Γάλλοι, το ανέκδοτο των επαναστάσεων: με μια Hermes Birkin και λίγο ροκφόρ ξεχνιούνται – Μετά το Βατερλώ, πάντα «Βατερλώ»!

Έλα, οι Γάλλοι δεν το έχουν με τις επαναστάσεις κι ας έμειναν στην Ιστορία (και) για μια εμβληματική Επανάσταση που έτριξε τα συθέμελα του Κόσμου… Το πλιάτσικο και οι καταστροφές δεν λύνουν τα προβλήματα, τα πολλαπλασιάζουν!

Γαλλία 2026: Κατάσταση Πολιορκίας… Όλα άρχισαν ως διαμαρτυρία για ελλείψεις εκπαιδευτικών και απαράδεκτες συνθήκες στα σχολεία. Η εξέλιξη; Πολίτες στους δρόμους εκφράζοντας δυσαρέσκεια για την ακρίβεια, τις κοινωνικές ανισότητες και τις κυβερνητικές επιλογές. Επακόλουθα; Πλιάτσικο! Σπασμένες βιτρίνες καταστημάτων, εισβολή εντός τους και λεηλασίες, διαρπαγές εμπορευμάτων, καταστροφές αυτοκινήτων, φωτιά και τσεκούρι. Οι Γάλλοι δεν το έχουν με τις… επαναστάσεις. Να πάμε πίσω στον χρόνο; Να πάμε.

Γαλλία 2023: Το γράφαμε τρία χρόνια πριν, όταν ξανά και πάλι οι πολίτες είχαν πάρει τους δρόμους… Οι Γάλλοι, έχουν έναν παράδοξο τρόπο να ξετυλίγουν τον μίτο της Ιστορίας να νομίζουν ότι τον φθάνουν μέχρι τέλους και ξαφνικά να ανακαλύπτουν ότι βρέθηκαν εκεί από όπου ξεκίνησαν: στην είσοδο του λαβυρίνθου- του προβλήματος δηλαδή- κι όχι στην έξοδο. Σχεδόν πάντα, οι απόγονοι του… Βερκιγγετορίξ είχαν ένα σχεδόν ανατρεπτικό τέλος στις περιπέτειές τους: ξαναγύριζαν εκεί από όπου ξεκίνησαν! Το 2023, η αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη από την κυβέρνηση Μακρόν και η χρήση του άρθρου 49.3 για παράκαμψη της ψηφοφορίας στη Βουλή προκάλεσαν μαζικές κινητοποιήσεις (έως και 3,5 εκατομμύρια πολίτες βγήκαν στους δρόμους). Η βία παραμέρισε και επισκίασε τα δίκαια αιτήματα. Ο θάνατος του 17χρονου Ναέλ από αστυνομικό πυροδότησε εκρηκτικές αντιδράσεις, βίαια επεισόδια και καταστροφές σε πολλές πόλεις. Και τελικώς; Παρά τις κινητοποιήσεις και τις αντιδράσεις, ο νόμος επικυρώθηκε και τέθηκε σε ισχύ από τον Σεπτέμβριο του 2023.

Με Ολυμπιακούς Αγώνες και Μουντιάλ ξεχάστηκαν...

Εκείνη η κρίση άφησε ματωμένο χνάρι στη γαλλική κοινωνία και αποσταθεροποίησε το πολιτικό κλίμα της χώρας του Ουγκώ… Κι έπειτα ήρθαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Και ο αθλητικός μανδραγόρας αποκοίμισε τα «απαιτώ» και «κραυγάζω» των συμπολιτών του Εμανουέλ Μακρόν. Βούτηξαν στα βορβορώδη ύδατα του Σηκουάνα οι αφελείς κολυμβητές και ο Πύργος του Άιφελ καταύγασε στον Κόσμο… Οι χειρότεροι Ολυμπιακοί Αγώνες της τελευταίας 50ετίας· μακράν, του Μακρόν! Μετά ήρθε Μουντιάλ και Μπαπέ και η πολιτική απάθεια μετουσιώθηκε σε «Allez les Bleus» κι’ όταν οι Μπλε ξεθώριασαν από τους Φούριας Ρόχας, τα ουσιαστικά προβλήματα βγήκαν από τα σεντούκια. Κι’ όποτε οι Γάλλοι ανοίγουν τα σεντούκια και ξεδιπλώνουν τις σημαίες της επανάστασης- Drapeaux de la revolution- γρήγορα όλα αυτό εξελίσσεται σε destruction, φιάσκο δηλαδή.

Γαλλία σε πόλεμο: Μαθημένοι στα Βατερλώ οι Γάλλοι! Έχετε διανοηθεί ότι μετά τη Μάχη του Λινί, τον Ιούνιο του 1816, οι Γάλλοι, μόνοι τους, δεν έχουν νικήσει σε κανένα πολεμικό πεδίο σύγκρουσης σοβαρό; Μετά το Βατερλώ, παντού «Βατερλώ»!
Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Με τους συμμάχους τους ό,τι πέτυχαν. Στο Βερντέν και στον Μάρνη κουράστηκαν να θάβουν σορούς! Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Η Γραμμή Μαζινό έγινε κύκλος και θηλιά κι έπνιξε τη Γαλλία… Στο Ντιεν Μπιεν Φου, στο Βιετνάμ; Συντριπτική ήττα των γαλλικών αποικιακών δυνάμεων από κάποιον καθηγητή Ιστορίας που χαϊδευτικά- τι ειρωνεία- αποκαλούσαν οι δικοί του Κόκκινο Ναπολέοντα, τον στρατηγό Γκιαπ!

Γαλλική Επανάσταση: Να γυρίσουμε στον 18ο αιώνα και να σεργιανίσουμε στα χαλάσματα της Γαλλικής Επανάσταση; Ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα της ιστορίας του ανθρώπου· ουσιαστικά ανέτρεψε την απολυταρχική μοναρχία και σύντομα βρέθηκε στον σκοτεινό λαβύρινθο της δικτατορίας του Μέγα Κορσικανού και των Ναπολεόντειων Πολέμων και της καταστροφής. Αφού προηγουμένως είχαν στομώσει οι καρμανιόλες με το να κόβουν κεφάλια «κακών» και «καλών», η ροβεσπιερική τρομοκρατία είχε απλωθεί σε ολόκληρη τη Γαλλία και αφού ο πληθυσμός της χώρας μειώθηκε δραματικά!
Ο βρετανός ιστορικός και καθηγητής Γαλλικής Ιστορίας στο University College του Λονδίνου, Alfred Cobban σε διάλεξή του, στη 10ετία του ’50, επισήμανε: «Οι Γάλλοι έλεγαν μια όμορφη ιστορία χωρίς να προσέξουν ότι αυτό που επρόκειτο να συμβεί μετά το 1789, τον πόλεμο του 1792, τον τρόμο του 1794, το αιματοκύλισμα της Ευρώπης και την αυτοκρατορία του Ναπολέοντα, αποτέλεσαν τόσα πολλά γεγονότα που επρόκειτο να διαταράξουν την Γαλλία». Και κατέληγε στο συμπέρασμα: «Μετά την καταιγίδα στην πολιτική και την κοινωνία, το τοπίο στη Γαλλία ήταν, εκατό χρόνια μετά, περίπου ίδιο όπως και το 1789»!

Γαλλία, Μάης του ’68: Και μην ξαναπάμε μακριά. Μάης του 1968. Είναι η πολιτική και κοινωνική αναταραχή που ξέσπασε στη Γαλλία από τον Μάιο μέχρι τον Ιούνιο της χρονιάς που ο Πόλεμος του Βιετνάμ βρίσκεται στην κορύφωσή του, δολοφονούνται ο Ρόμπερτ Κένεντι και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Τα γεγονότα άρχισαν από κινητοποιήσεις γάλλων μαθητών και φοιτητών, επεκτάθηκαν με γενική απεργία εργατών και τελικά οδήγησαν σε πολιτική και κοινωνική κρίση, που άρχισε να παίρνει διαστάσεις επανάστασης, που οδήγησε στη διάλυση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης και την προκήρυξη εκλογών από τον τότε πρόεδρο Σαρλ ντε Γκωλ.

Κάποιοι ιστορικοί επιμένουν ότι, η εξέγερση του 1968 ήταν το πιο σημαντικό επαναστατικό γεγονός του 20ού αιώνα! Μόλις έξι εβδομάδες αφότου η κορυφαία γαλλική εφημερίδα, Le Monde, έγραφε ότι η χώρα «βαριόταν», βαριόταν πολύ για να συμμετάσχει στις διαδηλώσεις τις νεολαίας, φοιτητές στο Παρίσι κατέλαβαν τη Σορβόννη, ένα από τα πιο φημισμένα πανεπιστήμια της Ευρώπης. Ο κύριος σεισμός μόλις είχε προκληθεί. Οι μετασεισμοί θα ήταν ισχυρότεροι. Οδομαχίες με την αστυνομία στο Καρτιέ Λατέν, φωτιές, τραυματισμοί, συλλήψεις και οδοφράγματα. Ακολούθησε γενική απεργία από τους σπουδαστές και απεργίες σε όλη τη Γαλλία από 10 εκατομμύρια γάλλους εργαζομένους, αριθμός που μεταφραζόταν στα 2/3 του γαλλικού εργατικού δυναμικού!

Ο εχθρός ήταν η κυβέρνηση του Σαρλ ντε Γκωλ, ο οποίος προσπάθησε να καταστείλει τις απεργιακές κινητοποιήσεις, αλλά μέχρι τις 29 Μαΐου η κατάσταση τον είχε οδηγήσει σε αδιέξοδο. Με μια πρωτοφανή κίνηση, ο ντε Γκωλ έφυγε από τη χώρα, χωρίς να πει ούτε ότι φεύγει ούτε πού πηγαίνει. Ήταν μια εκπληκτική τροπή των γεγονότων και για μια ή δύο μέρες οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι νόμιζαν ότι είχαν νικήσει. Όμως ο Ντε Γκωλ επέστρεψε και εξήγγειλε βουλευτικές εκλογές, οι οποίες κατέληξαν σε συντριπτική νίκη της γαλλικής Δεξιάς που τον στήριζε: 349 έδρες έναντι 57 της σοσιαλιστικής συμμαχίας του Μιτεράν και 33 του γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ήταν η μεγαλύτερης έκτασης νίκη στην ιστορία της γαλλικής Δεξιάς, και ήρθε ως το αποτέλεσμα μιας έντονης αντίδρασης της γαλλικής κοινωνίας απέναντι στο διαμορφούμενο κλίμα του χάους που έφερε ο «Μάης». Ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ έχει εύστοχα επισημάνει: «Τον Μάη του ’68 νικήσαμε πολιτιστικά και κοινωνικά, αλλά ευτυχώς χάσαμε πολιτικά»… Συμπέρασμα; Ακόμα μια φορά η γαλλική ιστορία βρέθηκε πιο πίσω από εκεί που ξεκίνησε!

Αρχίστε την επανάσταση χωρίς... τους Γάλλους

«Επαναστατώ άρα υπάρχω», έγραψε ο Αλμπέρ Καμύ. Και οι Γάλλοι, ιδιαίτερα (και) αυτή την εποχή με τους καπνούς του πολέμου από την Μέση Ανατολή, και την Ουκρανία, έχουν περισσότερο από όλους τους λαούς της Ευρώπης (που βγαίνουν στους δρόμους) την ανάγκη να επαναστατήσουν· για να υπενθυμίσουν την ύπαρξή τους!
Σήμερα, οι ομοεθνείς του Κριστιάν Ντιόρ και της Κοκό Σανέλ σπάνε βιτρίνες για να κλέψουν μια Hermes Birkin, εισβάλουν στα λαμπερά καταστήματα και αρπάζουν από εσπαντρίγες Loro Piana μέχρι παντόφλες Adidas και τα βγάζουν σε δημοπρασία στο ΤικΤοκ· έχουν μάθει να απολαμβάνουν πάνω από 1.600 είδη τυριών (σχεδόν όλα ίδια μεταξύ τους) δεν έχουν ψωμί να τα συνοδέψουν και ψάχνουν παντεσπάνι κι όλα τούτα τα αποκαλούν «επανάσταση»… Οι πραγματικοί διαμαρτυρόμενοι μαθητές, φοιτητές περνούν στο περιθώριο των ειδήσεων· άλλωστε αυτό επιδιώκει η Εξουσία. Πάντως μην τρέφετε αταπάτες, δεν θα γίνει στη Γαλλία ο σεισμός που θα προκαλέσει το τσουνάμι αναθεώρησης του Κόσμου... Από το «Liberte, Egalite, Fraternite» μέχρι το Galeries Lafayette μια Louis Vuitton δρόμος…
Τελικά: «Η φτώχεια οδηγεί στην επανάσταση κι η επανάσταση στη φτώχεια.», Ουγκώ μουστάκια!