«Δεν μας πίεσε κανένας. Μόλις μας ζητήθηκε να βοηθήσουμε κόντρα στην πανδημία του κορονοϊού, είπαμε ''ο Θεός βοηθός και πάμε, να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας''. Είμαστε υγειονομικοί και αυτή είναι η προσφορά μας. Να τρέξουμε όπου υπάρχει ανάγκη. Σήμερα είναι η Θεσσαλονίκη. Αύριο θα πάμε οπουδήποτε αλλού υπάρξει πρόβλημα, αν και εύχομαι να μην χρειαστεί κάτι τέτοιο». Δύο μικρά παιδιά, ηλικίας 3,5 και 1 έτους άφησε στην άλλη άκρη της Ελλάδας, την Κρήτη, η νοσηλεύτρια, Κατερίνα Μιχαηλίδου, και βρέθηκε από το βράδυ της Τετάρτης, 18 Νοεμβρίου, στη Θεσσαλονίκη. Χωρίς να το σκεφτεί πολύ και ορμώμενη από το αίσθημα ευθύνης και προσφοράς στον συνάνθρωπο, άφησε το Πανεπιστήμιο Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου, όπου εργάζεται και βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου προσφέρει ήδη τις υπηρεσίες της στο νοσοκομείο «Ιπποκράτειο». Η Κατερίνα Μιχαηλίδου είναι μία από τις δέκα νοσηλεύτριες από την Κρήτη, που έφτασαν στη Θεσσαλονίκη, για να δώσουν μία ανάσα, μια καινούρια ορμή, στο υγειονομικό σύστημα της πόλης. Για άγνωστο χρονικό διάστημα θα εργάζονται υπό πολύ σκληρές συνθήκες, στα όρια της σωματικής και της ψυχολογικής αντοχής, στο νοσοκομείο και θα ζουν σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. «Με στηρίζει ο σύζυγός μου» Ο σύζυγός της στήριξε απόλυτα την απόφασή της, γνωρίζοντας ότι η γυναίκα του δεν θα μπορέσει να ησυχάσει, αν δεν τρέξει να προσφέρει τις υπηρεσίες στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά του κορονοϊού, εκεί που υπάρχει το μεγαλύτερο πρόβλημα στον αγώνα εναντίον της πανδημίας. «Δεν ήταν εύκολη η απόφασή μας, όμως, αυτή είναι η δουλειά μας, αυτό επιλέξαμε να κάνουμε. Ήταν αδύνατο να μην παράσχουμε την προσφορά μας εκεί που υπάρχει μεγάλο πρόβλημα, εκεί που οι άνθρωποι μας χρειάζονται. Ο σύζυγός μου στήριξε από την πρώτη στιγμή την απόφασή μου», λέει στο ethnos.gr η κυρία Μιχαηλίδου, Η ίδια δεν παραλείπει να σημειώσει ότι και οι δέκα κρητικές νοσηλεύτριες είναι αποφασισμένες να μείνουν στη Θεσσαλονίκη όσο χρειαστεί, καθώς έχουν αποφασίσει να ξεπεράσουν ακόμα και τα όρια της αντοχής τους. «Χειρότερα από ό,τι περιμέναμε» Χωρίς να χάνει ούτε στο ελάχιστο την αποφασιστικότητά της και βγάζοντας μία ηρεμία και ψυχραιμία στον τόνο της φωνής της, η Κατερίνα Μιχαηλίδου λέει στο ethnos.gr ότι η κατάσταση που αντίκρισαν στη Θεσσαλονίκη είναι λίγο χειρότερη ακόμα και από αυτό που είχαν φανταστεί. «Ήμασταν υποψιασμένες για το τι θα αντικρίσουμε, ωστόσο, είναι εμφανές ότι υπάρχει πολύ μεγάλο πρόβλημα. Το είδαμε αυτό με τα μάτια μας». Οι δέκα νοσηλεύτριες έχουν χωριστεί σε βάρδιες, ανάλογα με το πρόγραμμα εργασίας που βγαίνει από το νοσοκομείο «Ιπποκράτειο» και έχουν ριχτεί στη μάχη, ακολουθώντας και αυτές τα πολύ σκληρά ωράρια που βιώνουν εδώ και πολλές μέρες όλοι οι συνάδελφοί τους υγειονομικοί στη Θεσσαλονίκη. Εκείνο που τη χαροποιεί και της δίνει μεγαλύτερη δύναμη, είναι ότι το παράδειγμά τους είχε πολύ μεγάλο αντίκτυπο σε όλη τη χώρα. Μόλις έγινε γνωστή η εθελοντική προσφορά τους, ένας σημαντικός αριθμός συναδέλφων τους έδειξε ενδιαφέρον να προσφέρει τις υπηρεσίες του στη Θεσσαλονίκη. «Είπαμε να κάνουμε την αρχή. Να δώσουμε με την προσφορά μας το παράδειγμα. Με χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι και άλλοι συνάδελφοί μας, από διάφορα σημεία της Ελλάδας, έρχονται στη Θεσσαλονίκη, για να βοηθήσουν και αυτοί. Όλοι μαζί θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, όπου υπάρχει πρόβλημα, να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας για να το αντιμετωπίσουμε», σημειώνει η κυρία Μιχαηλίδου.