Joker-ΑΕΛΛΩ: Ανήλικοι στην αίθουσα, «ανώριμοι» στην εξουσία!

Θα υπήρχε και άλλος, πιο κομψός τρόπος, να εφαρμόσεις τον νόμο, από τη «σύλληψη» ανηλίκων που παρακολουθούσαν μια «ακατάλληλη» ταινία που παρέπεμπε σε κόμικ

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά ┋

Από το βράδυ του Σαββάτου νιώθω διχασμένος: Τι θέλουμε τελικά: την εφαρμογή των νόμων και την προστασία από το κράτος ή την ανεξέλεγκτη ελευθερία, που οδηγεί εκ του ασφαλούς στην ασυδοσία;

Μια καταγγελία έγινε η αιτία να επέμβουν αστυνομικοί σε αίθουσες όπου προβαλλόταν «ακατάλληλη» ταινία, να διακόψουν την προβολή της και να οδηγήσουν στο αστυνομικό τμήμα ανήλικους θεατές! Οι ανήλικοι, είτε υπό την ανοχή των κηδεμόνων τους είτε υπερβαίνοντας τις εντολές τους, αγνόησαν τον χαρακτηρισμό της ταινίας και μπήκαν στην αίθουσα. Ποιος ευθύνεται; Όχι, πάντως, οι ανήλικοι, που αρέσκονται στο να υποδύονται τους μεγάλους, αποφεύγοντας τεχνηέντως ανάλογους «συνοριακούς ελέγχους».

Κυρίως ευθύνονται οι ιδιοκτήτες των κινηματογραφικών αιθουσών ( και αυτοί θα έπρεπε να τιμωρούνται αυστηρά), που βλέποντας ένα 12χρονο παιδάκι να απαιτεί ατάραχο εισιτήριο για μια «ακατάλληλη» ταινία δεν του έφραξαν τον δρόμο. Και στην προκειμένη περίπτωση ήταν ο «Joker», που θα ζωντάνευε στο πανί. Αν ο ανήλικος 12χρονος επιθυμούσε να δει «Δύο έργα» στα πέριξ της Ομονοίας σινεμά, με αυστηρώς ακατάλληλο περιεχόμενο και αμφιβόλου ηθικής και φραγμών συνθεατές, τι θα γινόταν; Ο αιθουσάρχης θα έκλεινε και εκεί τα μάτια; Ή στην προκειμένη περίπτωση η πιθανή επέμβαση της Αστυνομίας θα έβρισκε μόνο χειροκροτητές, και όχι αποκλειστικά λοιδορούντες;

Ο Σαρτρ είχε πει κάποτε: «Ο κηπουρός μπορεί να αποφασίζει τι είναι καλό για το καρότο, όμως κανένας δεν μπορεί ν’ αποφασίζει τι είναι καλό για τον άλλον». Εν μέρει σωστό, όμως ο γονιός (ο έτερος «ένοχος») μέχρι το παιδί του να φτάσει σε κάποια ηλικία επιβάλλεται να φιλτράρει στο νου του τι είναι καλό ή κακό γι αυτό. Ο γονιός όφειλε να γνωρίζει και να έχει δώσει τη συγκατάθεσή του για την παρουσία του παιδιού σε «ακατάλληλη» ταινία. Αν για οποιονδήποτε λόγο η «παρανομία» του μικρού έγινε εν αγνοία του, και πάλι ένοχος είναι. Όταν από τα 12 χρόνια του, το παιδί σου σε αγνοεί, να φοβάσαι την ενηλικίωση!

Και, τέλος, η εισβολή των «Guest Star» εντός της αιθούσης... «Φυλαχτείτε απ’ αυτόν που λέει ότι τα πράγματα πρέπει να μπουν σε τάξη. Το να βάζεις πράγματα σε τάξη σημαίνει επίσης να θέτεις άλλους ανθρώπους υπό τον έλεγχό σου»... Ο Ντιντερό τα είπε όλα!

Θα υπήρχε κι άλλος, πιο κομψός τρόπος, να εφαρμόσεις τον νόμο, από τη «σύλληψη» ανηλίκων που παρακολουθούσαν μια (για να λέμε του στραβού το δίκιο αυστηρός ο χαρακτηρισμός της) «ακατάλληλη» ταινία, που παρέπεμπε σε κόμικ. Το να διασύρεις οικογένειες, να σύρεις μικρά παιδιά σε αστυνομικά τμήματα, ξέχειλα παραβατικών και επικίνδυνων στοιχείων, δεν είναι ούτε σώφρον ούτε αποτελεί σωφρονισμό· είναι απλώς επίδειξη εξουσίας, που χρόνια κάποιοι είχαν στερηθεί. Ας το προσέξουν. Τέλος, όλοι οφείλουμε να διασαφηνίσουμε τι ακριβώς επιζητούμε από την πολιτεία; Εφαρμογή των νόμων ή αναρχία ντυμένη με αριστερό αμπέχονο;

Dura lex sed lex...

Διαβάστε ακόμη