Ο Μέσι, ο Μπαπέ, ο Ινφαντίνο και ο Τραμπ

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό

Ζούμε στην εποχή Τραμπ. Με το έτσι θέλω, καταργεί τους κανόνες και ορίζει δικούς του, κατά το δοκούν. Ακόμη και στο ποδόσφαιρο.

Ως φίλαθλος αυτού του ωραίου αθλήματος και του πολύ ωραίου τουρνουά που βλέπουμε στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο, θα ήθελα να ξαναδώ στον τελικό τη Γαλλία με την Αργεντινή, τις δύο ομάδες που έπαιξαν στον τελικό του Κατάρ. Να το ξαναπαίξουν. Και θα ήθελα να δω στο τέλος, τον Μέσι ή τον Μπαπέ, όταν θα παραλάβουν το μετάλλιο τους και το Κύπελλο, να μη δώσουν το χέρι τους στον Ινφαντίνο.

Να πουν με τον δικό τους τρόπο και με το βάρος του ονόματός τους, ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που έχει κάποιους κανόνες. Και οι κανόνες αυτοί δεν μπορεί να αλλάζουν εν πλω, επειδή τηλεφώνησε (!) ο ισχυρότερος άνθρωπος του πλανήτη για να ανατρέψει την τιμωρία ενός ποδοσφαιριστή της ομάδας των ΗΠΑ.

Το Βέλγιο έδωσε ένα μάθημα στην αμετροέπεια και τον ετσιθελισμό με μια μεγαλοπρεπή τεσσάρα (ΗΠΑ-Βέλγιο 1-4). Ο Τραμπ βέβαια δεν θα σκεφτεί αν βοήθησε το τηλεφώνημά του ή όχι, θα πει απλώς ότι έκανε άλλη μία φορά τον τσαμπουκά του, έδειξε ποιος είναι το αφεντικό… Όπως κάνει στην πολιτική, όπου δείχνει ότι του αρέσει να μην παίζει με τους κανόνες, απλά να τους καταργεί.

Οι αρχηγοί των ομάδων που ενδέχεται να παίξουν στον τελικό του Μουντιάλ (ο Μέσι και ο Μπαπέ, ή ο Ρόδρι και ο Κέιν) ας δείξουν εκ μέρους όλης της ποδοσφαιρικής κοινότητας, αρνούμενοι να δώσουν χειραψία με τον Ινφαντίνο, ότι υπάρχουν κανόνες στο ποδόσφαιρο. Και με αυτούς τους κανόνες μπορεί και το Πράσινο Ακρωτήριο, ο λιλιπούτειος Δαυίδ του Μουντιάλ, να βλέπει στα μάτια την Ισπανία, την Ουρουγουάη, την Αργεντινή και να χαρίζει μοναδικές συγκινήσεις στα δισεκατομμύρια των φιλάθλων…

Ας δώσουν ένα μάθημα… Και μια χαρά σε όλους εμάς.