Αλλοδαπών: Μετανάστριες καταγγέλλουν σεξουαλική παρενόχληση, βία κι εξαθλίωση από αστυνομικούς

Σοβαρές καταγγελίες μεταναστριών που ζουν έναν εφιάλτη

🕛 χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά ┋

Η κόλαση είναι λίγη σαν λέξη για να περιγράψει κανείς αυτά που καταγγέλλουν ότι βιώνουν γυναίκες μετανάστριες που κρατούνται στη Διεύθυνση Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη. Οι 50 γυναίκες από έξι διαφορετικές χώρες προχωρούν σε βαριές κατηγορίες τόσο για τις συνθήκες διαβίωσης, όσο και για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αστυνομικούς κι αστυνομικίνες.

Η πρωτοβουλία «Το Σπίτι των Γυναικών, για την Ενδυνάμωση και τη Χειραφέτηση» προχώρησε στη δημοσίευση των καταγγελιών των γυναικών με τις κρατούμενες να σοκάρουν με τις περιγραφές τους.

«Οι αστυνομικοί! Με το πρόσχημα της διανομής τροφίμων, αγγίζουν και παρενοχλούν τις γυναίκες. Αυτό είναι ένα φρικτό μέρος», σημειώνεται χαρακτηριστικά, ενώ οι περιγραφές φωτογραφίζουν και συγκεκριμένους φύλακες: «Όταν η Τζωρτζίνα από την Αλβανία, έβγαινε από τη ντουζιέρα, δυο τρεις φορές, ο αστυνομικός [...] που πάντα μας παρακολουθεί, από το μικρό παραθυράκι της εισόδου, της φώναξε: "Πέτα κάτω την πετσέτα σου. Θέλω να δω το κορμί σου." Αν εξετάσετε τις κάμερες του ορόφου μας θα δείτε την κατάσταση».

Οσο για τις συνθήκες διαβίωσης αναφέρουν: «Δεν έχουμε ούτε σαμπουάν ούτε σαπούνι [...] Δεν υπάρχει λέξη για να περιγράψει κανείς τις τουαλέτες. Χωρίς απορρυπαντικά, χωρίς σαπούνια, χωρίς τίποτα! Οι τουαλέτες έχουν αλλάξει χρώμα, λόγω της βρωμιάς και της δυσωδίας. Όσες έχουν υγρά μαντίλια, σκεπάζουν τη μύτη και το πρόσωπο τους, για να αντέξουν να μπουν μέσα στις τουαλέτες. Όσες δεν έχουν μαντίλια, κάνουν εμετό».

Ακόμη, καταγγέλλουν ότι έχει κοπεί η πρόσβαση και η επικοινωνία με τον «έξω κόσμο», καθώς υποστηρίζουν πως δεν επιτρέπουν ούτε στους δικηγόρους τους να έρθουν στο εσωτερικό: «Πήραν τα κινητά μας τηλέφωνα από την πρώτη ημέρα και δεν μας τα δίνουν πίσω για να μας εμποδίσουν να τραβήξουμε φωτογραφίες ή βίντεο. Ακόμη και οι δικηγόροι δεν μπορούν να έρθουν στο εσωτερικό. Όταν έρχονται εθελοντές οργανώσεων, μας κρατούν κλειδωμένες. Και στους εθελοντές λένε πολλά ψέματα. Για παράδειγμα, λένε ότι εδώ μένουμε δύο εβδομάδες κατ' ανώτατο όριο. Οι περισσότερες από εμάς είμαστε εδώ 1,5 μήνα. Υπάρχουν άνθρωποι που μένουν για 4 μήνες χωρίς να τους έχουν πει τίποτα».