Ιάπωνας λοχίας ανακαλύπτεται ετοιμοπόλεμος 27 χρόνια μετά τη λήξη του Πολέμου – Δεν έπρεπε να παραδοθώ, είπε με ντροπή

Το ημεροόγιο έγραφε χρονιά: 1972. Τότε, 27 χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ανακαλύπτεται, έτοιμος για μάχη, ιάπωνας λοχίας. 

Είχαν περάσει 27 ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που η Ιαπωνία είχε συνθηκολογήσει κι όμως εκείνος πολεμούσε!
Δεν είχε μάθει τίποτα για τις ατομικές βόμβες της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι· δεν είχε δώσει σημασία όταν άκουσε για τον Αυτοκράτορα που παρέδωσε τη χώρα του στους Αμερικανούς, και πολεμούσε ακόμα. Πολεμούσε βασικά για να κρατηθεί στη ζωή!

Τον έλεγαν Shoichi Yokoi (Σοίτσι Γιόκοϊ) και ήταν λοχίας του Αυτοκρατορικού Στρατού. Και μια μέρα σαν σήμερα, 24 Ιανουαρίου του 1972, δυο κυνηγοί τον εντόπισαν σε μια σπηλιά, στη ζούγκλα του νησιού Γκουάμ στο δυτικό Ειρηνικό, σε ελεεινή κατάσταση, όμως έτοιμο να πολεμήσει ξανά!

Το 1941, οι Ιάπωνες επιτέθηκαν και κατέλαβαν το Γκουάμ, που ήταν αμερικανική κτήση μετά τον Ισπανοαμερικανικό Πόλεμο του 1898. Έπειτα από τρία χρόνια ιαπωνικής κατοχής, το 1944, οι αμερικανικές δυνάμεις ανακατέλαβαν το Γκουάμ. Τότε ήταν που ο Γιόκοϊ κρύφτηκε στην πυκνή βλάστηση αντί να παραδοθεί στους Αμερικανούς.

Στις ζούγκλες του Γκουάμ, ο Γιόκοϊ σκάλισε εργαλεία επιβίωσης και για τις επόμενες τρεις δεκαετίες περίμενε την επιστροφή των Ιαπώνων και τις επόμενες διαταγές τους.

Περίμενα ότι θα με σκότωναν

Το βράδυ της 24ης Ιανουαρίου του 1972, ο Γιόκοϊ ανακαλύφθηκε από δύο ντόπιους ψαράδες που πήγαν να ελέγξουν τις παγίδες για γαρίδες που είχαν στήσει κατά μήκος ενός μικρού ποταμού. Βλέποντας τον Γιόκοϊ πίστεψαν ότι ήταν κάτοικος από το κοντινό χωριό, όμως εκείνος σκέφτηκε ότι η ζωή του ήταν σε κίνδυνο και τους επιτέθηκε· κατάφεραν να τον ακινητοποιήσουν και τον έφεραν έξω από τη ζούγκλα.

Ο Γιόκοϊ, είπε αργότερα ότι περίμενε από τους ντόπιους που τον συνέλαβαν ότι θα τον σκοτώσουν, αλλά εξεπλάγη όταν του πρόσφεραν να φάει ζεστή σούπα στο σπίτι τους, πριν τον παραδώσουν στις Αρχές. Ο ιάπωνας λοχίας ήταν σχετικά καλά στην υγεία του, αλλά ελαφρώς αναιμικός λόγω της έλλειψης αλατιού στη διατροφή του, σύμφωνα με τους γιατρούς του νοσοκομείου. Η διατροφή του Γιόκοϊ περιελάμβανε άγριους καρπούς, μάνγκο, παπάγια, γαρίδες, σαλιγκάρια, βατράχους και αρουραίους.

Όταν επέστρεψε στην Ιαπωνία, ο Γιόκοϊ είπε ότι γνώριζε από το 1952 πως ο πόλεμος είχε τελειώσει, αλλά φοβόταν να βγει από την κρυψώνα του: «Εμείς οι ιάπωνες στρατιώτες είχαμε διαταγή να προτιμήσουμε το θάνατο από την ντροπή του να αιχμαλωτιστούμε ζωντανοί», είπε δακρυσμένος και η Ιαπωνία τον αποθέωσε!

Ο Γιόκοϊ πέθανε το 1997 από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 82 χρονών και τον σκέπασε μια ταφόπλακα που είχε παραγγελθεί από τη μητέρα του το 1955, όταν ο Γιόκοϊ είχε κηρυχθεί επίσημα νεκρός!