Λίνα Νικολακοπούλου για Σαββόπουλο: «Ήταν ότι πιο καινούριο, ότι πιο απροσποίητο ήρθε στο ελληνικό τραγούδι»

Για τον θάνατο του εμβληματικού τραγουδοποιού Διονύση Σαββόπουλου, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, μίλησε το βράδυ της Τρίτης (21/10) η ποιήτρια και στιχουργός Λίνα Νικολακοπούλου, αναδεικνύοντας τη μοναδική του προσφορά στο ελληνικό τραγούδι και τον πολιτισμό.

«Όλοι το γνωρίζουμε και το αισθανόμαστε — ιδιαίτερα η δική μου γενιά — πως ο Σαββόπουλος υπήρξε ό,τι πιο καινούργιο, ό,τι πιο απροσποίητο ήρθε στο ελληνικό τραγούδι», ανέφερε η δημιουργός μιλώντας στο Action 24. «Με μια γραφή εντελώς προσωπική και στίχους που απελευθέρωσαν το ελληνικό τραγούδι από τις θεματικές συμβάσεις της εποχής, έγινε ένα σύμβολο για το φοιτητικό και νεανικό κίνημα. Κάθε του τραγούδι ήταν μια πολύτιμη δημιουργία, δουλεμένη με τη φροντίδα ενός χρυσοχόου. Είχε αυτήν τη ‘λοξή ματιά’ που χρειάζεται για να ανατρέπονται τα στερεότυπα· μια ζωή γόνιμη, που μας έκανε να βλέπουμε αλλιώς τα χρόνια, τη ζωή και τον τόπο μας».

Η Λίνα Νικολακοπούλου στάθηκε και στην ανθρώπινη πλευρά του καλλιτέχνη. «Ήταν ένας χαριτωμένος άνθρωπος, εξαιρετικά προσεκτικός ακροατής. Δεν απαντούσε βιαστικά, άκουγε με προσοχή. Είχε ένα είδος αριστοκρατικού ήθους, συνδυασμένο όμως με ένα χιούμορ σχεδόν αριστοφανικό. Ήταν τρυφερός, αλλά όχι εύκολος. Επρεπε να κερδίσεις την εκτίμησή του».

Αναφερόμενη στις προσωπικές τους συνομιλίες, η στιχουργός σημείωσε πως η Θεσσαλονίκη κατείχε πάντα ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του. «Ακόμη κι όταν ζούσε πια στην Αθήνα και δεν μιλούσε συχνά γι’ αυτήν, ένιωθες πως η αγάπη του για την πόλη του ήταν πάντα ζωντανή μέσα του», τόνισε, εκφράζοντας παράλληλα τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

Διαβάστε ακόμη

Συνέδριο ΝΔ: Διεργασίες για νέα Πολιτική Επιτροπή και νέο Γραμματέα - Τα μηνύματα ενότητας και τα «καρφιά»

Νέα ανάφλεξη μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν; Μήνυμα Τραμπ για «ηρεμία πριν από την καταιγίδα»

Ο διμέτωπος σχεδιασμός του Νίκου Ανδρουλάκη και η δημοσκοπική εξίσωση της Κεντροαριστεράς

Κώστας Μακεδόνας στο ethnos.gr: «Οι λέξεις του Λευτέρη Παπαδόπουλου έχουν τη δύναμη να σε κάνουν να ανατριχιάζεις»