Επιλογές πόλωσης

Παρά το γεγονός ότι οι πάντες, τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αντιπολίτευση, γνωρίζουν πως  οι συγκεκριµένες πρόσθετες προσλήψεις -αν ποτέ γίνουν- θα γίνουν πράξη ύστερα από χρόνια και πάντως µετά την εκλογική αναµέτρηση, όποτε κι αν πραγµατοποιηθεί, συµπεριφέρονται σαν να πρόκειται τα πάντα να συµβούν αύριο...

Και οι δύο πλευρές θα πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους: η κυβέρνηση επειδή δηµιουργεί προσδοκίες που δεν θα υλοποιηθούν στο προβλεπτό µέλλον και η αντιπολίτευση επειδή -αρνούµενη τη µελλοντική δυνατότητα πρόσθετων προσλήψεων στο ∆ηµόσιο- υποτιµά τις ανάγκες που έχουν γιγαντωθεί λόγω των µαζικών αποχωρήσεων υπαλλήλων του ∆ηµοσίου στα χρόνια των µνηµονίων, δηµιουργώντας δικαιολογηµένα την αίσθηση ότι δεν θέλει προσλήψεις, αλλά απολύσεις...

Για άλλη µία φορά γίνεται σαφές ότι τα κόµµατα έχουν µπει σε προεκλογική τροχιά, αλληλοτροφοδοτώντας την ένταση, τη στιγµή που η χώρα έχει πολύ µεγάλη ανάγκη διακοµµατικής συνεννόησης: για παράδειγµα, τόσο η επικείµενη πρώτη φάση συνταγµατικής αναθεώρησης, µε τις σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας να κυριαρχούν, θα µπορούσε να είναι ένα σηµαντικό πεδίο συνεννόησης των κοµµάτων. Αντί αυτού, επιλέγεται ένθεν και ένθεν η πόλωση – ακόµα και για θέµατα που δεν προσφέρονται για κάτι τέτοιο. 

Διαβάστε ακόμη

«Διπλωματικό χάος»: Πώς οι αξιώσεις Τραμπ για τη Γροιλανδία «τελείωσαν» τις διατλαντικές σχέσεις όπως τις ξέραμε

Ελευσίνα: Η κόρη βρήκε νεκρούς τους ηλικιωμένους και τα σκυλιά τους - Πώς έγινε η τραγωδία

Διάλογοι-ντοκουμέντα από το κύκλωμα κλοπής καυσίμων: Οι κανόνες, οι μαρίνες και η ιεραρχία της απάτης

Όσκαρ 2026: Ρεκόρ με 16 υποψηφιότητες το «Sinners», ο Timothee Chalamet και όλες οι ταινίες που αδικήθηκαν