Το μετρό της Μόσχας πρωτοάνοιξε το 1935 με 13 σταθμούς και ήταν το πρώτο υπόγειο σιδηροδρομικό σύστημα στη Σοβιετική Ένωση. Σήμερα οι σταθμοί έχουν φτάσει τους 223 και το μήκος της διαδρομής τα 379.1 χιλιόμετρα, κάτι που το κάνει το έκτο μεγαλύτερο σε μήκος μετρό παγκοσμίως.
Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο σε επιβατική κίνηση μέσο μαζικής μεταφοράς, μετά το μετρό του Τόκυο, και εξυπηρετεί καθημερινά περισσότερους από 8 εκατομμύρια επιβάτες. Εκτός όμως από μέσο μαζικής μεταφοράς είναι και ένα σύμβολο για την πόλη της Μόσχας, αφού στην ιστορία έχει μείνει η επική προσπάθεια κράτους και πολιτών για τη συνέχιση των έργων του κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Τα πρώτα σχέδια για ένα υπόγειο μέσο μεταφοράς πραγματοποιήθηκαν το 1902, ενώ λειτουργούσαν ήδη τα υπόγεια μετρό στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη. Παρόλα αυτά, τα σχέδια καθυστέρησαν και αναβίωσαν από το Στάλιν μερικά χρόνια αργότερα. Η πρώτη γραμμή που κατασκευάστηκε ήταν η Sokolnicheskaya και εγκαινιάστηκε το 1935. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το σύστημα του μετρό χρησιμοποιήθηκε και ως καταφύγιο αεροπορικών επιδρομών!
Το 2017 ο φωτογράφος David Burdeny έκανε ένα ενδιαφέρον φωτογραφικό οδοιπορικό στους σταθμούς του μετρό της Μόσχας.
Ο Στάλιν ονόμασε το μετρό «Τα Παλάτια του Λαού» και αυτό γιατί οι περισσότεροι από τους σταθμούς, που χτίστηκαν στην εποχή του, αποτελούν μέχρι και σήμερα ένα εκλεκτικό μείγμα μπαρόκ, κλασικισμού και σοβιετικού ρεαλισμού, με εξιδανικεύσεις ιστορικών χαρακτήρων, παραστάσεις από σημαντικές νίκες και σκηνές από τον αθλητισμό, τη βιομηχανία, τη γεωργία, το πολεμικό παρελθόν, το παρόν και το φωτεινότερο μέλλον.
Περίπου 285.000 άνθρωποι επιβιβάστηκαν στο μετρό της Μόσχας την πρώτη μέρα λειτουργίας του, στις 15 Μαΐου του 1935.
Επτά σταθμοί ξεχωρίζουν για το αρχιτεκτονικό και ιστορικό τους ενδιαφέρον:
Σταθμός Novokuznetskaya
Ο σταθμός άνοιξε στις 20 Νοεμβρίου 1943 και τιμά τους Σοβιετικούς πολεμιστές. Οι αρχιτέκτονες του σταθμού λέγονται Ταρανόβ και Μπουκόβα. Στη διακόσμηση υπάρχουν επτά οκτάγωνα ψηφιδωτά ταβάνια όπου στη βάση τους βρίσκονται γλυπτά των πολεμιστών του Κόκκινου Στρατού. Επίσης, οι λευκές και ροζ μαρμάρινες κολόνες είναι διακοσμημένες με πορτρέτα Ρώσων ηρώων. Αστικός μύθος θέλει τα μαρμάρινα παγκάκια στην πλατφόρμα να προέρχονται από τον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος.
Σταθμός Mayakovskaya
Άνοιξε στις 11 Σεπτεμβρίου 1938 και η Art Deco αρχιτεκτονική του βασίζεται στο Σοβιετικό μέλλον, όπως αυτό απεικονίζεται απο τον ποιητή Vladimir Mayakovsky. Ο αρχιτέκτονας του σταθμού λέγεται Alexey Dushkin. Έχει θεωρηθεί ένας από τους πιο όμορφους και διάσημους σταθμούς στον κόσμο. Λόγω του βάθους της τοποθεσίας του (33 μέτρα κάτω απο την επιφάνεια της γης), στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο αεροεπιδρομών. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, ο Στάλιν διέμενε στον σταθμό.
Σταθμός Novoslobodskaya
Ο σταθμός άνοιξε στις 30 Ιανουαρίου1952. Ο αρχιτέκτονας λέγεται Alexey Dushkin. Για την διακόσμηση του σταθμού, χρησιμοποίησε υαλογραφήματα και τα πρώτα σχέδια απεικονίζουν τον καιρό πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι διάσημος για τα 32 υαλογραφήματά του, τα οποία είναι έργα Λετονών καλλιτεχνών. Στο τέλος της πλατφόρμας υπάρχει ένα ψηφιδωτό στο οποίο αναγράφεται η φράση «Ειρήνη σε όλο τον κόσμο».
Σταθμός Prospekt Mira
Ο σταθμός άνοιξε στις 30 Ιανουαρίου 1952. Το θέμα του σταθμού είναι εμπνευσμένο από τον Βοτανκό Κήπο του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Οι αρχιτέκτονες λέγονται Vladimir Gelfreykh και Mikhail Minkus. Οι κολόνες είναι διακοσμημένες με λουλουδένια στοιχεία. Στο κέντρο υπάρχει ένα «μενταγιόν» στο οποίο αναδεικνύονται οι διάφορες πτυχές της γεωργικής εξέλιξης στη Σοβιετική Ένωση. Για τον φωτισμό του χώρου, έχουν χρησιμοποιηθεί επιβλητικοί πολυέλαιοι.
Σταθμός Komsomolskaya
Ο σταθμός άνοιξε στις 30 Ιανουαρίου 1952 και είναι ένας από τους πιο πολυσύχναστους του δικτύου. Ο σταθμός Komsomolskaya χαρακτηρίζεται ως το «baroque παλάτι του λαού». Αναπαριστά τον ιστορικό λόγο της Ρωσικής μάχης για ανεξαρτησία και ελευθερία. Στον λόγο αυτό, ο Στάλιν μίλησε για προηγούμενους στρατιωτικούς ηγέτες, οι οποίοι διαφαίνονται στα ψηφιδωτά του σταθμού. Ο αρχιτέκτονας λέγεται Shchusev.
Σταθμός Kievskaya
Ο σταθμός άνοιξε στις 14 Μαρτίου 1954. Το σχέδιο του σταθμού προήλθε από ένα διαγωνισμό που έγινε στην Ουκρανία. Η ομάδα των Katonin, Skugarev και Golubev κέρδισε τον διαγωνισμό. Πιο συγκεκριμένα, το θέμα του σταθμού επευφημεί την Ρωσο-Ουκρανική ένωση. Στο τέλος της πλατφόρμας βρίσκεται το προτραίτο του Λένιν.
Σταθμός Elektrozavodskaya
Ο σταθμός άνοιξε στις 15 Μαΐου 1944 κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου και είναι ένας από τους πιο εντυπωσιακούς σταθμού του δικτύου. Το όνομα των αρχιτεκτόνων είναι Vladimir Shchuko και Vladimir Gelfreich. Το θέμα του σταθμού επηρεάστηκε απο το εργοστάσιο ηλεκτρικών λαμπτήρων. Η οροφή του σταθμού καλύπτεπται απο έξι σειρές κυκλικών λαμπτήρων πυρακτώσεως, που στο σύνολο τους είναι 318. Οι πρωτοπόροι στην ηλεκτρικη ενέργεια και μηχανική εμφανίζονται σης γωνίες της κεντρικής αίθουσας του σταθμού.
