«Ο Θαυματοποιός» του Brian Friel στο Θέατρο Μπέλλος: Όταν η πίστη συγκρούεται με την αλήθει

Ο «Θαυματοποιός» του πολυβραβευμένου Ιρλανδού συγγραφέα Brian Friel έρχεται στο Θέατρο Μπέλλος από τις 10 Οκτωβρίου, σε σκηνοθεσία Θανάση Δόβρη, σε μια παράσταση που εστιάζει στη σχέση του ανθρώπου με την πίστη, την αλήθεια και την ανάγκη για ελπίδα.

Λίγα λόγια για το έργο

Πρόκειται για ένα έργο που θέτει στο επίκεντρο δύο βαθιά ανθρώπινες ανάγκες: την ανάγκη να πιστεύουμε και την ανάγκη να γνωρίζουμε την αλήθεια. Έννοιες που εδώ δεν αντιμετωπίζονται ως αφηρημένες ιδέες, αλλά ως βιώματα που μεταβάλλονται, συγκρούονται και δοκιμάζονται μέσα στον χρόνο.

Η αλήθεια, άλλωστε, δεν παρουσιάζεται ως μία και αδιαπραγμάτευτη. Αντίθετα, προκύπτει μέσα από τη συνύπαρξη διαφορετικών αφηγήσεων και κυρίως μέσα από τη ζωντανή σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στη σκηνή και το κοινό.

Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται ένας περιπλανώμενος θίασος, που επιβιώνει χάρη στην υπόσχεση του θαύματος. Οι άνθρωποί του βρίσκονται διαρκώς σε κίνηση, κινούμενοι στα όρια της τελετουργίας και της αναπαράστασης, της πίστης και της απάτης.

Ο λαϊκός ταχυδακτυλουργός αποτελεί ένα από τα βασικά δραματουργικά εργαλεία του έργου. Η μαγεία δεν παρουσιάζεται απλώς ως ένα τέχνασμα, αλλά ως μια πράξη που προϋποθέτει την αποδοχή, την προσδοκία και την ανάγκη εκείνου που την παρακολουθεί. Πρόκειται, ουσιαστικά, για μια σιωπηρή συμφωνία ανάμεσα σε αυτόν που δημιουργεί το «θαύμα» και σε εκείνον που επιλέγει να το πιστέψει.

Η παράσταση δεν επιχειρεί να δώσει μια εύκολη απάντηση στο ερώτημα «ποιος λέει την αλήθεια». Αντίθετα, αντιμετωπίζει την αλήθεια ως κάτι που διαμορφώνεται εκείνη τη στιγμή, μέσα από τη συνάντηση του χώρου, των διαφορετικών αφηγήσεων και του κοινού.

Μέσα από αυτή τη συνθήκη, ο «Θαυματοποιός» εξελίσσεται σε μια μελέτη πάνω στη φθορά της πίστης, είτε αυτή είναι προσωπική, καλλιτεχνική ή συλλογική, αλλά και πάνω στη διαχρονική ανάγκη του ανθρώπου να πιστέψει, ακόμη κι όταν γνωρίζει ότι μπροστά του υπάρχει ένα τέχνασμα.

Ο Θανάσης Δόβρης, που υπογράφει τη σκηνοθεσία, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη σωματικότητα, τη μνήμη και στη σχέση του θεατή με τον σκηνικό χώρο. Όπως σημειώνει ο ίδιος: «Η σκηνή προϋποθέτει πίστη. Μια παράλογη πίστη του performer στον εαυτό του, στο τίποτα, στο “άδειο” της σκηνής, στις καρέκλες των θεατών· πίστη στους ίδιους τους θεατές».

Στο σκηνοθετικό του σημείωμα υπογραμμίζει ακόμη την πρόθεση η παράσταση να πραγματοποιείται «σε απόσταση αναπνοής από τους θεατές, συχνά ανάμεσά τους», με έμφαση στην αμεσότητα της ερμηνείας και στην αίσθηση μιας απογυμνωμένης επαρχιακής γειτονιάς.

Καθοριστικό ρόλο στη σκηνική ατμόσφαιρα έχει και η γκάιντα, ένα από τα αρχαιότερα λαϊκά πνευστά της υπαίθρου. Ο τραχύς και παραδοσιακός ήχος της, μέσα από την πρωτότυπη μουσική του Panu (Παναγιώτη Μανουηλίδη), λειτουργεί ως στοιχείο που διευρύνει την αφήγηση και της προσδίδει έναν πιο οικουμενικό χαρακτήρα.

Ταυτότητα παράστασης

• Κείμενο: Brian Friel
• Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
• Σκηνοθεσία: Θανάσης Δόβρης
• Μουσική: Panu (Παναγιώτης Μανουηλίδης)
• Φωτογραφίες: Ανδρέας Κανελλόπουλος

Παίζουν: Ευάγγελος Βογιατζής, Νικόλ Δημητρακοπούλου, Γιώργος Τριανταφυλλίδης

Πληροφορίες

Έναρξη: 10 Οκτωβρίου
Παραστάσεις: Κάθε Σάββατο στις 18:00 και Κυριακή στις 21:15
Διάρκεια: 100 λεπτά
Θέατρο: Μπέλλος

Διαβάστε ακόμη

Εφιαλτικές προβλέψεις: Χωρίς άμεση δράση, οι πυρκαγιές στην Ευρώπη θα αυξηθούν κατά 39% στο καλύτερο δυνατό κλιματικό σενάριο

Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ακυρώνει τις συναυλίες του για λόγους υγείας

Διπλή ζωή: Η περίεργη ιστορία του αγοριού που ισχυριζόταν ότι είναι μετενσάρκωση ενός γκάνγκστερ που δολοφονήθηκε

Η εκδίκηση του καλαμαριού: Πώς 20 τόνοι ψαριού «ξεχύθηκαν» στους δρόμους του Ρόντ Άιλαντ