Του ωκεανού το μαύρο κύμα σε πάει ίσα στον βυθό, σε πάει και στην Κίνα

Τα λόγια στερεύουν. Οι λέξεις χάνουν το νόημά τους. Σε όποια γλώσσα κι αν γραφτεί, όπως κι αν ειπωθεί η «ντροπή», το «έγκλημα», η «θλίψη» δεν μπορούν να αποτυπώσουν το μέγεθος της τραγωδίας. Δεν είναι η πρώτη φορά και δυστυχώς δεν θα είναι η τελευταία.

Χαμένες ζωές ανθρώπων που το μόνο τους «έγκλημα» είναι ότι θέλουν να ζήσουν καλύτερα. Δεν μετράνε. Δεν συνιστούν πολιτικό πρόβλημα για καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση. Θα κατεβάσουμε για λίγο μεσίστιες τις σημαίες και μετά θα συνεχίσουμε κανονικά τη ζωή μας. Θα ρίξουμε όλο το φταίξιμο στους «λαθροδιακινητές» και θα πανηγυρίσουμε γιατί «η Ελλάδα πέτυχε τους στόχους της για τη νέα συμφωνία στην ΕΕ». Κι ας καταγγέλλουν όλες οι διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων τις πρόνοιές της.

Τα λόγια στερεύουν. Οι λέξεις χάνουν το νόημά τους. Υπάρχουν, όμως, πάντα, κάποια τραγούδια, κάποιοι στίχοι που θα μας θυμίζουν ότι στη θέση των σημερινών μεταναστών, όχι πολλά χρόνια πριν, ήταν οι δικοί μας πρόγονοι. Και ήξεραν πολύ καλά ότι «του ωκεανού το μαύρο κύμα σε πάει ίσα στο βυθό σε πάει και στην Κίνα».

Διαβάστε ακόμη

Διαπραγματεύσεις στην «κόψη του ξυραφιού»: Η «διπλωματία των δωματίων», το «αγκάθι», το παζάρι

Κατέρρευσε μέρος πολυκατοικίας στην Κύπρο: Τραυματίες και εγκλωβισμένοι - Οι πρώτες εικόνες

Η ανατολή του πράσινου ήλιου: Το στοίχημα του Ανδρουλάκη για την πολιτική αλλαγή

Ποιες είναι οι 10 περιοχές της Ελλάδας με τον χειρότερο αέρα; Όχι, το κέντρο της Αθήνας δεν είναι πρώτο