Η Ανταρκτική εκπέμπει SOS: Θερμοκρασίες 20 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο - Εξαφανίζονται πάγοι «ίσοι με τη Γαλλία»

Ακτές της Ανταρκτικής στερούνται έκτασης θαλάσσιου πάγου ίσης με το μέγεθος της Γαλλίας, καθώς οι θερμοκρασίες κορυφώνονται

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 5 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό

Προσθέστε το ΕΘΝΟΣ στη Google

Η δυτική ακτή της Ανταρκτικής στερείται μιας έκτασης χειμερινού θαλάσσιου πάγου ίσης σε μέγεθος με τη Γαλλία, προκαλώντας ανησυχίες για τους απειλούμενους πιγκουίνους, άλλα θαλάσσια είδη και την άνοδο της παγκόσμιας στάθμης της θάλασσας.

Ένας ειδικός δήλωσε ότι η απώλεια πάγου στη Θάλασσα Μπέλινγκσχαουζεν είναι «θλιβερή» και ότι η αποτυχία σχηματισμού πάγου ενδέχεται να ενίσχυσε το κύμα καύσωνα που έπληξε την Ανταρκτική Χερσόνησο την περασμένη εβδομάδα, όταν οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας έφτασαν τους 15,4 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή περισσότερο από 20 βαθμούς Κελσίου πάνω από τον μέσο όρο.

Βρισκόμαστε στον χειμώνα της Ανταρκτικής, περίοδο κατά την οποία ο θαλάσσιος πάγος επεκτείνεται ταχύτατα γύρω από την ήπειρο και φτάνει στο μέγιστό του τον Σεπτέμβριο. Ωστόσο, δορυφορικές παρατηρήσεις έδειξαν ότι η Θάλασσα Μπέλινγκσχαουζεν - στη δυτική πλευρά της Ανταρκτικής Χερσονήσου και η οποία συνήθως μέχρι τον Ιούνιο καλύπτεται από πάγο - ήταν σχεδόν εντελώς κενή από πάγο.

«Δεν νομίζω να ξαναδούμε θαλάσσιο πάγο εκεί»

Οι επιστήμονες δήλωσαν ότι από την περιοχή έλειπαν περίπου 650.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιου πάγου σε σύγκριση με τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020. Πρόκειται για έκταση περίπου ίση με τη Γαλλία και σχεδόν δέκα φορές μεγαλύτερη από την Τασμανία. «Ανησυχώ. Είναι θλιβερό», δήλωσε στον Guardian ο δρ Γουίλ Χομπς, ειδικός στον θαλάσσιο πάγο της Ανταρκτικής στο Πανεπιστήμιο της Τασμανίας και συνεργάτης του Australian Antarctic Program Partnership. «Είναι αξιοσημείωτο ότι βρισκόμαστε στον Ιούνιο και δεν υπάρχει καθόλου θαλάσσιος πάγος εκεί».

Είπε ότι αυτή είναι η τρίτη φορά μέσα σε τέσσερα χρόνια που τα επίπεδα θαλάσσιου πάγου στην περιοχή είναι πολύ χαμηλά. «Δεν νομίζω ότι θα ξαναδούμε θαλάσσιο πάγο εκεί. Τελείωσε», είπε. Πρόσθεσε ότι η απώλεια του θαλάσσιου πάγου πιθανότατα συνδέεται με αλλαγές στον ωκεανό και ότι οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν αν η παγκόσμια υπερθέρμανση αποτελεί παράγοντα. Ανέφερε επίσης ότι η περιοχή είναι σημαντική για το κριλ, το οποίο αποτελεί κρίσιμο κρίκο της τροφικής αλυσίδας για πολλά είδη της περιοχής. Το κριλ συνήθως προστατεύεται από τους θηρευτές κάτω από τον πάγο τον χειμώνα, όπου τρέφεται με φύκη.

Στις 10 Ιουνίου υπήρχαν περίπου 11,4 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιου πάγου γύρω από ολόκληρη την ήπειρο, σε σύγκριση με τον μακροπρόθεσμο μέσο όρο των 12,6 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων για την ίδια ημερομηνία. Ο δρ Φιλ Ριντ, ο οποίος παρακολουθεί τις συνθήκες στην Ανταρκτική για τη Μετεωρολογική Υπηρεσία της Αυστραλίας, δήλωσε ότι η Θάλασσα Μπέλινγκσχαουζεν έχει παρουσιάσει «απίστευτη έκθεση των παράκτιων περιοχών» τόσο τον χειμώνα όσο και το καλοκαίρι τα τελευταία χρόνια.

Είπε ότι ακριβώς δυτικά της περιοχής βρίσκονται οι παγετώνες Πάιν Άιλαντ και Θουέιτς, οι μεγαλύτεροι συντελεστές απώλειας πάγου και ανόδου της στάθμης της θάλασσας στην ήπειρο. Οι πλωτές παγοκρηπίδες μπροστά από αυτούς τους παγετώνες θα μπορούσαν να διαλυθούν ταχύτερα εάν ο προστατευτικός θαλάσσιος πάγος απουσιάζει για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, είπε, και αυτό θα μπορούσε να επιταχύνει την απώλεια πάγου από τους παγετώνες, αυξάνοντας τη στάθμη των θαλασσών παγκοσμίως στο μέλλον.

Καταστρέφεται το φυσικό περιβάλλον πιγκουίνων και φωκιών

Η ακτογραμμή της Θάλασσας Μπέλινγκσχαουζεν ήταν επίσης το σκηνικό μιας τραγωδίας στα τέλη του 2022, όταν χιλιάδες νεοσσοί αυτοκρατορικών πιγκουίνων πέθαναν εξαιτίας μιας «καταστροφικής αποτυχίας αναπαραγωγής» σε τέσσερις αποικίες. Το γεγονός αυτό συνέβαλε στο να αναβαθμίσουν οι σύμβουλοι του ΟΗΕ το είδος κατά δύο κατηγορίες, κατατάσσοντάς το ως «απειλούμενο με εξαφάνιση» στον διεθνή κατάλογο απειλούμενων ειδών νωρίτερα φέτος.

Ο δρ Πίτερ Φρέτγουελ, επιστήμονας του British Antarctic Survey που καταγράφει τη μείωση των πληθυσμών των πιγκουίνων, δήλωσε ότι η τρέχουσα απώλεια θαλάσσιου πάγου στην περιοχή αποτελεί «σοβαρό πρόβλημα για τους πιγκουίνους, ιδιαίτερα τους αυτοκρατορικούς». «Ο θαλάσσιος πάγος σχηματίζεται πολύ αργά και λιώνει πολύ νωρίς. Αυτό οδηγεί σε μειωμένη αναπαραγωγική επιτυχία και σε μεγαλύτερες μετακινήσεις προς τις περιοχές όπου αλλάζουν πτέρωμα». Πρόσθεσε ότι οι πληθυσμοί των πιγκουίνων Αντέλι επίσης μειώνονται, ενώ οι φώκιες καβουροφάγοι αναγκάζονται να μεταναστεύουν το καλοκαίρι για να βρουν σταθερό πάγο.

«Ακραίο θερμοκρασιακό γεγονός»

Αυτόν τον μήνα, η Ανταρκτική Χερσόνησος βίωσε μια ακραία άνοδο θερμοκρασίας που διήρκεσε αρκετές ημέρες. Ο Χομπς είπε ότι, παρόλο που «κανείς δεν έχει κάνει ακόμη τους σχετικούς υπολογισμούς», είναι λογικό να υποτεθεί ότι το κύμα καύσωνα «επιδεινώθηκε από την έλλειψη θαλάσσιου πάγου». Όπως εξήγησε, ο θαλάσσιος πάγος συνήθως βοηθά στην ψύξη των θερμότερων αέριων μαζών που εισέρχονται στην περιοχή από τον βορρά.

Αξιωματούχοι της εθνικής μετεωρολογικής υπηρεσίας της Αργεντινής, Servicio Meteorologico Nacional, δήλωσαν ότι η βάση Εσπεράνσα της χώρας, στο βορειοανατολικό άκρο της χερσονήσου, βίωσε ένα «ακραίο θερμοκρασιακό γεγονός» που κορυφώθηκε στις 5 και 6 Ιουνίου. Καταγράφηκαν μέγιστες θερμοκρασίες 15,4 βαθμοί Κελσίου και 13,4 βαθμοί αντίστοιχα, σε μια περίοδο κατά την οποία οι μέσες ημερήσιες μέγιστες θερμοκρασίες είναι -6,2 βαθμοί. Το προηγούμενο ρεκόρ θερμοκρασίας για τον Ιούνιο στη βάση, 13,3 βαθμοί Κελσίου, είχε καταγραφεί στις 12 Ιουνίου 1998.