Τον Κωνσταντίνο Πλεύρη μην τον φοβάστε, τους μεταμφιεσμένους σε δημοκράτες να τρέμετε

Είδαμε τον Κωνσταντίνο Πλεύρη σε φωτογραφία να χαιρετάει φασιστικά ή κάτι παρόμοιο; Ε, και; Σιγά μην φοβηθούμε. Σιγά μην ψέξουμε το δημοκρατικό μας σύστημα. Άλλωστε τους «δημοκράτες» προσέχουμε περισσότερο από τους «Πλεύρηδες»... 

Η όραση των αδρανών θεατών ολοένα και ασθενεί. Κοιτούν, μα το βλέμμα τους προσπερνάει τις εικόνες, που ως «ακατάληπτες» καταγράφονται στον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου. Βλέπουν, μα δεν παρατηρούν και προσπερνουν!

Ο φασισμός - όπως είχε πει ο Μάνος Χατζηδάκις - φανερώνεται με δύο μορφές: ή προκλητικός ή παθητικός. Η πρώτη μορφή εμπεριέχει την ισχύ που πηγάζει είτε από την δύναμη της εξουσίας, είτε από τη δύναμη που παρέχει ο πλούτος ή τη σωματική ρώμη. Παραδείγματα: είσαι βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος; Εκμεταλλεύεσαι τη θέση σου για να πλουτίσεις σε βάρος του δημοσίου, δηλαδή του λαού και των ψηφοφόρων σου; Φασισμός!

Είσαι μεγαλοεπιχειρηματίας – πρόεδρος ποδοσφαιρικής ή μπασκετικής ομάδας και διακρίνεις παρεκκλίνουσες πορείες από το… δημοσιογραφικό δυναμικό σου; Στέλνεις λακέδες σου και συνετίζουν τους «επαναστάτες», βάζεις γλοιώδεις γελωτοποιούς σου και λοιδορούν τους αντικονφορμιστές ή τέλος - έξαλλος - ζητείς την καταβαράθρωσή τους από άλλους επιχειρηματίες, ωσάν κι εσέ του ιδίου φυράματος… Φασισμός!

Είσαι χτισμένος στα γυμναστήρια και οι μύες σου έχουν εκτοπίσει τον νου από το το κορμί σου; Προπηλακίζεις, απειλείς, καθυβρίζεις προκλητικά τους πάντες και αποχωρείς ατάραχος… Φασισμός!
Και η δεύτερη μορφή; Απλή: βλέπεις, ακούς, δεν μιλάς και λες: «μακριά από εμάς»!

Κι ο φασισμός κινείται πλάι μας: ντυμένος «καλός οικογενειάρχης», «θρησκευόμενος και ταπεινός εργαζόμενος», «ευσυνείδητος επιχειρηματίας» που αγαπάει τους υπαλλήλους του, «έντιμος πολιτικός», «καλοπροαίρετος άστεγος», «απόμαχος συνταξιούχος». Όλοι αυτοί, κι ακόμα τόσοι, υπερασπίζονται θρασομανώντας και προτάσσοντας τα φασιστικά δόντια τους, όταν τους δοθεί η ευκαιρία κι όταν οι περιστάσεις το φέρουν βολικά, το θηρίο παριστάνοντας…

Αυτούς να φοβάστε! Τους μασκαρεμένους δημοκράτες και Καλούς Σαμαρείτες, που όταν θιγούν τα συμφέροντα τους ή ο εγωϊσμός τους, πετούν το αποκριάτικο φόρεμά τους και αποκαλύπτουν το απεχθές πρόσωπό τους.
Τον Κωνσταντίνο Πλεύρη μην τον φοβάστε. Κι αν χαιρετάει φασιστικά, κι αν εκφράζεται με αποσπάσματα από του ιδεολογικό μανιφέστου του Αδόλφου, το «Mein Kampf», αυτός είναι. Τον γνωρίζουν όλοι πια, τον έχουν «σημαδέψει», τον έχουν τοποθετήσει στα ράφια εκείνα της Ιστορίας που μόνο αράχνες σεργιανίζουν. Από τους άλλους να τρομάζετε. Τους μεγαλόσχημους, τους οικογενειάρχες ή ακόμα και τους παρίες της κοινωνίας που φασιστικά επιβάλουν τις απόψεις τους, φασιστικά διαβιούν και με τρόπο εντελώς φασιστικό ανασαίνουν.

Μην λοιπόν νοιώθεις απειλή από τους Τίγρεις που βρυχώνται, αυτούς η ζούγκλα της μοναξιάς τους, τους αγκαλιάζει και γι’ αυτούς, οι λαϊκιστές θηρευτές καραδοκούν.
Τους «αθώους αμνούς» να υποψιάζεσαι, που δείχνουν ότι δεν μπορούν να βλάψουν, αλλά μέσα τους διψούν για αίμα. Εκείνους που το φάντασμα του φασισμού το κρυφο-λατρεύουν και το κρυφο-διακονούν. Τον Πλεύρη μην τον σκιάζεσαι, άσε τον αυτόν, αυτός μόνος του αυτοκαταργείται αυτοδιαφημιζόμενος, προσφέροντας αφειδώς ανόσιες εικόνες.

Τους κάλπηδες καλοσυνάτους δημοκράτες να τρέμεις, που το φάρμακο το κάνουν φαρμάκι για όποιον δεν ασπαστεί το δαχτυλίδι στο λερό δάχτυλο της ματαιοδοξίας και του αρρωστημένου εγωισμού τους…
Και σαν υστερόγραφο: Το μοναδικό πράγμα που μπορεί να δώσει ταυτότητα στον αγώνα σου, είναι ο εχθρός σου! Μοχθηρό ερπετό ο φασιμός στη ζωή μας. Και σέρνεται παντού!