Νέα Αριστερά: Απεφεύχθη η ρήξη - Επικράτηση Σακελλαρίδη με έμμεση επίθεση στον Τσίπρα

Με συντριπτική πλειοψηφία, καθώς υπήρξαν μόνο 15 ψήφοι κατά και 20 «λευκές», εγκρίθηκε η Πολιτική Απόφαση του Προγραμματικού Διαρκούς Συνεδρίου της Νέας Αριστεράς

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό

Χαρίτσης - Σακελλαρίδης (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)

Προσθέστε το ΕΘΝΟΣ στη Google

Με συντριπτική πλειοψηφία, καθώς υπήρξαν μόνο 15 ψήφοι κατά και 20 «λευκές», εγκρίθηκε η Πολιτική Απόφαση του Προγραμματικού Διαρκούς Συνεδρίου της Νέας Αριστεράς.

Το κείμενο ήρθε ως συμβιβασμός ανάμεσα στις δύο αντιπαρατιθέμενες πλευρές, ενώ φαίνεται προς ώρας να αποφεύχθηκε η ρήξη στο εσωτερικό του κόμματος.

Ωστόσο, το κείμενο περιέχει σκληρές εκφράσεις για την πορεία που πρέπει να ακολουθήσει η Νέα Αριστερά, γεγονός που δείχνει πως στη μάχη των συσχετισμών κέρδισε η πλευρά του γραμματέα της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδη.

Χαρακτηριστικά τον κείμενο αναφέρει πως πρέπει να δημιουργηθεί ένα μέτωπο που θα «απευθύνεται στην Αριστερά, στην πολιτική οικολογία, στις δυνάμεις της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, των κοινωνικών κινημάτων και στον κόσμο της αποχής».

Αναφέρεται επίσης πως «Το μέτωπο που υποστηρίζουμε δεν αποτελεί εφαρμογή στο σήμερα αποτυχημένων κεντρώων ή κεντροαριστερών λύσεων. Ούτε συνεπάγεται τη ρευστοποίηση της Αριστεράς ή τη μετατροπή της σε συνιστώσα μιας αφηρημένης δημοκρατικής παράταξης. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο εξάλλου προσωποπαγή κόμματα και προσωποκεντρικές στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί ήδη αποτυχημένες στο παρελθόν αποπροσανατολίζουν τον κόσμο της Αριστεράς και τον κόσμο της εργασίας και εμποδίζουν να δοθεί μια καθαρή συλλογική και ενωτική απάντηση στα σημερινά συστημικά προβλήματα».

Αυτό το τελευταίο απόσπασμα αφορά εμφανώς τα σχέδια δημιουργίας φορέα υπό τον Αλέξη Τσίπρα.

Στο κείμενο πολιτικής απόφασης επισημαίνεται επίσης πως: «ενωτικές προσπάθειες μπορούν να δημιουργηθούν μόνο στη βάση δημοκρατικών, συλλογικών διαδικασιών με εμπλοκή της κοινωνίας. Αυτό απαιτεί σεβασμό στην αυτονομία των επί μέρους χώρων. Ενωτικές προσπάθειες δεν μπορούν να υπηρετηθούν από λογικές μοναδικής αλήθειας, βαθέματος του χάσματος για ζητήματα του παρελθόντος και λογικές αυτοδικαίωσης».