Δίκη για τα Τέμπη: Οι συγκλονιστικές καταθέσεις των επιζώντων - «Βρήκα το μωρό μου κατάμαυρο»

Με τις συγκλονιστικές καταθέσεις συγγενών των θυμάτων αλλά και επιβατών που κατάφεραν να βγουν ζωντανοί από τη φονική σύγκρουση των αμαξοστοιχιών συνεχίστηκε στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας η πολύκροτη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών.

Όπως μεταδίδει το onlarissa.gr, ο Αναστάσιος Ταγματζίδης, πατέρας της 31χρονης Σοφίας που επέβαινε στο πρώτο βαγόνι, χαρακτήρισε τα τρένα «ωρολογιακή βόμβα», επιρρίπτοντας ευθύνες σε υπουργούς, πολιτικούς και μέσα ενημέρωσης. Κάνοντας λόγο για δολοφονία, απηύθυνε έκκληση στο δικαστήριο να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων «για αυτές τις ψυχές που χάθηκαν άδικα», ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία των κατηγορουμένων. Μάλιστα, υπογράμμισε τη συναισθηματική του φόρτιση αναφέροντας πως «αν δεν είχα να σκεφτώ τα άλλα δύο παιδιά, δεν θα περίμενα τις δικές σας αποφάσεις».

Στη συνέχεια, ο Γεώργιος Κόττας, αδελφός του αδικοχαμένου Βασιλείου Κόττα που βρισκόταν στο βαγόνι του κυλικείου, τόνισε στην κατάθεσή του πως «ήταν ένα έγκλημα, η φωτοσήμανση δεν λειτουργούσε και αυτό ήταν εγκληματικό».

«Σκαρφαλώναμε για να βγούμε από το παράθυρο»

Η επιβάτιδα Ιωάννα Παπαγιαννίδου περιέγραψε τις στιγμές πριν και μετά τη σύγκρουση, σημειώνοντας πως υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση περίπου 30 λεπτών στα Παλαιοφάρσαλα, αλλά και σημαντική στάση στη Λάρισα. Όπως ανέφερε, μετά τη Λάρισα το τρένο ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα, ενώ πριν από το ατύχημα φάνηκε να γίνεται μια προσπάθεια φρεναρίσματος.

«Ξαφνικά αρχίζει ένας θόρυβος, έσπαγαν τζάμια. Κατέβασα το κεφάλι και έπεσα κάτω. Εγκλωβίστηκα και κατάλαβα ότι έφευγε το τρένο, σαν να εκτροχιαζόταν. Ακούσαμε ένα μπαμ, ήταν η έκρηξη. Είδαμε τη φωτιά. Σηκώθηκα και άκουσα την κόρη μου: "μαμά, το μωρό"», κατέθεσε η ίδια.

Απαντώντας στις ερωτήσεις της προέδρου για τις συνθήκες μέσα στο βαγόνι, πρόσθεσε: «Είχε μυρωδιά και καπνίλα, δεν μπορούσαμε να αναπνεύσουμε. Ο καπνός ερχόταν από το μπροστινό μέρος του βαγονιού. Σκαρφαλώναμε για να βγούμε από το παράθυρο. Είδα μια εγκλωβισμένη, μας ζήτησε βοήθεια. Δεν μπορούσα να τη βοηθήσω. Βγήκα από το παράθυρο. Ήμουν σαν χαμένη. Είχε φλόγες σε δύο τρία σημεία κοντά στο βαγόνι 3, ξεχωριστά από την άλλη. Άνθρωποι ήταν κάτω στο έδαφος, φώναζαν. Από εκείνη την ημέρα δεν μπορώ να κοιμηθώ. Όλες οι εικόνες έρχονται στο μυαλό μου. Μυρωδιά υπήρχε, αλλά δεν ξέραμε τι είναι».

«Μέσα στην ομίχλη υπήρχε μια κόκκινη ομίχλη»

Η Χρυσάνθη Κρεβάικα, υπάλληλος καθαριότητας και η μοναδική επιζώσα από το προσωπικό της αμαξοστοιχίας, ανέφερε στην κατάθεσή της πως επιβιβάστηκε από τη Λάρισα στο πρώτο βαγόνι για να καθαρίσει.

«Μόλις πήγα στο 6ο βαγόνι και στα πρώτα καθίσματα έγινε ένα δυνατό μπαμ και εκτινάχθηκα. Με σήκωσαν οι επιβάτες. Άνοιξα ένα μοχλό και άνοιξαν οι πόρτες. Περπατήσαμε τις γραμμές προς τα πίσω. Δεν κατάλαβα τι έγινε μπροστά. Γύρισα πίσω και βλέπω πως είχε μια ομίχλη και μέσα στην ομίχλη είχε μια κόκκινη ομίχλη. Νοσηλεύτηκα και μετά που βγήκα έμαθα τι έγινε. Από το 2022 εργαζόμουν στα τρένα. Δεν ένιωθα φόβο», δήλωσε.

Η δραματική διάσωση του βρέφους μέσα από τις λαμαρίνες

Συγκλονιστική ήταν η μαρτυρία της Μαρίας Λαζαρίδου, η οποία ταξίδευε στο τρίτο βαγόνι μαζί με τη μητέρα της και την μόλις 6 μηνών κόρη της. Περιέγραψε την καθυστέρηση στο Παλαιοφάρσαλο, την απότομη στροφή και την υπερβολική ταχύτητα του τρένου, πριν όλα βυθιστούν στο σκοτάδι.

«Άνοιξα τα μάτια μου, ακριβώς δίπλα μου υπήρχε η φωτιά. Υπήρχαν ουρλιαχτά. Και συνειδητοποίησα πως είχα μωρό, αλλά δεν είχα μωρό. Αρχίζω να φωνάζω το μωρό μου, αρχίσαμε να ψάχνουμε. Συνέχιζα να φωνάζω και το παιδί άρχισε να κλαίει. Ήταν κάτω από την καρέκλα. Χωρούσε μόνο το χέρι μας. Η μητέρα μου την τράβηξε έξω. Η φωτιά ήταν δίπλα μας. Φαινόταν σε καλή κατάσταση. Ήταν μαύρη από πάνω έως κάτω. Σκεφτόμασταν πώς θα βγούμε. Φώναζα για να σπάσουν το παράθυρο», ανέφερε.

Η ίδια περιέγραψε τις φρικτές εικόνες που αντίκρισε δίπλα της: «Εκείνη την ώρα είδα την κοπέλα που ήταν δίπλα μου με τον σύντροφό της. Πρέπει να είχαν πιαστεί τα πόδια της στις λαμαρίνες. Το κεφάλι δεν ήταν στη θέση του και ο σύντροφός της φώναζε. Προσπάθησα να προχωρήσω, όμως δεν μπορούσα, το βαγόνι είχε κλίση. Όταν φτάσαμε στο παράθυρο ένιωθα πως δεν έχω οξυγόνο. Ήταν σπασμένο. Υπήρχαν δύο άτομα, κάθισα στο παράθυρο, τους έδωσα τη μικρή και μου είπαν να πηδήξω. Πήδηξα, βγήκα. Πήρα τη μικρή. Ήμασταν από την πλευρά του δρόμου. Φτάσαμε σε ένα λόφο. Έβλεπα κόσμο να περπατάει με τις βαλίτσες του. Αυτό που ζούσα εκεί ήταν πόλεμος. Έπρεπε να ανέβουμε τον λόφο. Δεν μπορούσα με τη μικρή να σκαρφαλώσω. Είχαν έρθει τα πυροσβεστικά και κατέβασαν ένα σχοινί. Κατέβηκε ένας πυροσβέστης και μας ανέβασε. Εκεί φτάσαμε στο δρόμο. Συνάντησα τη Ζωή, μια επιβάτιδα που με είχε βοηθήσει. Της ζήτησα το τηλέφωνο και κάλεσα τον μπαμπά μου. Στο νοσοκομείο ήταν ένα χάος».

Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής της, η μάρτυρας αισθάνθηκε αδιαθεσία, με αποτέλεσμα η συνεδρίαση να διακοπεί για δέκα λεπτά, προκειμένου να της παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες από εθελοντές διασώστες.

«Είδα έναν τραυματία σχεδόν καμένο, σαν να ήρθε από πόλεμο»

Στη συνέχεια, ο επιβάτης Αναστάσιος Κουμπούρης περιέγραψε πώς μετακινήθηκε στο τρίτο βαγόνι επειδή η θέση του στο δεύτερο ήταν καταλημμένη -μια απόφαση που του έσωσε τη ζωή.

«Κατάλαβα ένα φρενάρισμα. Και μετά πολύ χειρότερη η κατάσταση. Νόμιζα πως θα πεθάνω. Όταν τελείωσε η σύγκρουση, έκλεισαν τα φώτα. Γλύτωσα τη σύγκρουση, φοβήθηκα πως θα πεθάνω στη φωτιά. Πηδήξαμε στο χωράφι. Είδα το δεύτερο βαγόνι να καίγεται. Άκουγα ουρλιαχτά. Παρατήρησα πως είχα αιμορραγία στο πρόσωπο. Πέρασε μπροστά μου ένας τραυματίας, ο οποίος ήταν σχεδόν καμένος, σαν να ήρθε από πόλεμο, κι εκεί κατάλαβα τι έχει συμβεί. Η σύζυγος είχε μελανιές στο πρόσωπο, το μωρό ήταν κατάμαυρο, η Μαρία ήταν σε κακή κατάσταση, δεν είχε καλή αναπνοή», κατέθεσε ο μάρτυρας.

«Μπρος γκρεμός και πίσω κόλαση»

Τέλος, η Zagrida Plasa, η οποία ταξίδευε με τα δύο της παιδιά και τον σκύλο της, ανέφερε στην κατάθεσή της: «Νιώσαμε ένα μεγάλο τράνταγμα, τον γιο μου τον πλάκωσαν οι βαλίτσες. Μετά υπήρχε το απόλυτο σκοτάδι. Ξεκίνησαν οι τσιρίδες, οι φωνές, ήταν σα να βλέπαμε τον θάνατο. Είδα τα παιδιά μου ότι ήταν καλά και μπορούσαμε να παλέψουμε να βγούμε. Φωνάζω το σκυλάκι μου. Βγάζει το κεφάλι και τον παίρνω μαζί μου. Ακόμη δεν υπήρχε καμία έξοδος. Βλέπαμε παντού γυαλιά, καπνούς και φωτιές. Μου φώναξε ένα παιδί που έσπασε το παράθυρο "ελάτε να βγούμε από εδώ". Όταν βγήκαμε είδαμε μια τεράστια φωτιά. Ακούγαμε φωνές και τσιρίδες. Μπρος γκρεμός και πίσω κόλαση».

Κατά τη διάρκεια της κατάθεσης, η πρόεδρος του δικαστηρίου υπέδειξε στη μάρτυρα φωτογραφίες από τη δικογραφία, επιβεβαιώνοντας το σπασμένο παράθυρο από το οποίο κατάφερε να απεγκλωβιστεί η οικογένεια.

Διαβάστε ακόμη

Τι σημαίνει για την Ελλάδα η αποπομπή της Γκίλφοϊλ - Ο προσωρινός διάδοχος και τα επόμενα βήματα

Πού θα χτυπήσουν οι καταιγίδες μέχρι την Τετάρτη - Η εικόνα για την Αττική και οι περιοχές που κινδυνεύουν

«Βρήκα το μωρό μου κατάμαυρο»: Οι συγκλονιστικές καταθέσεις των επιζώντων στη δίκη για τα Τέμπη

Απίστευτη απάτη: Εκμεταλλεύτηκε την τηλεργασία και δούλευε σε 5 υπουργεία ταυτόχρονα - Πώς τον έπιασαν