Μια «κυρία» στο θέατρο, η αβάσταχτη κωμωδία της κοινωνίας και μια παλιά ιστορία

H ιστοριούλα είναι παλιά και συνέβη σε γκαλερί της Αθήνας. Νεαρός, φέρελπις – πορφυρογέννητος και κακομαθημένος επισκέφτηκε με την παρέα του έκθεση ζωγραφικής με απώτερους σκοπούς: Πρώτον να αποδείξει στους δικούς του ότι δεν είχε μόνο λεφτά αλλά και καλλιέργεια και δεύτερον να επιδείξει στους δικούς του ότι εκτός από καλλιέργεια είχε και λεφτά, που του επιτρέπουν να αγοράσει ό,τι του γυαλίζει.

Έτσι, αφού περιεργάστηκε τους ζωγραφικούς πίνακες με ύφος δέκα Τεριάντ (άντε να του πεις τώρα ποιος ήταν αυτός…), στάθηκε μπρος σε κάποιον που του άρεσε η υψηλή τιμή του και έστειλε να φωνάξουν τον καλλιτέχνη.
«Αυτόν εδώ, πόσο τον πουλάτε;» ρώτησε με αυθάδεια και κομπασμό…
«Αυτός κύριε μου, έχει ήδη πουληθεί», του απάντησε ταπεινά ο καλλιτέχνης.
«Τον θέλω! Θα σας δώσω τα διπλά απ' όσο τον πουλήσατε», συνέχισε εκνευρισμένος πια ο ευτραφής νέος, που νόμιζε ότι ο κόσμος ολόκληρος περιστρεφόταν γύρω από το πορτοφόλι του. Ο ζωγράφος ήταν αμετάπειστος: «Κύριε, σας είπα ότι ήδη έχει πουληθεί. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα για εσάς. Εκτός αν θέλετε κάποιον άλλον πίνακα…» είπε και γύρισε την πλάτη στην παρέα των… νεοφιλότεχνων.

Ο πλούσιος, καλοθρεμμένος νέος σκοτείνιασε. Δεν συνέχισε τη συζήτηση. Μόνο που την άλλη μέρα έστειλε δυο δικούς του, το ίδιο ευτραφείς, αλλά σε μυς κι όχι σε λίπος και στόλισαν με γιαούρτια την έκθεση ζωγραφικής έχοντας ιδιαίτερο στόχο, εκείνον τον πίνακα που είχε «πουληθεί»!

Κι εδώ βρίσκεται η ουσία των πραγμάτων: Εκείνος που θεωρεί τον πλούτο του άξονα της Γης, ό,τι δεν μπορεί να το κάνει δικό του, το εξευτελίζει, το εξαχρειώνει, το προπηλακίζει, το χτυπά, το εκμηδενίζει. Και δεν το κάνει μόνος γιατί δεν έχει τα κότσια, που λέμε, στέλνει λακέδες του, μπιστικούς του, αργυρώνητους ελεεινούς εξωνημένους να «καθαρίσουν» για πάρτη του.

Και τότε και τώρα και στο μέλλον, αυτός ήταν, είναι και θα είναι ο τρόπος συμπεριφοράς ενός κακομαθημένου πλούσιου στα εισοδήματα, πλην όμως πάμπτωχου στο πολιτιστικό ήθος και στην καλλιέργεια ανθρώπου!
Γι’ αυτό μην κακίζετε την κάθε φθηνή και τυχάρπαστη δήθεν διάσημη που την γνωρίζουν τρεις γειτόνοι και δέκα χρυσοκάνθαροι. Εντολές εκτελεί. Κι αν δεν εκτελεί εντολές, το κάνει για να φανεί αρεστή στο «αφεντικό» μπας και της ρίξει κανένα κόκκαλο ακόμα από το τραπέζι του… Φουκαριάρα είναι η καψερή!

Και μην ασχολείστε με τα «τίποτα»· η ενασχόληση σας, τα κάνει «κάτι».

Η δυστυχία των «μεν» να φανούν αυτοκράτορες μέσα στη γύμνια τους και η απελπισία των «δε» να δείξουν αρεστοί στους «αυτοκράτορες» μέσα στην ανυπαρξία τους, θα τους κατατρύχει μέχρι να εξαφανιστούν από τη Γη!

Έλεγαν παλιά πως ο «τρώσας και ιάσεται», δηλαδή αυτός που πλήγωσε θα γιατρέψει την πληγή. Και η κοινωνία μας είναι τρωθείσα απείρως από κακόβουλους, εγωπαθείς, εύπορους αλαζόνες. Και οι «τρώσαντες» είναι οι τρώγοντες – και , αυτοί, δεν διανοούνται καν να θεραπεύσουν οτιδήποτε άλλο εκτός από τη βουλιμία και την ματαιοδοξία τους.
Αυτά! Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε και οποιαδήποτε ομοιότης με πρόσωπα ή πράγματα είναι εντελώς συμπτωματική…