«Ένα φοβερό όραμα»: Και αν υπήρχε μία γέφυρα για βίσωνες;

Για χιλιάδες τουρίστες που ταξιδεύουν στις ΗΠΑ, ο ποταμός Μισισιπής, ο μεγαλύτερος ποταμός της Βόρειας Αμερικής με μήκος 5969 χλμ, είναι ένας ποταμός που απλά τον διασχίζουν. Τι θα γινόταν όμως αν η γέφυρα είχε αντικατασταθεί με έναν πανέμορφο πεζόδρομο γεμάτο με αμερικανικούς βίσoνες; Η γέφυρα με το όνομα Bison Bridge είναι μια πρόταση για την επανασύνδεση του πιο εμβληματικού ζώου της Αμερικής, του βίσωνα, με το ιστορικό του περιβάλλον με τον πιο δημιουργικό τρόπο - με την επαναχρησιμοποίηση μιας γερασμένης γέφυρας που προοριζόταν για κατεδάφιση ως διάβαση άγριας ζωής που παρέχει ασφαλή διέλευση για τα κοπάδια βισόνων. Όταν ο πρόεδρος και ιδρυτής της Living Lands &amp; Waters Chad Pregracke πρότεινε την ιδέα για το Εθνικό Πάρκο Bison Bridge που θα διασχίζει τον ποταμό και θα συνδέει τις πόλεις που εκτείνονται μεταξύ των πολιτειών Αϊόβα και Ιλινόις, η ιδέα έγινε αμέσως γνωστή και γρήγορα κέρδισε υποστήριξη και δημοσιότητα. Από τη στιγμή που παρουσιάστηκε στο κοινό στις 18 Μαρτίου και μέχρι την πρώτη εβδομάδα του Απριλίου, το Ίδρυμα Bison Bridge Foundation είχε συγκεντρώσει 27.000 υπογραφές έναντι του στόχου των 50.000. Μαζί με την εξοικονόμηση εκατομμυρίων σε έξοδα κατεδάφισης, οι αρχές της πόλης του Ιλινόις και οι σχεδιαστές ελπίζουν ότι η επαναχρησιμοποίηση της γέφυρας Fred Schwengel Memorial Bridge στον I-80 θα προσελκύσει τουρίστες σε ένα μέρος της χώρας όπου ο πληθυσμός δεν έχει αυξηθεί εδώ και 30 χρόνια. «Είναι μια φανταστική ιδέα, ένα φοβερό όραμα», δήλωσε ο Κέβιν Μάρτσεκ, ο οποίος εργάστηκε επί 39 χρόνια για το Υπουργείο Μεταφορών του Ιλινόις, «Πρέπει απλώς να συνεχίσουμε να το προωθούμε μέχρι να καρποφορήσει». Η εφημερίδα Chicago Tribune περιέγραψε το έργο ως «ένα όνειρο» και «πολύ γοητευτικό και δημιουργικό για να απορριφθεί», και πολλά φυλετικά έθνη το βλέπουν επίσης ως έναν εξαιρετικό τρόπο να ρίξουν τα φώτα της δημοσιότητας στην περιοχή. Bison Bridge Pitch Final from Studio 291 on Vimeo. Ένα μοναδικά αμερικανικό όραμα Η γέφυρα, η οποία θα είναι η μεγαλύτερη διάβαση για την άγριας ζωή στη Γη, θα διαθέτει μια κλειστή λωρίδα λιβαδιού που θα τη διασχίζει, με σταθμούς θέασης όπου οι περαστικοί θα μπορούν να παρατηρούν τους βίσονες. Οι καλλιτεχνικές απεικονίσεις παρουσιάζουν τα προστατευτικά κιγκλιδώματα της γέφυρας φτιαγμένα από γυαλί, με κομψές καφετέριες κατά μήκος τους, ώστε να προσφέρουν μια άνετη και ανεμπόδιστη θέα του πανίσχυρου Μισισιπή και των ζώων που περιφέρονται. Για τη φυλή των ιθαγενών Eastern Shoshone, το έργο προσφέρει μια επανασύνδεση τόσο για τους ίδιους όσο και για άλλους Αμερικανούς με την κληρονομιά των Ινδιάνων των πεδιάδων. Ο Jason Baldes, μέλος της φυλής, εργάζεται για τη μη κερδοσκοπική οργάνωση National Wildlife Federation ως συντονιστής των βίσωνων της φυλής. «Ο βίσωνας ήταν γνωστός ως “βασικός προμηθευτής” και πηγή ζωής για τις γιαγιάδες και τους παππούδες μου», δήλωσε ο Baldes στον Guardian. «Ήταν τροφή, ένδυση, καταφύγιο και ήταν επίσης κεντρικό στοιχείο των πολιτιστικών και πνευματικών μας πεποιθήσεων». Ήταν επίσης απαραίτητοι για τις πεδιάδες ως οικοσύστημα, λειτουργώντας ως το «είδος-κλειδί», που κρατούσε ενωμένα όλα τα «κομμάτια». Τα τεράστια κοπάδια που κάποτε αριθμούσαν μεταξύ 30 και 60 εκατομμυρίων διέσχιζαν το τοπίο, ποδοπατώντας την αχαλίνωτη βλάστηση, σκορπίζοντας σπόρους εδώ και εκεί και επιτρέποντας την ανάπτυξη ενός πολύ διαφορετικού μείγματος φυτών, δημιουργώντας πλούσια βιοποικιλιακά εδάφη. Η γούνα τους, όταν πέφτει, αποτελεί σημαντικό υλικό για να φτιαχτούν φωλιές ενώ οι κουκουβάγιες χρησιμοποιούν την κοπριά τους για να φτιάξουν τις φωλιές τους. Αποτελούν ζωντανή ιστορία, όχι μόνο για τους ιθαγενείς Αμερικανούς, αλλά και για την ιστορία της προστασίας της άγριας ζωής, η οποία θα μπορούσε κανείς να πει ότι ξεκίνησε με τους βίσονες, όταν το αλόγιστο κυνήγι μείωσε τον αριθμό τους σε μόλις 300. «Αλλά δεν είναι σημαντικό μόνο για τις φυλές των ιθαγενών Αμερικανών, αλλά και για τον αμερικανικό λαό να έχει τουλάχιστον την ευκαιρία να μάθει γι' αυτή την ιστορία», δήλωσε ο Baldes. Με πληροφορίες από www.goodnewsnetwork.org