στη Meta: Άφησε εκτεθειμένες μέχρι και τις ιδιωτικές συνομιλίες των υπαλλήλων της