Παύλος Φύσσας: 13 χρόνια μετά, το τέρας επιστρέφει - Να μην το συνηθίσουμε ποτέ
Γιατί η κοινωνία δεν φοβάται το φίδι που επιχειρεί να σηκώσει κεφάλι🕛 χρόνος ανάγνωσης: 8 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό
Πέρασαν 13 χρόνια από την άγρια δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τον χρυσαυγίτη Γιώργο Ρουπακιά, κι όμως στεκόμαστε ξανά απέναντι από το τέρας του φασισμού.
18 Σεπτεμβρίου 2013: Η δολοφονία που αποκάλυψε το τέρας
Ο Παύλος γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1979 στο Πέραμα από εργατική οικογένεια. Ο πατέρας του δούλευε στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και ο ίδιος εργάστηκε εκεί. Η μουσική ήταν το πάθος του. Μέσα από τη χιπ χοπ σκηνή ως «Killah P.» («Killer of the Past»), περνούσε μηνύματα για τη φτώχεια, το προσφυγικό, τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και τον Κάρλο Τζουλιάνι. Είχε έντονη αντιφασιστική δράση, χωρίς να ανήκει σε κάποιο κόμμα.
Το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013, ο Παύλος πήγε με τη σύντροφό του και την παρέα του στην καφετέρια «Κοράλι» στο Κερατσίνι για να παρακολουθήσει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Στον ίδιο χώρο βρισκόταν μια μικρή ομάδα χρυσαυγιτών, ανάμεσά τους και ο Ιωάννης Άγγος, υπεύθυνος ασφάλειας της Τ.Ο. Νίκαιας.
Όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, μόλις η ομάδα της Χρυσής Αυγής εντόπισε τον Φύσσα, ενεργοποιήθηκε αμέσως ο κομματικός μηχανισμός. Ο Άγγος επικοινώνησε με τον ιεραρχικά ανώτερό του, Καζαντζόγλου, δίνοντας το «στίγμα» του Παύλου. Μέσα σε λίγα λεπτά, τα τηλέφωνα πήραν φωτιά και το τάγμα εφόδου της Νίκαιας έλαβε εντολή συσπείρωσης.
Αυτό που ακολούθησε δεν ήταν ένας τυχαίος καυγάς, αλλά μια οργανωμένη επιχείρηση. Σύμφωνα με την έρευνα του ερευνητικού κέντρου Forensic Architecture (του πανεπιστημίου Goldsmiths), που διασταύρωσε υλικό από κάμερες ασφαλείας και ηχητικά σήματα της ΕΛ.ΑΣ. και του ΕΚΑΒ, η πρώτη κλήση στην αστυνομία έγινε στις 23:54. Λίγο μετά, οκτώ αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ έφτασαν στο σημείο, βλέποντας δεκάδες άτομα με ρόπαλα και σιδερογροθιές.
Στα διαβιβαστικά της αστυνομίας καταγράφηκε ξεκάθαρα η εικόνα: άτομα της Χρυσής Αυγής «κυνηγούσαν έτερα άτομα επί της Παναγή Τσαλδάρη για να τα πιάσουν». Το τάγμα εφόδου είχε πλέον φτάσει τα 60 άτομα, κυκλώνοντας την παρέα του Φύσσα.
Μέσα στη σύγχυση και ενώ οι αστυνομικοί παρακολουθούσαν αμήχανοι, ένα αυτοκίνητο κινήθηκε αντίθετα στον δρόμο. Ήταν ο Γιώργος Ρουπακιάς. Βγήκε από το όχημα, πλησίασε τον Παύλο και τον μαχαίρωσε εν ψυχρώ στο στήθος και την καρδιά.
Ο Παύλος Φύσσας, αιμόφυρτος στο οδόστρωμα, βρήκε τη δύναμη να υποδείξει στους αστυνομικούς τον Ρουπακιά πριν χάσει τις αισθήσεις του. Διακομίστηκε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, όπου απλά διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Το αντιφασιστικό «ποτάμι»
Η δολοφονία του Παύλου σόκαρε την κοινή γνώμη. Τις επόμενες ώρες και ημέρες, η χώρα μετατράπηκε σε ένα απέραντο αντιφασιστικό συλλαλητήριο. Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές πλημμύρισαν το Κερατσίνι, την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και κάθε γωνιά της Ελλάδας, απαιτώντας απαντήσεις και δικαιοσύνη.
Οι διαδηλώσεις ήταν μαζικές, φορτισμένες και σε πολλές περιπτώσεις σημαδεύτηκαν από άγρια καταστολή και συγκρούσεις με την αστυνομία. Όμως το μήνυμα εστάλη: η κοινωνία δεν ανέχεται πλέον τη δολοφονική δράση των ταγμάτων εφόδου. Η λαϊκή κατακραυγή ήταν τόσο σαρωτική που ανάγκασε την τότε πολιτική ηγεσία κάπως να «ξυπνήσει».
Κάτω από το βάρος των διαδηλώσεων, οι δικογραφίες για τη δράση της Χρυσής Αυγής βγήκαν από το συρτάρι. Λίγες ημέρες μετά, στις 28 Σεπτεμβρίου 2013, η αντιτρομοκρατική συνέλαβε τον αρχηγό της οργάνωσης, Νίκο Μιχαλολιάκο, και κορυφαία στελέχη της, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μεγάλη δίκη.
Η δίκη των 66 μηνών, η κραυγή της Μάγδας και η ιστορική ετυμηγορία
Χρειάστηκαν 66 μήνες και 3 ημέρες εξαντλητικής ακροαματικής διαδικασίας στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο -εν μέσω καθυστερήσεων, ενστάσεων και αποχών- για να αποδοθεί δικαιοσύνη. Μια τεράστια και ιστορική δίκη, από τις πιο πολύκροτες της Μεταπολίτευσης, που αποκάλυψε σε όλο της το εύρος τη δολοφονική λειτουργία της Χρυσής Αυγής.
Μέσα στην αίθουσα, οι καταθέσεις των μαρτύρων απογύμνωσαν το αφήγημα περί «τυχαίου επεισοδίου». Αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν πώς το τάγμα εφόδου έστησε ενέδρα στον Παύλο, πώς οι χρυσαυγίτες έκαναν κλοιό γύρω του χτυπώντας τον και πώς άνοιξαν χώρο στον Ρουπακιά μόλις έφτασε, σαν να τον περίμεναν.
Ακόμη και οι αστυνομικοί που βρέθηκαν στο σημείο κατέθεσαν την αφοπλιστική κυνικότητα του δολοφόνου, ο οποίος την ώρα της σύλληψης τους είπε: «Εγώ τον μαχαίρωσα... είμαστε της Χρυσής Αυγής, μην το πείτε», θεωρώντας πως απευθυνόταν σε «δικούς του».
Όμως, το αληθινό στήριγμα αυτής της διαδρομής ήταν η Μάγδα Φύσσα. «Ονομάζομαι Μάγδα και ο Παύλος είναι ο γιος μου», είπε ξεκινώντας την κατάθεσή της, περιγράφοντας τον εφιάλτη που έζησε από τη στιγμή που της ανακοίνωσαν στο νοσοκομείο ότι το παιδί της ήταν νεκρό.
Στις 7 Οκτωβρίου 2020, η Δικαιοσύνη αποφάνθηκε: Η Χρυσή Αυγή κηρύχθηκε εγκληματική οργάνωση «με τη βούλα». Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων μοίρασε αθροιστικά πάνω από 500 χρόνια φυλάκισης, επιβάλλοντας ισόβια στον φυσικό αυτουργό Γιώργο Ρουπακιά και ποινές κάθειρξης 13 ετών στο «διευθυντήριο» (Μιχαλολιάκο, Κασιδιάρη, Λαγό, Παππά, Γερμενή, Παναγιώταρο). Η ετυμηγορία αυτή επικυρώθηκε και σε δεύτερο βαθμό από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων τον Μάρτιο του 2026.
Όταν ανακοινώθηκε η απόφαση το 2020, η φωνή της Μάγδας Φύσσα έξω από το Εφετείο συμπύκνωσε την ανακούφιση μιας ολόκληρης κοινωνίας: «Τα κατάφερες... Γιε μου».
Όμως, 6 χρόνια μετά από εκείνη την ιστορική ημέρα έξω από το Εφετείο, η ικανοποίηση δίνει τη θέση της στην ανησυχία. Γιατί το αυγό του φιδιού αποδείχθηκε ανθεκτικό -και οι θεσμικές κερκόπορτες άνοιξαν ξανά.
Η αποφυλάκιση Κασιδιάρη: Μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της Ελλάδας
Και όμως, παρά την ιστορική ετυμηγορία και τις διακηρύξεις, η πραγματικότητα έρχεται να καταφέρει ένα βαρύ πλήγμα στη συλλογική μνήμη. Η αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη είναι μια από τις πιο μαύρες σελίδες στη νεότερη ιστορία της χώρας. Μια απόφαση που προκαλεί οργή, όχι μόνο γιατί αφήνει ελεύθερο ένα ηγετικό στέλεχος μιας εγκληματικής οργάνωσης, αλλά γιατί επιχειρεί να ξεπλύνει μια ολόκληρη περίοδο φασιστικής βίας.
Ο κόσμος δεν πρέπει να ξεχνά τι εστί Ηλίας Κασιδιάρης. Δεν πρόκειται για κάποιον «αντισυστημικό πολιτικό», όπως επιχειρεί να πλασάρει, αλλά για τον άνθρωπο που εξέφρασε με τον πιο βίαιο και απροκάλυπτο τρόπο τον νεοναζισμό στην Ελλάδα:
Οι φωτογραφίες και τα βίντεο με τις σβάστικες στο μπράτσο, οι ναζιστικοί χαιρετισμοί, τα τάγματα εφόδου και η υμνολογία στον Χίτλερ δεν ήταν «νεανικές αμαρτίες», αλλά η ιδεολογική πυξίδα της δράσης του.
Από το χαστούκι στη Λιάνα Κανέλλη και την επίθεση στη Ρένα Δούρου σε ζωντανή μετάδοση, μέχρι τους προπηλακισμούς και τις απειλές σε κοινοβουλευτικό και δρομικό επίπεδο, ο Κασιδιάρης έκανε τη σωματική βία πολιτικό εργαλείο.
Την ίδια ώρα που ο Παύλος Φύσσας ήταν νεκρός, ο Κασιδιάρης εμφανιζόταν στα κανάλια για να αποποιηθεί κάθε ευθύνη, κάνοντας λόγο για «πόλεμο του μνημονιακού κράτους» επειδή δήθεν «φοβούνται την άνοδο των εθνικιστών».
Δεν φοβόμαστε την επιστροφή του Κασιδιάρη, όπως γράφεται αφελώς τις τελευταίες ημέρες από αδιάβαστους υποστηρικτές του στα social media. Ο φασισμός δεν προκαλεί φόβο, προκαλεί αηδία. Η αποφυλάκισή του, όμως, στέλνει ένα επικίνδυνο σήμα ανοχής. Όταν το θεσμικό σύστημα αφήνει παράθυρα για να κυκλοφορούν ελεύθεροι οι καταδικασμένοι ηγέτες μιας εγκληματικής οργάνωσης, τότε το «ποτέ ξανά» κινδυνεύει να χαθεί.
Ξανά, λοιπόν, απέναντι στο τέρας
Ο Παύλος Φύσσας δεν έγινε σύμβολο απλά επειδή χάθηκε, αλλά επειδή η δολοφονία του αποκάλυψε το αιμοσταγές πρόσωπο του φασισμού. Σήμερα, το «φίδι» επιχειρεί ξανά να σηκώσει κεφάλι, κρυμμένο πίσω από νέα ψέματα και δήθεν «εθνικές περηφάνιες».
Το χρέος μας είναι ένα: Να μην συνηθίσουμε το τέρας. Να το κοιτάξουμε στα μάτια και να το νικήσουμε. Ξανά.
Παύλος Φύσσας: 13 χρόνια μετά, το τέρας επιστρέφει - Να μην το συνηθίσουμε ποτέ
Αναταράξεις στην αγορά με αποχωρήσεις φαρμακευτικών εταιρειών από την Ελλάδα και απολύσεις - Η μεγάλη κρίση
Τραγωδία στην Ποσειδώνος: Πώς έγινε το πολύνεκρο τροχαίο - Εξετάζεται αν οι νεαροί έκαναν κόντρα με άλλο όχημα
Σεισμός στην Εύβοια - Αισθητός στην Αττική
Live όλες οι εξελίξεις λεπτό προς λεπτό, με την υπογραφή του www.ethnos.gr