Προσπαθούσαν 22 μήνες για μωρό: Επιστήμονες λένε πως η λύση ήρθε όταν «πέταξαν» το πλαστικό από τη ζωή τους
Την επιστημονική επίβλεψη του πειράματος είχε η Δρ. Shanna Swan, διακεκριμένη επιστήμονας και συγγραφέας του βιβλίου Count Down🕛 χρόνος ανάγνωσης: 7 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό
Θα μπορούσε η αποχή από το πλαστικό να αυξήσει τις πιθανότητές σας να αποκτήσετε παιδί; Η ιστορία ενός ζευγαριού, του Τζέσι και της Ντάρμπι Νούμπε, οι οποίοι προσπαθούσαν να συλλάβουν επί 22 μήνες, είναι συγκλονιστική. Το ζευγάρι δαπανούσε χιλιάδες δολάρια σε εβδομαδιαίες αιματολογικές εξετάσεις, διαγνωστικά τεστ, ειδικά προγράμματα άσκησης και βιταμίνες. Ωστόσο, τίποτα δεν απέδιδε.
«Πάντα ξέραμε ότι θέλουμε παιδιά», εξήγησε η Ντάρμπι. «Θέλουμε να μείνω έγκυος και θα κάνω ό,τι μπορώ. Έχουμε ανεξήγητη υπογονιμότητα. Δεν υπάρχει τίποτα «λάθος» με μένα». Τελικά, η λύση ήρθε με την αποτοξίνωση από το πλαστικό, καθώς -όπως όλα δείχνουν- αποδείχθηκε το «κλειδί» για τη γονιμότητα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Independent.co.uk, το ζευγάρι από το Αϊντάχο αποφάσισε να δοκιμάσει μια διαφορετική προσέγγιση. Συμμετείχαν σε ένα πείραμα για το ντοκιμαντέρ του Netflix, The Plastic Detox, το οποίο ζητούσε από τους ίδιους και άλλα πέντε ζευγάρια που αντιμετώπιζαν δυσκολίες σύλληψης, να περιορίσουν δραστικά την έκθεσή τους στα πλαστικά για τρεις μήνες. Στόχος ήταν να διαπιστωθεί αν οι τοξικές χημικές ουσίες που εμπεριέχονται στα πλαστικά της καθημερινότητάς μας επηρεάζουν τη γονιμότητα.
«Η γονιμότητα σε παγκόσμιο επίπεδο μειώνεται ραγδαία»
Την επιστημονική επίβλεψη του πειράματος είχε η Δρ. Shanna Swan, διακεκριμένη επιστήμονας και συγγραφέας του βιβλίου Count Down. «Η γονιμότητα σε παγκόσμιο επίπεδο μειώνεται ραγδαία», αναφέρει στο ντοκιμαντέρ. «Και αυτό συνδέεται στενά με τις χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ευρέως στα πλαστικά. Αν μειώσουμε την έκθεση των ανθρώπων σε αυτές, μπορούμε άραγε να βελτιώσουμε τη γονιμότητά τους;»
Τα μικροπλαστικά και οι «αιώνιες χημικές ουσίες» (PFAS) -μια κατηγορία συνθετικών τοξινών- αποτελούν αντικείμενο όλο και περισσότερων επιστημονικών μελετών. Χρησιμοποιούνται επί δεκαετίες σε πληθώρα προϊόντων, από συσκευασίες τροφίμων μέχρι ρούχα και αντικολλητικά σκεύη, και είναι πλέον τόσο διαδεδομένες που ανιχνεύονται στο αίμα σχεδόν κάθε ανθρώπου. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι οι μελέτες τις συνδέουν με σοβαρές παθήσεις, όπως ο καρκίνος, η καρδιαγγειακή θνησιμότητα και η υπογονιμότητα.
Ωστόσο, αυτές δεν είναι οι μόνες τοξίνες που απορροφά ο οργανισμός μας. Η δισφαινόλη Α (BPA), που χρησιμοποιείται σε σκληρά πλαστικά και ρητίνες, συναντάται συχνά σε κονσέρβες και κουτάκια αναψυκτικών. Στην ΕΕ έχει χαρακτηριστεί ως επικίνδυνη ουσία λόγω της βλαπτικής της επίδρασης στη γονιμότητα. Παρόλο που πολλά προϊόντα φέρουν την ένδειξη «BPA-free», αυτό σημαίνει απλώς ότι δεν περιέχουν τη συγκεκριμένη δισφαινόλη, ενώ ενδέχεται να περιέχουν άλλες εξίσου επιβλαβείς. Η Δρ. Swan προειδοποιεί μάλιστα ότι ακόμα και οι αποδείξεις των ταμειακών μηχανών αποτελούν σημαντική πηγή τοξινών.
Επιπλέον, υπάρχουν οι φθαλικές ενώσεις, οι οποίες καθιστούν τα πλαστικά πιο εύκαμπτα και διαφανή. Αυτές εντοπίζονται παντού, από καθαριστικά σπιτιού μέχρι αρώματα και είδη προσωπικής υγιεινής. Έχει αποδειχθεί ότι διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα, ενώ ορισμένες μελέτες τις συνδέουν με συγγενείς ανωμαλίες.
Όλες αυτές οι τοξίνες προκαλούν ποικίλα προβλήματα, με κυριότερο την υπογονιμότητα. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων μειώνεται παγκοσμίως κατά περίπου 1% ετησίως τα τελευταία 50 χρόνια. Οι έρευνες της Δρ. Swan δείχνουν ότι η πτώση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις «τοξίνες του περιβάλλοντος που έχουν την ικανότητα να παρεμβαίνουν στις στεροειδείς ορμόνες».
Η φροντίδα πριν από τη σύλληψη αποτελεί την καλύτερη πρόληψη
Η Δρ. Jenny Goodman, ειδική στην οικολογική ιατρική, παρατηρεί το φαινόμενο αυτό καθημερινά στους ασθενείς της. «Η ποιότητα τόσο των ωαρίων όσο και του σπέρματος βελτιώνεται με την καλή διατροφή και υποβαθμίζεται από την έκθεση σε τοξίνες», εξηγεί. «Επομένως, η φροντίδα πριν από τη σύλληψη αποτελεί την απόλυτη μορφή προληπτικής ιατρικής.»
Έτσι, ο Τζέσι και η Ντάρμπι αποφάσισαν να ζήσουν χωρίς πλαστικό για ένα τρίμηνο. Αυτό σήμαινε τέλος στο έτοιμο φαγητό (takeout), αποφυγή συσκευασμένων τροφίμων, χρήση ρούχων αποκλειστικά από φυσικές ίνες και χρήση μόνο φυσικών προϊόντων περιποίησης.
«Το να γνωρίζω ότι υπάρχουν αυτοί οι περιβαλλοντικοί παράγοντες στον κόσμο που βλάπτουν τις πιθανότητές μου και μου στερούν την επιλογή να γίνω μητέρα, είναι τόσο συντριπτικό», λέει η Ντάρμπι.
Το ζευγάρι ανταποκρίθηκε πλήρως: μαγείρευαν μόνο στο σπίτι και απομάκρυναν κάθε συνθετικό ύφασμα. Στα μισά της διαδικασίας, η Ντάρμπι έμεινε έγκυος. Αν και η κύηση κατέληξε σε αποβολή, το γεγονός της έδωσε ελπίδα: «Είναι καλό σημάδι το γεγονός ότι το σώμα μου μπορεί να κυοφορήσει. Είμαστε πολύ προσεκτικοί με την κατανάλωση πλαστικών. Και έχουμε δει τα καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά την εγκυμοσύνη μέχρι στιγμής».
Τα επίπεδα BPA στον οργανισμό τους μειώθηκαν και ο αριθμός των σπερματοζωαρίων του Τζέσι αυξήθηκε. Σύντομα, η Ντάρμπι έμεινε ξανά έγκυος. Σήμερα κρατούν στην αγκαλιά τους το μωρό τους, αποδίδοντας την επιτυχία τους στο πείραμα αποτοξίνωσης.
Τα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά και για τους υπόλοιπους συμμετέχοντες. «Από τους έξι άνδρες, οι πέντε παρουσίασαν βελτίωση στην ποιότητα του σπέρματος σε πολλούς δείκτες», δήλωσε η Δρ. Swan. Παρόλο που οι φθαλικές ενώσεις αποδείχθηκαν πιο επίμονες, παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση στον γενικό μέσο όρο.
«Νιώθω πραγματικά καλά που η παρέμβαση απέδωσε»
Ένας άλλος συμμετέχων, ο Έρικ Άιζακς, που θεωρούνταν κλινικά «υπογόνιμος», είδε τη συγκέντρωση του σπέρματός του να αυξάνεται κατά 208% μετά το τρίμηνο. «Νιώθω πραγματικά καλά που η παρέμβαση απέδωσε», ανέφερε, έχοντας χάσει παράλληλα και 4,5 κιλά. «Απλά νιώθω καλύτερα και απολαμβάνω περισσότερο τη ζωή, οπότε γιατί στο καλό να μην συνεχίσω να το κάνω αυτό;» Και αυτός με τη σύντροφό του κατάφεραν τελικά να συλλάβουν.
Η Δρ. Swan ελπίζει τώρα να εξασφαλίσει χρηματοδότηση για μια ευρύτερη μελέτη. Οι έρευνές της έχουν δείξει ότι οι χημικές ουσίες των πλαστικών επηρεάζουν ακόμα και τα έμβρυα, προκαλώντας αναπτυξιακά προβλήματα στα γεννητικά όργανα των αγοριών (σύνδρομο των φθαλικών).
Όπως επισημαίνει η Δρ. Goodman, το πρόβλημα είναι το συνολικό «τοξικό φορτίο» που συσσωρεύουμε. «Η έρευνα έχει δείξει τους πολύ πραγματικούς κινδύνους για το έμβρυο από τοξικές χημικές ουσίες που περνούν στον πλακούντα από τη μητέρα», εξηγεί. Ενώ υπάρχουν πασίγνωστα παραδείγματα οξείας μόλυνσης (όπως η θαλιδομίδη ή ο «Πορτοκαλί Παράγοντας»), η καθημερινή πραγματικότητα είναι διαφορετική.
«Αυτό που είναι πιο ύπουλο και πολύ πιο συνηθισμένο είναι η σταδιακή, χαμηλού επιπέδου χρόνια έκθεση σε πολλαπλές άγνωστες τοξίνες», λέει η Δρ. Goodman. Αυτές οι ουσίες περνούν στο έμβρυο επειδή ο πλακούντας τις εκλαμβάνει ως θρεπτικά συστατικά. Πρόσφατα, Ιταλοί επιστήμονες εντόπισαν μικροπλαστικά ακόμα και σε πλακούντες μετά τον τοκετό.
Όλα αυτά υπογραμμίζουν την επικινδυνότητα των συνθετικών υλικών για τις τωρινές και τις μελλοντικές γενιές. Το πείραμα άλλαξε τη ζωή των συμμετεχόντων, με το 86% να δηλώνει ότι θα διατηρήσει τις νέες του συνήθειες. Όπως χαρακτηριστικά είπε η Ντάρμπι: «Μόλις μάθεις [τους κινδύνους], δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω. Αυτό είναι το μόνο μειονέκτημα του να μαθαίνεις για τα πλαστικά».
Τέμπη, η δίκη: 3 χρόνια μετά, οι μοιραίες παραλείψεις στο δικαστήριο - Στο εδώλιο 36 κατηγορούμενοι για τους 57 νεκρούς
Απέναντι στο ενεργειακό ράλι: Οι ανακοινώσεις για fuel pass και επιδότηση στην αντλία - Οι αντοχές του... κουμπαρά
Χάος στο Ισραήλ: Η στιγμή των ιρανικών επιθέσεων - Πιάστηκαν στον «ύπνο» τα συστήματα προειδοποίησης
Προσπαθούσαν 22 μήνες για μωρό: Επιστήμονες λένε πως η λύση ήρθε όταν «πέταξαν» το πλαστικό από τη ζωή τους
Live όλες οι εξελίξεις λεπτό προς λεπτό, με την υπογραφή του www.ethnos.gr