δημοφιλές τώρα: 
Πυγμαλίων Δαδακαρίδης: «Έχασα μέσα σε έξι μήνες και τους δύο γονείς μου - "Η Φάλαινα" είναι για τον πατέρα μου»
«Έχω πάρει το ωραιότερο κομπλιμέντο της ζωής μου από εκείνον», εξομολογήθηκε ο ηθοποιός για τον πατέρα του🕛 χρόνος ανάγνωσης: 4 λεπτά ┋ 🗣️ Ανοικτό για σχολιασμό
Μία βαθιά προσωπική εξομολόγηση έκανε ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης στην εκπομπή «Buongiorno» του MEGA, μιλώντας για την απώλεια των γονιών του και τη σύνδεση της παράστασης «Φάλαινα» με τον πατέρα του.
«Οι απώλειες είναι μία υπενθύμιση»
Ο αγαπημένος ηθοποιός ανέφερε αρχικά: «Έχασα μέσα σε έξι μήνες και τους δύο γονείς μου. Η μητέρα μου δεν πρόλαβε να δει την παράσταση, αλλά νομίζω ότι τη βλέπει από εκεί που είναι. Είχε δει κάποιο υλικό βέβαια. Ο πατέρας ήρθε και την είδε. Όταν ο πατέρας μου ήρθε και είδε την παράσταση, ήταν μια έντονη συναισθηματικά βραδιά. Ήταν ο πιο δύσκολος και πιο όμορφος κριτής συνάμα. Έχω πάρει το ωραιότερο κομπλιμέντο της ζωής μου από εκείνον. Οι γονείς μου αγαπούσαν τις τέχνες και από εκεί πήρα τα ερεθίσματα για να ασχοληθώ κι εγώ. Είμαι ευλογημένος που είχα τέτοια σχέση με τους γονείς μου».
Ο ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για το πένθος και το πώς βιώνεται: «Οι απώλειες είναι μία υπενθύμιση. Το μαύρο σκοτάδι το ζεις τις πρώτες μέρες που δεν μπορείς να διαχειριστείς το συναίσθημα και σε πιάνει αυτό το εγωιστικό “γαμώτο” της ζωής».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις σχέσεις που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του: «Είχα τη χαρά να ζήσω τέτοιες σχέσεις στη ζωή μου, να μάθω από αυτές, να έχω τόσες ωραίες θετικές αναμνήσεις, να μπορεί να μετακινείται το συναίσθημά μου, να μην το παίζω ούτε πολύ σκληρός, ούτε πολύ αδιάφθορος στα πράγματα. Να μπορώ να μετέχω, να συμμετέχω και να μου μεταδίδει ένα κίνητρο αν θέλεις κάθε φορά, την επόμενη μέρα να προσπαθώ λίγο καλύτερα. Και για το συναίσθημά μου αλλά και γι’ αυτό που κάνω. Δεν το καταφέρνω πάντα. Δεν είμαι ο “Σούπερμαν”. Αλλά ακόμα και η αποτυχία είναι ο πιο σπουδαίος δάσκαλος στο να σου ενεργοποιήσει το κίνητρο να καταλάβεις γιατί και να προχωρήσεις μετέπειτα στη ζωή σου. Όχι για να πετύχεις. Για να αισθανθείς ότι εξελίχθηκες ένα σκαλοπάτι παραπάνω».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη «Φάλαινα», αποκαλύπτοντας ότι η παράσταση είναι αφιερωμένη στον πατέρα του: «Η όλη ιστορία της “Φάλαινας” - και το σκηνοθετικό σημείωμα περισσότερο - είναι για τον πατέρα μου. Πώς ξαφνικά η ζωή μπορεί να αλλάξει σε ένα χρονικό σημείο και να μεταμορφώσει οτιδήποτε έχει ο καθένας μας μέσα του, την αδυναμία του, σε μια “φάλαινα”. Άλλοι το λένε Ερινύες, άλλοι το λένε ενοχή, άλλοι το λένε τύψεις. Ο καθένας το λέει με το δικό του παραμύθι, με τη δική του σκέψη».
Και πρόσθεσε: «Και πώς τελικά, πέραν του γεωμετρικού σχήματος το οποίο όλοι προσπαθούν να χαρακτηρίσουν μέσα από αυτό, να βρεις τι είναι αυτό το οποίο σε πλήγωσε και κάπως να το πάρεις αγκαλιά να το λύσεις. Συγκεκριμένα αναφερόμενος, ο πατέρας μου ήταν εμπορικός αντιπρόσωπος και γυρνούσε όλη την Ελλάδα. Έχω κάνει περιοδείες από παιδί δηλαδή μαζί του για να τον βοηθήσω με τις βαλίτσες του, όπου δειγμάτιζε το αντίστοιχο προϊόν που είχε. Μετά ήρθε το ίντερνετ, η εξέλιξη. Και αυτός 55 - 60 κάπως έχεις κουραστεί, έχεις μεγαλώσει και ως πολίτης όταν φτάνεις σε ένα σημείο στο οποίο δεν το ξέρεις ο χρόνος σε προσπερνάει. Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε αντίστοιχους ανθρώπους στη φάλαινα να μην την αφήσουν να τους καταπιεί;».
Κάνοντας έναν συμβολικό παραλληλισμό με τον μύθο του Ιωνά, σημείωσε: «Στον αντίστοιχο μύθο του Ιωνά. Να φύγεις. Να φύγεις απ’ τη φάλαινα σου και να ξαναγεννηθείς. Οπότε ο πατέρας μου είχε δυστυχώς ή ευτυχώς, γιατί έτσι είναι η ζωή, αυτήν τη διαδρομή… Αφέθηκε πολύ και στεναχωρήθηκε πολύ και πληγώθηκε πολύ, φαντάζομαι».
Τέλος, αναφέρθηκε και στην ψυχική υγεία, μιλώντας με ειλικρίνεια: «Ο πατέρας μου ήταν αθλητής και ξέφυγε. Μετά προσπαθούσε, αλλά νομίζω δεν ήταν τα κιλά το θέμα. Είναι πώς η ψυχή, σε εισαγωγικά η λέξη, “πρήζεται”. Και μετά αφού “πρήζεται”, βαραίνει και πώς με ποιον τρόπο προσπαθείς να καταπολεμήσεις ή να βοηθήσεις, να στηρίξεις, να κατανοήσεις. Γιατί δεν ξέρεις. Κανείς δεν το ξέρει μέχρι να σου συμβεί. Λέμε όλοι κατάθλιψη, λέμε όλοι μια ψυχική ασθένεια αλλά κανείς δεν ξέρει ποιοι είναι οι τρόποι λειτουργίας. Και επειδή ο πατέρας μου πάντα έλεγε η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας, πάντα όταν δεν ξέρω προσπαθώ να μάθω. Η “Φάλαινα” ήταν ένα σκαλοπάτι να μάθω».
Στη φυλακή ο ιδιοκτήτης της «Βιολάντα» - Τι υποστήριξε στη μαραθώνια απολογία του
Αποκάλυψη στο OPEN για Τέμπη - «Ο γιος μου έχει επίσημα δηλωμένες δύο διαφορετικές αιτίες θανάτου»
«Τύμπανα πολέμου» πάνω από το Ιράν: Πώς Τραμπ και Νετανιάχου στρώνουν το έδαφος για επίθεση
Σκουπίδια από τον Καναδά της δεκαετίας του 1960 ξεβράζονται σε ακτές της Σκωτίας - Το παράξενο φαινόμενο
Live όλες οι εξελίξεις λεπτό προς λεπτό, με την υπογραφή του www.ethnos.gr