Το κίνημα Καρυστιανού ως αποκούμπι στην ιδεολογική κατάρρευση των παραδοσιακών κομμάτων

Η ιδεολογική και κοινοβουλευτική κυριαρχία των παραδοσιακών κομμάτων τις τελευταίες δεκαετίες που επέφερε μνημόνια, ακρίβεια, οικονομικές δυσκολίες στους πολίτες αλλά και δυσπιστία απέναντι στη δικαιοσύνη, φαίνεται ότι δημιούργησε ένα ρεύμα αντίστασης το οποίο τώρα αποτυπώνεται στο πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού.

Η «δίψα» των πολιτών για κόμματα και κινήματα που δεν διαπερνώνται από νεποτισμό και αλαζονεία, οδηγεί πλέον σε έναν νέο φορέα ο οποίος δημιουργεί την προσδοκία για κατάρριψη της επικρατούσας ιδεολογικής μονοκρατορίας.

Όμως η ταύτιση ενός νέου κινήματος με το πρόσωπο της μητέρας των Τεμπών, όπως έχει αποκληθεί η Μαρία Καρυστιανού, προκαλεί συνειρμούς δυσπιστίας ως προς τη στόχευσή του.

Οι πολίτες πιθανώς να βρούνε ένα πολιτικό αποκούμπι στον νέο φορέα. Ωστόσο, ξενίζει το πολιτικό βήμα μίας μητέρας η οποία μέχρι πρόσφατα αποσπούσε την αυθόρμητη στήριξη όλης της χώρας απέναντι στο δράμα απώλειας του παιδιού της.

Αυτό το πολιτικό αποκούμπι που πιθανώς να βρει μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων στο πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού, είναι βέβαιον ότι φοβίζει τα παραδοσιακά κόμματα και πρωτίστως την κυβερνώσα παράταξη.

Άλλωστε οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν ξεκάθαρα πια το ρεύμα προς το νέο κίνημα, πριν αυτό ακόμη δημιουργηθεί.

Όμως αυτό που πιθανώς να μη γνωρίζει η κ.Καρυστιανού είναι το γεγονός πως όταν εμπλέκεσαι με την πολιτική, με την κλασική της έννοια, συμπαρασύρεσαι από το ρεύμα της υποκρισίας, του «θα» και της πολιτικής υπόσχεσης, αφού τα ισχυρά γρανάζια του κομματικού μηχανισμού, σε περιπλέκουν με το εδραιωμένο σύστημα.

Είθε η Μαρία να ξεφύγει από τα γρανάζια αυτά…

Διαβάστε ακόμη

Η νέα κόντρα του Δένδια με τον Μητσοτάκη, η αναβολή της μομφής που σκέφτεται το ΠΑΣΟΚ και το διάβημα της Αθήνας με την «άδεια» του Νετανιάχου

Ζει και βασιλεύει το «φακελάκι» στο ΕΣΥ παρά το ιδιωτικό έργο των γιατρών - Γιατί δε μειώθηκε

Η στρατηγική του Μαξίμου απέναντι στα νέα κόμματα - Πώς «διαβάζουν» το νέο σκηνικό στην κυβέρνηση

ΗΠΑ - Ιράν: Η ώρα της διπλωματίας σε έναν πόλεμο αντοχών