Όταν μια τοξική κυβέρνηση φωνάζει για τοξικότητα το δηλητήριο έχει σκοτώσει ήδη την αλήθεια και την κοινωνία.

Οι αξιωματούχοι των Αρίστων της Κυβέρνησης, κραυγάζουν από χρόνια για τοξικότητα! Όταν έχουν οι ίδιοι δηλητηριάσει την κοινωνία με σκάνδαλα και αναλήθειες· φαρισαϊσμός!Είναι η λέξη που σηματοδοτεί τις μέρες μας: «τοξικότητα»· την ακούμε συνεχώς από θρασέα χείλη κυβερνητικών στελεχών που προσπαθούν να μετακυλήσουν την άφατη τοξικότητά τους σε εκείνους που τους εξαπολύουν βολές για τις ανομίες τους! Τι παράδοξο; Ο ένοχος τοξικός να κατηγορεί τον κατήγορό του για τοξικότητα!405760_1Τι σημαίνει τοξικός; Είναι ο άνθρωπος ή μια κατάσταση που προκαλούν συναισθηματική, ψυχολογική ή σωματική φθορά, λειτουργώντας σαν «δηλητήριο»- κυρίως- για την ψυχική υγεία. Ο τοξικός χαρακτηρίζεται από χειριστική συμπεριφορά, έλλειψη ενσυναίσθησης, υπερβολική και ψεύδη κριτική, εξαντλώντας την ενέργεια των γύρω του. Οι πιο πάνω ιδιότητες, αναρωτηθείτε ποιους φωτογραφίζουν; Την- κάτι σαν- Αντιπολίτευση που βρυχάται από το βάθος της σήραγγας του 42% ή τα κυβερνητικά στελέχη; Και τους δυο; Μπορεί…Οι τοξικοί: προσπαθούν να ελέγξουν καταστάσεις και ανθρώπους για δικό τους όφελος.-Εστιάζουν στο αρνητικό, ασκούν αυστηρή κριτική και μειώνουν τους άλλους.-Δεν ζητούν συγγνώμη, ούτε απολογούνται και αρνούνται να αναγνωρίσουν τα λάθη τους!Συνάξτε όλα τα παραπάνω και βάλτε τα λεζάντα κάτω από όποια φωτογραφία επιθυμείτε…Δεν θα έχετε σφάλει! Και ακούμε περί τοξικότητας από τους πλέον τοξικούς πολιτικούς που δηλητηριάζουν τις μέρες μας.Τοξικός όποιος κάνει λόγο για σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ!Τοξικός ο αναφερόμενος σε υποκλοπές!Τοξικός αυτός που αναζητεί την αλήθεια για το «έγκλημα» των Τεμπών!Τοξικός όποιος αναζητεί τους τίτλους σπουδών των Αρίστων!Τοξικός εκείνος που θα τολμήσει να κρίνει τους ΤΟΞΙΚΟΥΣ!Να, αίφνης, ο κύριος Κώστας Καραμανλής- ο υιός του αδελφού του Εθνάρχου, του Αχιλλέα- υπουργός Συγκοινωνιών την ημέρα που σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι, εμφανίστηκε στη Βουλή και κατέστησε σαφές στους Έλληνες ότι είναι θύμα «τοξικότητας», ισχυριζόμενος ότι στοχοποιείται μόνο και μόνο επειδή φέρει ένα «συγκεκριμένο επώνυμο»! Ένα επώνυμο, που αν δεν έφερε και αυτός και ο αξιοσέβαστος 97χρονος πατήρ του, ουδείς θα γνώριζε- πλην συγγενών και φίλων- την πορεία τους και οι Έλληνες- οι πτωχοί- θα είχαν στερηθεί τις πολύτιμες υπηρεσίες τους… Όχι;Ένας άνθρωπος- λένε- έχει πάντα δύο χαρακτήρες: τον δικό του και αυτόν που του δίνει η εξουσία! Και η εξουσία έχει… τοξικοποιήσει τους κυβερνώντες, που κατηγορούν για τοξικότητα όσους τους κατηγορούν…Προχθές μίλησε η Γενική Ευρωπαία Εισαγγελέας, Λάουρα Κοβέσι, στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών· είπε ενδιαφέροντες απόψεις, διόλου κολακευτικές για το ελληνικό status. Kάποια μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια, στο δελτίο ειδήσεών τους, παρείχαν- χαριστικά- στην κυρία Κοβέσι τέταρτη ή πέμπτη θέση. Προηγούνταν οι φόνοι (τρεις ή τέσσερις!)που τρομάζουν και καταναγκάζουν τους Κυρ Παντελήδες στη σκέψη: «Δόξα τω Θεώ, εμείς είμαστε καλά»· ε, αυτό είναι τοξικότητα!Πολλοί από τους κυβερνόντες, σήμερα, και του Κώστα Καραμανλή- ανεψιού του Κωνσταντίνου και υιού του Αχιλλέως- συμπεριλαμβανομένου, είναι οιονεί damnatio memoriae. Τι σημαίνει τούτο; Κυριολεκτικά: «καταδίκη στη λήθη»· ήταν μια ρωμαϊκή πρακτική και νομική κύρωση που σήμαινε την επίσημη διαγραφή ενός ατόμου από την Ιστορία, την κοινωνία και τη δημόσια μνήμη. Στόχος ήταν να σβηστεί κάθε ίχνος ύπαρξης επιφανών προσώπων (αυτοκρατόρων, συγκλητικών) που κρίθηκαν προδότες ή εχθροί του κράτους, καταστρέφοντας αγάλματα τους, νομίσματα που έφεραν την όψη τους και επιγραφές.Καταδικασμένοι στη λήθη, λοιπόν, οι τοξικοί της Κυβέρνησης που ευαγγελίζονται την εξάλειψη των τοξικών της πολιτικής ζωής; To αντίθετο θα ‘πρεπε: καταδικασμένοι σε αιώνια θύμηση. Μόνον έτσι δεν θα επαναληφθούν ανάλογες συμπεριφορές, αλλά… Αλλά εδώ Ελλάδα!Ο Τζον Άρμπουθνοτ, σκωτσέζος γιατρός, σατιρικός συγγραφέας και πολυμαθής μαθηματικός, είχε γράψει τον 16ο προς 17ο αιώνα πως: «Όλα τα πολιτικά κόμματα πεθαίνουν, τελικά, δηλητηριαζόμενα από τα ψέματά τους». και την τοξικότητά τους, θα προσθέταμε…Στην Ελλάδα, όμως, και τα ψέματα και την τοξικότητα την καταπίνουν πρώτα οι αμνήμονες, εύπιστοι, αφελείς-φανατικοί πολίτες και πεθαίνουν (τοξικομανείς) άφραγκοι και νηστικοί, αλλά ευτυχισμένοι που ξανάβγαλαν τους «δικούς» τους για να φάνε και να πιούν στην υγεία τους… Καλή μας νύχτα, καμιά τύχη!