«Κόκκινη μεταξωτή κορδέλα» της Lucy Adlington

Η Έλλα είναι μια δεκατετράχρονη ανάμεσα στους χιλιάδες κρατούμενους του Μπίκερναου. Κάθε φόρεμα που ράβει γίνεται ο αγγελιοφόρος της ζωής ή του θανάτου. Μια κόκκινη μεταξωτή κορδέλα, δώρο από τη συγκρατούμενή της, μεταμορφώνεται σε σύμβολο ελπίδας.

«Σε κάποια άλλη ζωή μπορεί να ήμασταν φίλες. Μα βρισκόμασταν στο Μπέρτσγουντ...

Μου άρεσε να ράβω όμορφα μεταξωτά φορέματα με δαντέλες. Όταν η γιαγιά μου άνοιγε το καπάκι της ραπτομηχανής και έβλεπα στη σειρά τα μασούρια με τις πράσινες, κίτρινες, κόκκινες, γκρίζες, λευκές και ροζ κλωστές ονειρευόμουν πως μεγαλώνοντας θα είχα το δικό μου εργαστήριο. Τότε πιστεύαμε πως ο πόλεμος ήταν κάτι που συνέβαινε κάπου αλλού· ήρθε όμως στην πόλη μας και μας άρπαξε. Στοίβαξε χιλιάδες ανθρώπους σε τούτο το μέρος και, μαζί με μένα, τη Ρόουζ, τη Μάρτα και την Κάρλα. 

Πάνω από τους φράχτες με το αγκαθωτό συρματόπλεγμα, ο ήλιος δεν ξεχώριζε στο γκρίζο. Στοιχιζόμασταν σε σειρές των πέντε, όλες με ριγέ στολή, και μετά τρέχαμε στο ατελιέ ραπτικής του στρατοπέδου. Εκεί, ανάμεσα στα πανάκριβα υφάσματα και στις απαιτητικές κυρίες των αξιωματικών, μέρα με τη μέρα ψαλιδίζονταν οι ελπίδες μας.

Εκείνο το πρωινό είχα δέσει κρυφά την κόκκινη μεταξωτή κορδέλα γύρω από τον λαιμό μου. Και για πρώτη φορά από τότε που βρέθηκα στο Μπέρτσγουντ ένιωσα πραγματικός άνθρωπος. 

Έλλα, 1944». 

Lucy Adlington
«Κόκκινη μεταξωτή κορδέλα» 
Μετάφραση: Αργυρώ Πιπίνη 
Εκδόσεις: Διόπτρα
Σελίδες: 400

Διαβάστε ακόμη

Τραμπ για Γκίλφοϊλ: Δεν ήταν μέλος της οικογένειάς μου, δεν μας άρεσαν όσα διαβάζαμε

Πού θα χτυπήσουν οι καταιγίδες μέχρι την Τετάρτη - Η εικόνα για την Αττική και οι περιοχές που κινδυνεύουν

«Βρήκα το μωρό μου κατάμαυρο»: Οι συγκλονιστικές καταθέσεις των επιζώντων στη δίκη για τα Τέμπη

Απίστευτη απάτη: Εκμεταλλεύτηκε την τηλεργασία και δούλευε σε 5 υπουργεία ταυτόχρονα - Πώς τον έπιασαν