Ο αποσπασματικός Τρίτος Παγκόσμιος και τα 12 μίλια

Διάγουμε καιρούς χαλεπούς. Βρισκόμαστε στη μέσω ενός παγκόσμιου πολέμου που σε κάποιο βαθμό είναι λίγο πιό αποσπασματικός από τους προηγούμενους (Αγγλικά θα τον έλεγα Piecemeal Third World War). Πηγαίνουμε λοιπόν σε ένα νέο σημείο ισορροπίας αποσπασματικά, και προς την κατεύθυνση αυτή γίνεται ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Η Αμερική, εκμεταλλευόμενη την εμπλοκή της Ρωσίας με την Ουκρανία, επεμβαίνει στη Βενεζουέλα και στο Ιράν μαζί με το Ισραήλ, και επιβάλλει πρόσθετη πίεση στην Κούβα. Το Ιράν επιτίθεται στους γείτονές του. Η Κίνα θέλει να καταλάβει την Ταιβάν. Ο Επιτήδειος Ουδέτερος, δηλαδή η Τουρκία, εισχωρεί ολόγυρα, κ.λ.π.

Στη θεωρία, όταν πηγαίνουμε από ένα steady state στο άλλο, περιμένουμε το φαινόμενο της hysteresis (δηλαδή της υστέρησης), που σημαίνει ότι το καινούργιο steady state εξαρτάται από το προηγούμενο. Πολλά κράτη λοιπόν προσπαθούν να επηρεάσουν τη μετάβαση αλλάζοντας τις αρχικές συνθήκες.

Σε αυτό το πλαίσιο η Τουρκία αυξάνει την πίεση στην Ελλάδα, προ-ανακοινώνοντας το νόμο της «Γαλάζιας Πατρίδας» (βλέπε «Η «Γαλάζια Πατρίδα» και άλλα Τουρκικά παραμύθια»).

Βέβαια αυτοί που αφιερώνονται στον κατευνασμό της Τουρκίας, όπως ο κ. Γεραπετρίτης, μας λένε μην ανησυχείτε αυτά είναι παραμύθια για εσωτερική κατανάλωση.

Ναι μεν αλλά. Πρώτον, ο τουρκικός νόμος θα δημιουργήσει πρόβλημα σε αλιεία, διασώσεις, εξορύξεις, και ποντίσεις καλωδίων και αγωγών ακόμα και μέσα στα δυνητικά Ελληνικά χωρικά ύδατα, όπως γίνεται και τώρα, αλλά χειρότερα. Με την ψήφιση του νόμου, παρότι αντιτίθεται εξόφθαλμα στο Διεθνές Δίκαιο, η Τουρκία θα ισχυρίζεται παραβίαση των νόμων της και του Διεθνούς Δικαίου. Και όπως ξέρουμε όλοι μας, υπάρχουν πολλές χώρες, «φίλιες» και μη, που τους υποστηρίζουν και θα τους υποστηρίξουν με ανταλλάγματα. Βέβαια, μπορείτε να πείτε ότι μετά από αυτό, ενώ τώρα η Τουρκία τώρα βλέπει την Ευρώπη με τα κιάλια, τότε θα θέλει διαπλανητικό τηλεσκόπιο για να τη δει. Μαθηματικά όμως ο νόμος αυτός θα οδηγήσει σε πόλεμο, τον οποίο η Ελλάδα προσπαθεί να αποφύγει με την πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας.

Δεύτερον, παραμύθια για εσωτερική κατανάλωση ήταν και το Τουρκο-Λιβυκό μνημόνιο, αλλά οδήγησε σε σχετικά περιορισμένη επήρεια στην οριοθέτηση με την Αίγυπτο πού έτρεξε ο κ. Δένδιας να καταφέρει. Παραμύθια ήταν και οι ιστορίες με τους Ιταλούς ψαράδες στο Ιόνιο, αλλά οδήγησε και εκεί σε κάποιες υποχωρήσεις. Μην βρεθούμε πάλι στην ίδια θέση.

Ποια η λύση; Αυτή πουν έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου και η γλώσσα πολλών συναδέλφων να λένε. Πρέπει η Ελλάδα να προχωρήσει επιτέλους στην επέκταση των χωρικών υδάτων και του εναέριου χώρου στα 12 ναυτικά μίλια σε όλη την επικράτεια, όπως έχει μονομερές και αναφαίρετο δικαίωμα με βάση το Διεθνές Δίκαιο, ώστε να εξαλειφθεί και η ανακολουθία ανάμεσα σε χωρικά ύδατα και εναέριο χώρο. Το casus belli της Τουρκίας δεν είναι αξιόπιστη απειλή διότι αντιβαίνει στο Διεθνές Δίκαιο.

Τέλος, η Ελλάδα πρέπει να ανακηρύξει την ΑΟΖ της με βάση το θαλάσσιο χωροταξικό χάρτη που ανακοίνωσε ήδη μέσω Ευρωπαϊκών οργανισμών, που συνάδει με το Διεθνές Δίκαιο και δείχνει τα απώτερα όρια της Ελληνικής ΑΟΖ όπου δεν έχει οριοθετηθεί και ανακηρυχθεί, ακολουθώντας την αρχή της μέσης γραμμής στα σύνορα με όμορα κράτη.

Κόφτε επιτέλους το βήχα όσων επιβουλεύονται την ελληνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα. Δεν το λέμε για να κάνουμε αντιπολίτευση, αλλά για να προστατευθούμε.

Διαβάστε ακόμη

Πανελλήνιες στην «κόκκινη σφαίρα»: Οι κρίσεις πανικού, τα social media και η βουβή κραυγή των εφήβων

Συνέδριο ΝΔ: Τα μηνύματα, τα «καρφιά» και οι «καυτές» ατάκες - Τι είπαν τα πρωτοκλασάτα στελέχη

Η Κούβα στο στόχαστρο του Τραμπ: Ενεργειακή ασφυξία και φόβοι για αμερικανική επέμβαση

Είναι η Ταϊβάν ανόητε… Η επίσκεψη του Τραμπ στην Κίνα, η συνάντηση Νίξον-Μάο το ‘72 και η Χούντα της Αθήνας είχαν κοινό σημείο αναφοράς