Αναγκάστηκε να πουλήσει την 5χρονη κόρη του: Το Αφγανιστάν «πεθαίνει» από την πείνα και τη φτώχεια
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, τρεις στους τέσσερις ανθρώπους δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες τους🕛 χρόνος ανάγνωσης: 9 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό
«Ζω με τον φόβο ότι τα παιδιά μου θα πεθάνουν από την πείνα»: Αυτή είναι η καθημερινή πραγματικότητα όχι μόνο για τον 45χρονο Τζούμα Χαν αλλά για πολλούς Αφγανούς σήμερα.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, τρεις στους τέσσερις ανθρώπους δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες τους. Η ανεργία είναι τεράστια, το σύστημα υγείας καταρρέει και η βοήθεια που κάποτε εξασφάλιζε τα απολύτως απαραίτητα για εκατομμύρια ανθρώπους έχει μειωθεί δραματικά.
Η χώρα αντιμετωπίζει πλέον επίπεδα πείνας-ρεκόρ, με 4,7 εκατομμύρια ανθρώπους -περισσότερο από το ένα δέκατο του πληθυσμού- να βρίσκονται ένα βήμα πριν από τον λιμό.
Ο Χαν έχει βρει μόλις τρεις ημέρες δουλειάς τις τελευταίες έξι εβδομάδες, με αμοιβή 150 έως 200 αφγανί (2,35–3,13 δολάρια) την ημέρα.
«Τα παιδιά μου πήγαν για ύπνο πεινασμένα τρεις συνεχόμενες νύχτες. Η γυναίκα μου έκλαιγε, το ίδιο και τα παιδιά μου. Έτσι αναγκάστηκα να ζητιανέψω χρήματα από έναν γείτονα για να αγοράσω αλεύρι», λέει.
«Πεθαίνουμε από την πείνα»
Η επαρχία Γκορ είναι μία από τις περιοχές που έχουν πληγεί περισσότερο. Οι άνδρες εκει είναι απελπισμένοι.
«Δέχτηκα τηλεφώνημα ότι τα παιδιά μου δεν είχαν φάει για δύο μέρες», λέει ο Ραμπανί, με τη φωνή του να σπάει. «Ένιωσα ότι έπρεπε να αυτοκτονήσω. Αλλά μετά σκέφτηκα: πώς θα βοηθούσε αυτό την οικογένειά μου; Έτσι βρίσκομαι εδώ ψάχνοντας δουλειά».
Ο Χουάζα Άχμαντ δεν προλαβαίνει να πει πολλές λέξεις πριν ξεσπάσει σε λυγμούς: «Πεθαίνουμε από την πείνα. Τα μεγαλύτερα παιδιά μου πέθαναν, οπότε πρέπει να δουλέψω για να ταΐσω την οικογένειά μου. Αλλά είμαι γέρος και κανείς δεν θέλει να μου δώσει δουλειά», λέει.
Κάποια στιγμή ανοίγει ένας φούρνος και ο ιδιοκτήτες αρχίζει να μοιράζει μπαγιάτικο ψωμί. Μέσα σε δευτερόλεπτα έχει όλο εξαφανιστεί. Ξαφνικά, νέος χαμός. Ένας άνδρας σε μοτοσικλέτα ψάχνει έναν εργάτη για να κουβαλήσει τούβλα. Δεκάδες άνδρες πέφτουν πάνω του.
Στις δύο ώρες που δημοσιογράφοι του BBC βρισκόντουσαν εκεί, μόνο τρεις άνδρες βρήκαν δουλειά.
Αδιανόητες αποφάσεις: «Είμαι έτοιμος να πουλήσω τις κόρες μου»
Ο Αμπντούλ Ρασίντ Αζίμι άνοιξε το σπίτι του στους δημοσιογράφους και τους γνώρισε δύο από τα παιδιά του -τις επτάχρονες δίδυμες Ροκία και Ροχίλα. Τις κρατά σφιχτά, θέλοντας να εξηγήσει γιατί παίρνει αδιανόητες αποφάσεις.
«Είμαι πρόθυμος να πουλήσω τις κόρες μου», λέει κλαίγοντας. «Είμαι φτωχός, χρεωμένος και αβοήθητος».
«Γυρίζω σπίτι με ξεραμένα χείλη, πεινασμένος, διψασμένος, απελπισμένος και μπερδεμένος. Τα παιδιά μου έρχονται και μου λένε “Μπαμπά, δώσε μας ψωμί”. Αλλά τι να τους δώσω; Πού είναι η δουλειά;»
Αγκαλιάζει τη Ροχίλα και τη φιλάει ενώ κλαίει. «Μου ραγίζει την καρδιά, αλλά είναι ο μόνος τρόπος να ταΐσω τα υπόλοιπα παιδιά μου».
«Το μόνο που έχουμε να φάμε είναι ψωμί και ζεστό νερό, ούτε καν τσάι», λέει η μητέρα τους, Κάιχαν.
Δύο από τους έφηβους γιους της δουλεύουν γυαλίζοντας παπούτσια στο κέντρο της πόλης. Ένας άλλος μαζεύει σκουπίδια, τα οποία η Κάιχαν χρησιμοποιεί ως καύσιμο για το μαγείρεμα.
Ο Σαΐντ αναγκάστηκε να πουλήσει την 5χρονη κόρη του
Ο Σαΐντ Άχμαντ περιγράφει ότι αναγκάστηκε ήδη να πουλήσει την πεντάχρονη κόρη του, τη Σάικα, αφού έπαθε σκωληκοειδίτιδα και εμφάνισε κύστη στο συκώτι.
«Δεν είχα χρήματα να πληρώσω τα ιατρικά έξοδα. Έτσι πούλησα την κόρη μου σε έναν συγγενή», λέει.
Η εγχείρηση της Σάικας πέτυχε. Τα χρήματα προήλθαν από τα 200.000 αφγανί (3.200 δολάρια/2.400 λίρες) για τα οποία «πουλήθηκε» «Αν έπαιρνα όλο το ποσό τότε, θα την έπαιρνε αμέσως μαζί του. Έτσι του είπα να μου δώσει τώρα μόνο όσα χρειάζονταν για τη θεραπεία της και τα υπόλοιπα μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Μετά θα μπορεί να την πάρει», εξηγεί ο Σαΐντ.
Η μικρή τυλίγει τα χέρια της γύρω από τον λαιμό του. Το δέσιμό τους είναι εμφανές, αλλά σε πέντε χρόνια θα πρέπει να φύγει και να πάει στο σπίτι του συγγενή. «Αν είχα χρήματα, δεν θα έπαιρνα ποτέ αυτή την απόφαση», λέει ο Σαΐντ.
«Αλλά μετά σκέφτηκα: κι αν πεθάνει χωρίς την επέμβαση; Τουλάχιστον έτσι θα ζήσει».
Μόλις πριν από δύο χρόνια, ο Σαΐντ λάμβανε κάποια βοήθεια. Τότε, εκείνος και η οικογένειά του -όπως εκατομμύρια άλλοι Αφγανοί- έπαιρναν επισιτιστική βοήθεια: αλεύρι, μαγειρικό λάδι, φακές και συμπληρώματα για παιδιά.
Όμως οι τεράστιες περικοπές στη βοήθεια τα τελευταία χρόνια στέρησαν αυτή τη σωτήρια υποστήριξη από τη μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού.
Οι ΗΠΑ -κάποτε ο μεγαλύτερος δωρητής προς το Αφγανιστάν- έκοψαν σχεδόν όλη τη βοήθεια πέρυσι. Πολλοί άλλοι βασικοί δωρητές, ανάμεσά τους και το Ηνωμένο Βασίλειο, μείωσαν επίσης σημαντικά τις συνεισφορές τους. Σύμφωνα με τα σημερινά στοιχεία του ΟΗΕ, η βοήθεια που έχει φτάσει φέτος είναι κατά 70% μικρότερη από το 2025.
Η σοβαρή ξηρασία -που έχει επηρεάσει περισσότερες από τις μισές επαρχίες της χώρας- επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
«Δεν λάβαμε βοήθεια από κανέναν -ούτε από την κυβέρνηση ούτε από ΜΚΟ», λέει ο χωρικός Αμπντούλ Μαλίκ.
Η κυβέρνηση των Ταλιμπάν, που κατέλαβε την εξουσία το 2021, ρίχνει επίσης την ευθύνη στην προηγούμενη αφγανική κυβέρνηση, η οποία κατέρρευσε μετά την αποχώρηση των ξένων δυνάμεων.
«Κατά τη διάρκεια των 20 χρόνων κατοχής, δημιουργήθηκε μια τεχνητή οικονομία λόγω της εισροής αμερικανικών δολαρίων», λέει στο BBC ο Χαμντουλάχ Φιτράτ, αναπληρωτής εκπρόσωπος των Ταλιμπάν. «Μετά το τέλος της κατοχής, κληρονομήσαμε φτώχεια, δυσκολίες, ανεργία και άλλα προβλήματα.»
Ωστόσο, οι ίδιες οι πολιτικές των Ταλιμπάν -ιδιαίτερα οι περιορισμοί στις γυναίκες- αποτελούν επίσης βασικό λόγο που οι δωρητές απομακρύνονται.
Όταν ρωτήθηκε σχετικά, η κυβέρνηση των Ταλιμπάν αρνήθηκε κάθε ευθύνη για τη μείωση της βοήθειας, λέγοντας ότι «η ανθρωπιστική βοήθεια δεν πρέπει να πολιτικοποιείται».
Ο Φιτράτ αναφέρθηκε επίσης σε σχέδια των Ταλιμπάν «για μείωση της φτώχειας και δημιουργία θέσεων εργασίας μέσω μεγάλων οικονομικών έργων», κατονομάζοντας ορισμένα έργα υποδομών και εξορύξεων.
Αυξήθηκε η παιδική θνησιμότητα - Βρέφος 14 μηνών πέθανε από την πείνα
Όμως, ενώ τα μακροπρόθεσμα έργα ίσως βοηθήσουν κάποτε, είναι ξεκάθαρο ότι εκατομμύρια άνθρωποι δεν θα επιβιώσουν χωρίς άμεση βοήθεια.
Όπως ο Μοχάμαντ Χασέμ, του οποίου η 14 μηνών κόρη πέθανε πριν από λίγες εβδομάδες. «Το παιδί μου πέθανε από την πείνα και την έλλειψη φαρμάκων... Όταν ένα παιδί είναι άρρωστο και πεινασμένο, είναι προφανές ότι θα πεθάνει», λέει.
Ένας ηλικιωμένος αναφέρει ότι η παιδική θνησιμότητα, κυρίως λόγω υποσιτισμού, «έχει πραγματικά αυξηθεί» τα τελευταία δύο χρόνια.
Εδώ όμως δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία θανάτων. Το νεκροταφείο είναι το μόνο μέρος όπου φαίνεται η αύξηση των παιδικών θανάτων. Έτσι, όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν, μετρήσαμε ξεχωριστά τους μικρούς και μεγάλους τάφους. Υπήρχαν περίπου διπλάσιοι μικροί τάφοι από μεγάλους -κάτι που δείχνει ότι πεθαίνουν διπλάσια παιδιά από ενήλικες.
Περισσότερα στοιχεία υπήρχαν στο κεντρικό επαρχιακό νοσοκομείο του Τσαγκτσαράν.
Η μονάδα νεογνών είναι η πιο γεμάτη. Όλα τα κρεβάτια είναι κατειλημμένα, κάποια με δύο μωρά μαζί. Τα περισσότερα είναι λιποβαρή και η πλειονότητα δυσκολεύεται να αναπνεύσει μόνη της. Μια νοσοκόμα φέρνει ένα μικρό κρεβατάκι με δίδυμα νεογέννητα κορίτσια. Είναι δύο μήνες πρόωρα. Το ένα ζυγίζει 2 κιλά και το άλλο μόλις 1.
Η κατάστασή τους είναι κρίσιμη και μπαίνουν αμέσως σε οξυγόνο.
Η 22χρονη μητέρα τους, Σακίλα, αναρρώνει στον θάλαμο μητρότητας: «Είναι αδύναμη γιατί όταν ήταν έγκυος δεν είχε σχεδόν τίποτα να φάει, μόνο ψωμί και τσάι», εξηγεί η γιαγιά των διδύμων, Γκουλμπαντάν. «Γι’ αυτό τα μωρά είναι σε αυτή την κατάσταση.»
Λίγες ώρες μετά, το ένα από τα δύο μωρά πέθανε.
«Οι γιατροί προσπάθησαν να τη βοηθήσουν αλλά πέθανε», λέει συντετριμμένη η γιαγιά της την επόμενη μέρα. «Τύλιξα το μικροσκοπικό της σώμα και την πήγα σπίτι. Όταν το έμαθε η μητέρα της, λιποθύμησε». Δείχνοντας το άλλο μωρό που επέζησε, προσθέτει: «Ελπίζω τουλάχιστον αυτή να τα καταφέρει».
Η νοσοκόμα Φατίμα Χουσεϊνί λέει ότι υπάρχουν ημέρες που πεθαίνουν έως και τρία μωρά. «Στην αρχή δυσκολευόμουν πολύ όταν έβλεπα παιδιά να πεθαίνουν. Τώρα όμως έχει σχεδόν γίνει φυσιολογικό για εμάς», λέει.
Ο γιατρός Μοχάμαντ Μόσα Ολντάτ, υπεύθυνος της μονάδας νεογνών, λέει ότι η θνησιμότητα φτάνει ακόμη και το 10%, κάτι που «δεν είναι αποδεκτό». «Αλλά λόγω της φτώχειας, οι ασθενείς αυξάνονται κάθε μέρα», λέει. «Και εδώ δεν έχουμε τους πόρους για να θεραπεύσουμε σωστά τα μωρά».
Στη μονάδα παιδιατρικής εντατικής θεραπείας, ο έξι εβδομάδων Ζαμίρ πάσχει από μηνιγγίτιδα και πνευμονία. Και οι δύο ασθένειες θεραπεύονται, αλλά οι γιατροί θα έπρεπε να κάνουν μαγνητική τομογραφία και δεν διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό.
Ίσως όμως το πιο σοκαριστικό είναι ότι οι γιατροί λένε πως το δημόσιο νοσοκομείο δεν διαθέτει φάρμακα για τους περισσότερους ασθενείς, με τις οικογένειες να αναγκάζονται να τα αγοράζουν από φαρμακεία εκτός νοσοκομείου.
«Μερικές φορές, αν περισσέψουν φάρμακα από το μωρό μιας πιο εύπορης οικογένειας, τα χρησιμοποιούμε για τα μωρά οικογενειών που δεν μπορούν να τα αγοράσουν», λέει η Φατίμα.
Η έλλειψη χρημάτων αναγκάζει πολλές οικογένειες να παίρνουν σκληρές αποφάσεις. Η εγγονή της Γκουλμπαντάν που επέζησε πήρε λίγο βάρος και η αναπνοή της σταθεροποιήθηκε. Όμως λίγες ημέρες αργότερα, η οικογένεια την πήρε σπίτι. Απλώς δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά τη νοσηλεία.
Ο μικρός Ζαμίρ επίσης πήγε σπίτι με τους γονείς του για τον ίδιο λόγο.
Θα πρέπει τώρα να δώσουν μόνα τους τη μάχη για την επιβίωση.
Σαΐντ
«Κόφτης» από την Αποκεντρωμένη για τους περιορισμούς στα ηλεκτρικά πατίνια - Οι τελικές ρυθμίσεις
Αναγκάστηκε να πουλήσει την 5χρονη κόρη του: Το Αφγανιστάν «πεθαίνει» από την πείνα και τη φτώχεια
Καιρός με δύο όψεις, μπόρες και καταιγίδες τις επόμενες ώρες - Η πρόγνωση Μαρουσάκη
Η επιστροφή των Patriot στα «ενδότερα», η εκλογή της «Ομάδας Αλήθειας» στην Πολιτική Επιτροπή της ΝΔ και o μηχανισμός της Νίκης στην Καρυστιανού
Live όλες οι εξελίξεις λεπτό προς λεπτό, με την υπογραφή του www.ethnos.gr