Όταν οι «επτά νάνοι του Άουσβιτς» συνάντησαν τον «Άγγελο του Θανάτου», Γιόζεφ Μένγκελε

Αρκεί να ακούσεις τη λέξη «Άουσβιτς» 80 χρόνια μετά τις θηριωδίες, για να νιώσεις δέος, τρόμο, απέχθεια και να αντιληφθείς πού μπορεί να φτάσει το ανθρώπινο είδος. Δεν μπορείς επουδενί όμως να μπεις ούτε στη θέση ούτε στο μυαλό των ανθρώπων που βίωσαν τον απόλυτο εφιάλτη στο στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου θανατώθηκαν περισσότερο από 1,1 εκατ. άνθρωποι μεταξύ 1940 και 1945 μόνο και μόνο επειδή ήταν Εβραίοι.

Όταν το 1944 εκτοπίστηκε εκεί η οικογένεια Όβιτς, οι πιθανότητες επιβίωσης της έμοιαζαν ελάχιστες. Πέρα από την καταγωγή τους, υπήρχε ακόμα ένα μεγάλο πρόβλημα. Επτά από τα μέλη της έπασχαν από νανισμό και ως γνωστόν οι ναζί απαξίωναν και καταδίωκαν τους ανθρώπους με αναπηρίες. Ως διά μαγείας και τα 12 μέλη της οικογένειας, από μια γυναίκα 58 ετών μέχρι ένα βφέφος μόλις 1,5 έτους, επέζησαν μέχρι που απελευθερώθηκαν τον Ιανουάριο του 1945.

Ακούγεται οξύμωρο, αλλά καθοριστικό ρόλο στο να συμβεί αυτό και να μπορούν αργότερα να διηγηθούν την ιστορία τους, έπαιξε ο «Άγγελος του θανάτου», ο Γερμανός γιατρός των ναζί, Γιόζεφ Μένγκελε. Παρότι υπέβαλε την οικογένεια σε απάνθρωπα ιατρικά πειράματα, την προστάτευσε από βέβαιο θάνατο.

Η οικογένεια Όβιτς πριν από το Ολοκαύτωμα

Σύμφωνα με το allthatsinteresting.com, η οικογένεια Όβιτς καταγόταν από ένα χωριό της Τρανσυλβανίας. Πατριάρχης της ήταν ο ραβίνος, Σίμσον Εϊζίκ Όβιτς, ένας άνθρωπος με νανισμό, ο οποίος παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε δέκα παιδιά, επτά από τα οποία γεννήθηκαν με την ίδια πάθηση.

Μετά τον θάνατό του, το 1923, η χήρα του άρχισε να ανησυχεί για το μέλλον των παιδιών της. Το μικρό τους ανάστημα καθιστούσε δύσκολη την εργασία στις καλλιέργειες ή με τα ζώα και έτσι τα ενθάρρυνε να βιοποριστούν ως καλλιτέχνες.

Τα επτά παιδιά με νανισμό – Ροζίκα, Φρανζίκα, Άβραμ, Φράιντα, Μίκι, Ελίζαμπεθ και Πέρλα – δημιούργησαν ένα μουσικό και θεατρικό σχήμα με την ονομασία «The Lilliput Troupe».

Τα τρία αδέλφια που δεν είχαν νανισμό – η Σάρα, η Λέα και ο Άριε – εργάζονταν στα παρασκήνια, βοηθώντας στα κοστούμια και στα σκηνικά.

Για περίπου 15 χρόνια, η οικογένεια περιόδευε με επιτυχία στην Κεντρική Ευρώπη, παρουσιάζοντας παραστάσεις στις πόλεις που επισκεπτόταν και βγάζοντας με τίμιο τρόπο χρήματα για μια φυσιολογική ζωή. Τότε ήρθε ο πόλεμος...

Η σύλληψη και το Άουσβιτς

Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος, η οικογένεια Όβιτς βρέθηκε σε θανάσιμο κίνδυνο.

Οι Ναζί δεν καταδίωκαν μόνο τους Εβραίους της Ευρώπης, αλλά είχαν επίσης αποφασίσει να εξοντώσουν ανθρώπους με σωματικές αναπηρίες.

Η οικογένεια Όβιτς κατάφερε για χρόνια να αποφύγει τον εντοπισμό, κυρίως χρησιμοποιώντας πλαστά έγγραφα στα οποία δεν αναφερόταν η εβραϊκή καταγωγή τους.

Το 1944, όμως, η κατάσταση άλλαξε δραματικά καθώς η οικογένεια συνελήφθη και εκτοπίστηκε στο Άουσβιτς.

Όλα έδειχναν ότι θα είχαν ένα φρικτό τέλος, δεν υπήρχε ούτε ένα σημάδι που να αφήνει έστω ένα μικρό περιθώριο αισιοδοξίας. Κι ήταν τότε που η σωτηρία τους ήρθε από μια εντελώς απρόσμενη πηγή.

Η προνομιακή μεταχείριση και το φρικτό τίμημα

Με το που έφτασαν τα 12 μέλη της οικογένειας στο Άουσβιτς, οι φρουροί ενημέρωσαν αμέσως τον Γιόζεφ Μένγκελε. Πρόκειται για έναν από τους πλέον διαβόητους γιατρούς των ναζί που έμεινε στην ιστορία για τα φρικτά ιατρικά του πειράματα με πειραματόζωα συνήθως δίδυμους ή μικρόσωμους ανθρώπους και παιδιά τσιγγάνικης καταγωγής.

Μόλις πληροφορήθηκε ότι είχε φτάσει στο στρατόπεδο μια ολόκληρη οικογένεια με επτά μέλη που είχαν νανισμό, δεν έχασε καθόλου χρόνο. Πήγε να τους δει έναν προς έναν.

Για τους επόμενους οκτώ μήνες, ο Μένγκελε κράτησε την οικογένεια μακριά από τον άμεσο κίνδυνο. Υπό την προστασία του είχαν δικό τους χώρο διαμονής, τους επιτρεπόταν να φορούν τα δικά τους ρούχα και λάμβαναν καλύτερο φαγητό από άλλους κρατουμένους. Αυτή η «προνομιακή» μεταχείριση, όμως, είχε ένα φρικτό τίμημα.

Ο Μένγκελε υπέβαλε τα μέλη της οικογένειας, ιδιαίτερα τις γυναίκες, σε επώδυνα ιατρικά πειράματα.

«Τα πιο τρομακτικά από όλα ήταν τα γυναικολογικά πειράματα», θυμόταν πολλά χρόνια αργότερα σε συνέντευξή της η Ελίζαμπεθ Όβιτς.

«Μας έκαναν ενέσεις στη μήτρα, μας έπαιρναν αίμα, έσκαβαν μέσα μας, μας τρυπούσαν και αφαιρούσαν δείγματα. Ο πόνος ήταν αφόρητος. Είναι αδύνατο να περιγράψω με λόγια τον αβάσταχτο πόνο, τον οποίο νιώθαμε για πολλές ημέρες μετά το τέλος των πειραμάτων».

Ο Μένγκελε τους αφαίρεσε δόντια, πήρε δείγματα μυελού των οστών και μεγάλες ποσότητες αίματος. Πραγματοποίησε επώδυνες εξετάσεις στα σώματά τους, εξέτασε τη νοημοσύνη τους και τους υπέβαλε επανειλημμένα σε εξετάσεις για σύφιλη.

Κι όμως, ο ίδιος άνθρωπος που τους βασάνιζε τούς προστάτευε από τον θάνατο. Ήταν το «παιχνίδι παρατήρησης» στα χέρια του.

Η παράξενη σχέση με τον Μένγκελε

Η οικογένεια απευθυνόταν στον Μένγκελε ως «Εξοχότατε» και συχνά του τραγουδούσε τα αγαπημένα του τραγούδια. Μεταξύ τους αναπτύχθηκε μια αρρωστημένη σχέση κατά την οποία ο Μένγκελε φορούσε συχνά τον μανδύα του καλού θείου, έφερνε στα παιδιά παιχνίδια και στους μεγαλύτερους γλυκά. Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα όμως, η συμπεριφορά του μπορούσε να αλλάξει, να γίνει σκληρός και τρομακτικός.

Σε ένα καταγεγραμμένο περιστατικό, ανάγκασε ολόκληρη την οικογένεια να γδυθεί πάνω σε μια σκηνή μπροστά σε ομάδα φρουρών των SS. Σε άλλη περίπτωση, άλλοι άνθρωποι με νανισμό δολοφονήθηκαν εν γνώσει τους και τα σώματά τους υποβλήθηκαν σε μακάβρια διαδικασία, ώστε τα οστά τους να μπορούν να εκτεθούν σε μουσείο.

Καθ' όλη τη διάρκεια της παραμονής τους στο στρατόπεδο, τα μέλη της οικογένειας Όβιτς ζούσαν με τον φόβο ότι θα εκτελούνταν. Προς μεγάλη τους έκπληξη, κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

Η απελευθέρωση

Τον Ιανουάριο του 1945, το Άουσβιτς απελευθερώθηκε. Ο Μένγκελε εξαφανίστηκε και η οικογένεια Όβιτς, ήταν ακόμη ζωντανή. Και τα 12 μέλη της κατάφεραν να φύγουν από το στρατόπεδο. Μετά τον πόλεμο, επέστρεψαν στις καλλιτεχνικές παραστάσεις, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν στο Ισραήλ και αγόρασαν δύο κινηματογραφικές αίθουσες.

«Αν οι δικαστές με ρωτούσαν αν ο Μένγκελε έπρεπε να κρεμαστεί, θα τους έλεγα να τον αφήσουν ελεύθερο. Με έσωσε η χάρη του διαβόλου. Ο Θεός θα του δώσει αυτό που του αξίζει», είχε πει κάποτε η Πέρλα Όβιτς εξηγώντας μάλιστα πως ο νανισμός της, από μειονέκτημα στα μάτια των ναζί, μετατράπηκε σε πλεονέκτημα.

«Αν ήμουν μια υγιής Εβραία, με ύψος 1,78 μέτρα, θα είχα οδηγηθεί στους θαλάμους αερίων, όπως εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι Εβραίοι. Όσες φορές αναρωτήθηκα γιατί γεννήθηκα με νανισμό, η απάντησή μου ήταν για να μπορέσω μια μέρα να ξεγελάσω τον θάνατο».

Διαβάστε ακόμη

Τι αλλάζει σε Instagram και Facebook μετά την ιστορική δίκη στις ΗΠΑ

Καύσωνας διαρκείας με 40άρια και ισχυρά μελτέμια - Υψηλός κίνδυνος πυρκαγιάς

Πέθανε η σπουδαία Γιαγιόι Κουσάμα σε ηλικία 97 ετών – Η ζωή μιας καλλιτέχνιδας που δεν έμοιαζε με καμία άλλη

Πέθανε στη φυλακή ο «κυνηγός των κρανίων» - Ποιος ήταν ο Βρετανός δολοφόνος Τζον Σουίνι