Οι απαξιωτικές ατάκες της κυβέρνησης για τον Σαμαρά, το μένος του Μαξίμου για τον Δένδια και τα ηχηρά «αδειάσματα» του Άδωνι από κορυφαίους «γαλάζιους»

Ο Σαμαράς ξαναχτύπησε

Ξεκινώ σήμερα με το νέο «χτύπημα» του Αντώνη Σαμαρά κατά της κυβέρνησης, με αφορμή το δημοσίευμα της «Εστίας» για ορισμένους από τους όρους της συμφωνίας του δημοσίου με την Chevron για τις έρευνες στα νότια της Κρήτης. Ο πρώην πρωθυπουργός, πιστός στην σκληρή ατζέντα περί των «εθνικών» δεν θα άφηνε την «πάσα» της εφημερίδας να πάει χαμένη, ενώ -κακά τα ψέματα- τα ερωτήματα που έθεσε ήταν πολιτικά εύλογα για το συντηρητικό ακροατήριο στο οποίο στοχεύει. Η απάντηση του Μαξίμου υποδήλωσε ενόχληση και προσπάθεια απαξίωσης, καθώς η ατάκα για «συνήθεις εκτός πραγματικότητος τοποθετήσεις» έδειξε πως το κυβερνητικό επιτελείο έχει εγκαταλείψει την ανοχή προς τον πρώην πρόεδρο της ΝΔ.

Όταν ανεβάζεις τον πήχη, μοιραία θα περάσεις από κάτω

Για να πω την αλήθεια, οι εξηγήσεις που έδωσαν κυβερνητικοί «κύκλοι» στις αιτιάσεις Σαμαρά μοιάζουν αντίστοιχα λογικές. Κάθε νομικό κείμενο πρέπει να προλαμβάνει ακόμα και τα πιο απίθανα ενδεχόμενα, εν προκειμένω ακόμα και την ακραία περίπτωση που η Ελλάδα «χάσει» την ΑΟΖ που διεκδικεί. Ωστόσο οφείλω να πω με μια δόση χαιρεκακίας προς το Μαξίμου, πως όταν επενδύεις στα εθνικά και ψηλώνεις τον πήχη διαρκώς, αναγκαστικά κάποια στιγμή θα περάσεις από κάτω. Όταν πουλάς, δηλαδή, «πατριδολατρεία» και κατηγορείς τους πάντες ότι είναι υποχωρητικοί (θυμάστε τι έλεγε ο Μητσοτάκης για τη Συμφωνία των Πρεσπών), μοιραία κάποια στιγμή θα φανείς και εσύ ασυνεπής και «μειοδότης». Αυτά προς γνώση και συμμόρφωση.

Το Μαξίμου επιμένει να χτυπά τον Δένδια

Πέρα από τα του Σαμαρά, δεν την λες και πολύ ευχάριστη την κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, καθώς έχουν βγει τα μαχαίρια από τα θηκάρια των διαφόρων κορυφαίων στελεχών σε κυβέρνηση και κόμμα. Ξεχώρισα την επί διήμερο επιμονή του Μακάριου Λαζαρίδη να την «πέφτει» στο Νίκο Δένδια, που όπως σας είχα γράψει ανέλαβε να κάνει την άχαρη δουλειά της επίθεσης στον υπουργό Άμυνας για λογαριασμό του Μαξίμου. Άκουσα, όμως και τον Ευριπίδη Στυλιανίδη να υπερασπίζεται το Νίκο Δένδια και να μοιράζεται και ο ίδιος την έγνοια του για τα ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος. Όλα αυτά αντικατοπτρίζουν τον προβληματισμό που υπάρχει σε μερίδα του δυναμικού της Νέας Δημοκρατίας, ενώ όσο πλησιάζουν οι κάλπες πληθαίνουν και τα σενάρια για την επόμενη μέρα στην γαλάζια παράταξη.

Αποστάσεις κορυφαίων από τον Άδωνι

Άκουσα επίσης τον Νικήτα Κακλαμάνη να «αδειάζει» τον Άδωνι Γεωργιάδη για τις εικόνες στο Νοσοκομείο της Νίκαιας, όπου ο υπουργός Υγείας ούρλιαζε στον σιδηροδέσμιο γιατρό. Ο πρόεδρος της Βουλής είπε μάλιστα πως στα δύο χρόνια που ήμουν υπουργός Υγείας δεν μου έτυχε ποτέ τέτοιο πράγμα». Είδα και τον Βασίλη Κικίλια να παίρνει σαφείς αποστάσεις και να δηλώνει πως «δεν μου άρεσε η εικόνα ενός συναδέλφου γιατρού με χειροπέδες. Ο καθένας έχει την προσωπικότητά του, τον χαρακτήρα του και κρίνεται από αυτό». Δεν είναι αμελητέα μεγέθη οι συγκεκριμένοι και έχουν γνώση του τι τρέχει στο χώρο των νοσοκομείων. Αφήστε που οι γαλάζιοι συνδικαλιστές στα νοσοκομεία έχουν έρθει σε δύσκολη θέση με τα επεισόδια στα οποία πρωταγωνιστεί ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Ο Καρανίκας ως τι μιλάει;

Στο μεταξύ δεν μπορώ να καταλάβω ως τι καλούν τον Νίκο Καρανίκα να μιλήσει σε τηλεοπτικά πάνελ προς υπεράσπιση του Άδωνι Γεωργιάδη; Εντάξει, είναι πια φίλος καρδιακός με τον υπουργό Υγείας και οι κακές γλώσσες λένε ότι βρήκε δουλειά εξ αιτίας του στο χώρο της φαρμακευτικής κάνναβης. Αλλά ας μας εξηγήσει κάποιος, με ποια ιδιότητα μιλάει; Ένας μετακλητός υπάλληλος στο Μαξίμου ήταν επί κυβέρνησης Τσίπρα, ουδέποτε είχε πολιτικό ή διαχειριστικό πόστο. Από πού κι ως πού έχει γίνει τιμητής των πάντων και γιατί η γνώμη του έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από οποιονδήποτε άλλον; Εκτός αν συγκεντρώνουν τηλεθέαση οι «γενίτσαροι», οπότε πάνω πάσο...

Η Κεφαλογιάννη υπέκυψε στις πιέσεις του Μαξίμου

Θα θυμάστε την προ εβδομάδων ανακατωσούρα που προκλήθηκε από την διάταξη που ψηφίστηκε στα γρήγορα για τις δικαστικές διαμάχες επιμέλειας τέκνων και την οποία επρόκειτο να χρησιμοποιήσει η Όλγα Κεφαλογιάννη. Εύλογα είχε υποθέσει ο κόσμος όλος ότι ο Γιώργος Φλωρίδης προώθησε την ρύθμιση ως «ρουσφέτι» στην Υπουργό Τουρισμού, ενώ και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε μιλήσει με την Κεφαλογιάννη για το ζήτημα, χωρίς να υπάρξει απτό αποτέλεσμα. Αφήστε που και ο νομικός κόσμος της χώρας έλεγε ότι η διάταξη θα προκαλέσει μπάχαλο στα δικαστήρια. Εν τέλει η υπουργός επιβεβαίωσε χτες σε συνέντευξή της πως δεν θα κάνει χρήση της διάταξης και ισχυρίστηκε ότι δέχτηκε άδικη κριτική. Μαθαίνω από παροικούντες του Μαξίμου πως η κορυφή της κυβέρνησης ζήτησε από την Κεφαλογιάννη να υπαναχωρήσει και να μην προχωρήσει περαιτέρω τις σχετικές δικαστικές ενέργειές της, ώστε να μην δεχτεί ούτε το Μαξίμου ούτε η ίδια ένα ακόμα πλήγμα. Όπερ και εγένετο.

Νέος αποσυμφορητικός νόμος

Και μιας και είπα για τον Φλωρίδη, να σας πω πως αυτές τις μέρες στη Βουλή περνάει ένα μικρός «νόμος Παρασκευόπουλου» από τον υπουργό Δικαιοσύνης. Επειδή η φράση αυτή είναι προβοκατόρικη, θα σας εξηγήσω περί τίνος πρόκειται. Θα θυμάστε πως κάθε φορά που ένας εγκληματίας ακούγεται πως είχε αποφυλακιστεί στο παρελθόν, οι κυβερνώντες έλεγαν πως τον «αποφυλακίστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ με τον Νόμο Παρασκευόπουλου». Ο συγκεκριμένος νόμος που φέρει το όνομα του τότε υπουργού Δικαιοσύνης ήταν ένας εκ των πολλών νόμων για την αποσυμφόρηση των φυλακών, που έχουν ψηφίσει κατά καιρούς όλες -μα όλες κυριολεκτικά- οι κυβερνήσεις. Έναν τέτοιο νόμο φέρνει λοιπόν και ο Γιώργος Φλωρίδης (μαζί με ένα σωρό άσχετες τροπολογίες, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης να το αναλύσουμε).

Φλωρίδης όπως Παρασκευόπουλος

Τι προβλέπει λοιπόν ο αποσυμφορητικός «νόμος Φλωρίδη»; Αν υπάρχουν κακές συνθήκες κράτησης, τότε θα δίνεται μία πλασματική ημέρα ανά 3-7 ημέρες φυλάκισης (παλιότερα δινόταν μία μέρα για κάθε 10). Πρακτικά αυτό σημαίνει πως κάθε μήνας κράτησης μπορεί να ελαττωθεί κατά 1/3 και ο κάθε κρατούμενος να φτάσει ταχύτερα στην αποφυλάκιση. Επίσης επανέρχονται (ορθά) ρυθμίσεις για κοινωφελή εργασία, καθώς όταν ένας φυλακισμένος θα φτάνει στο σημείο να παίρνει άδειες, θα μπορεί να αποφυλακιστεί με τη δέσμευση πως θα παρέχει κοινωφελή εργασία.

Αν ζούσαμε σε έναν παράλληλο σύμπαν, θα είχε πολλή πλάκα να βγαίνουν νεοδημοκράτες να καταγγέλλουν το «Νόμο Φλωρίδη» πως αποφυλάκισε «δολοφόνους και βιαστές»...

Πέφτει η αυλαία της ιλαροτραγωδίας

Σήμερα θα συνεδριάσει για τελευταία φορά η Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Η Νέα Δημοκρατία έχει αθωώσει τους δικούς της, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά ζητούν προανακριτική για τους Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη. Μαντέψτε ποιοι θα επικρατήσουν στο τέλος. Και αν έχετε ξεχάσει τις πιο μεγαλειώδεις στιγμές αυτού του καθαρά γαλάζιου σκανδάλου, (ξανα)διαβάστε το αφιέρωμα που βγήκε χτες εδώ  για να καταλάβετε γιατί η όλη υπόθεση είναι για γέλια και για κλάματα. 

Ο Βαρουφάκης σε δίκη

Σε αυτό το σημείο να δώσω συγχαρητήρια στους λειτουργούς της δικαιοσύνης που αποφάσισαν να παραπέμψουν σε δίκη τον Γιάνη Βαρουφάκη. Αιτία οι πρόσφατες δηλώσεις του σχετικά με τη χρήση ecstasy, που είχε κάνει πριν 38 χρόνια στην Αυστραλία! Από μόνη της η τελευταία πρόταση δείχνει πόσο γελοία είναι η όλη υπόθεση. Με τέτοιους εισαγγελείς μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι, καθώς η κοινωνία και οι νεότερες γενιές θα προστατευθούν από τη μάστιγα των ψυχότροπων ουσιών.

Η πλατφόρμα του Χριστοδουλάκη

Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ θα ξεκινήσει σε σχεδόν έναν μήνα από τώρα και τα κάθε λογής στρατόπεδα οργανώνονται εδώ και καιρό. Έχω γράψει επανειλημμένα πως οι αρχηγοί των ομάδων που «αντιπολιτεύονται» τον Νίκο Ανδρουλάκη ψάχνουν μεν μια πολιτική ταυτότητα που θα τους διαφοροποιεί από την ηγεσία, αναζητούν δε τις φόρμουλες για να μην καταποντιστούν στις διαδικασίες εκλογής των νέων κομματικών οργάνων, κυρίως λόγω της υπεροχής που φαίνεται πως έχει η ηγετική ομάδα στο σώμα των συνέδρων. Όσον αφορά το πρώτο, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης δημοσιοποίησε χτες τη δική του πολιτική πλατφόρμα με γενικό τίτλο «Αλλαγή+». Στο κείμενο ξεχώρισα την φράση που αφορά το αν θα πρέπει το ΠΑΣΟΚ να συνεργαστεί μετεκλογικά με τη ΝΔ. «Το "όχι" πρέπει να είναι σαφές και καθαρό» γράφεται στην πλατφόρμα και μάλιστα επισημαίνεται πως αν δεν κερδίσει το κόμμα του τις εκλογές, τότε «η θέση μας είναι στην αντιπολίτευση, ως βασικός εκπρόσωπος του προοδευτικού πόλου στη χώρα». Δεν διευκρινίζει, βέβαια, αν πρέπει να τεθεί το ζήτημα σε ψήφισμα στο συνέδριο, κάτι που ζητάει μετ' επιτάσεως το στρατόπεδο του Χάρη Δούκα.

Τζούφια ντρίμπλα για τον Τσίπρα

Η δεύτερη φράση που με τσίγκλησε αφορά τη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ και την πολιτική συνάφεια που έχει αυτό με άλλους χώρους. «Δεν υπάρχει σημείο επαφής με όσους δεν βρήκαν μία λέξη να πουν για την ευθύνη που έχει ο Κώστας Καραμανλής και η κυβέρνηση της ΝΔ για τη χρεοκοπία της χώρας το 2009» γράφεται χαρακτηριστικά. Και επειδή κατάλαβα πως η «μπηχτή» του Χριστοδουλάκη αφορά τον Αλέξη Τσίπρα, οφείλω να ενημερώσω από εδώ πως τον Δεκέμβριο του 2022, ο τότε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε πει στη Βουλή πως η ΝΔ είναι «η παράταξη που έχει το θλιβερό προνόμιο να έχει χρεοκοπήσει τη χώρα δύο φορές, το 2009 και το 2014». Οπότε μάλλον κάποιο άλλο σχήμα πρέπει να βρει ο βουλευτής Ανατολικής Αττικής για να βάλει «πάγο» στον Τσίπρα, τον ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα έκδοχα σχήματα.

Το ρήγμα των Τεμπών: Ο Ασλανίδης «απομονώνει» την Καρυστιανού

Η δημόσια τοποθέτηση του νέου προέδρου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, Παύλου Ασλανίδη, για τη μαύρη επέτειο της τραγωδίας, επισφραγίζει το οριστικό διαζύγιο με τη Μαρία Καρυστιανού. Η νέα ηγεσία του συλλόγου επιχειρεί να υψώσει «τείχος» προστασίας γύρω από τον δικαστικό αγώνα, θεωρώντας πως οι προσωπικές κινήσεις της πρώην προέδρου θολώνουν το αίτημα για δικαιοσύνη. Η αποκάλυψη ότι η Καρυστιανού πιθανότατα θα απουσιάζει από το βήμα της μεγάλης συγκέντρωσης στο Σύνταγμα, καθώς δεν μπήκε καν στον κόπο να ενημερώσει τον Σύλλογο, αναδεικνύει μια πλήρη έλλειψη συνεννόησης που αγγίζει τα όρια της περιφρόνησης προς τις συλλογικές διαδικασίες.

Ανάχωμα στην κομματική εργαλειοποίηση και το τέλος της ανοχής

Το «καρφί» του Ασλανίδη για την παραφιλολογία περί ίδρυσης νέου κόμματος αποτελεί ξεκάθαρη προειδοποίηση ότι η πλειονότητα των οικογενειών δεν θα επιτρέψει τη μετατροπή της τραγωδίας σε πολιτικό εφαλτήριο. Μου λένε πως η οργή των συγγενών ξεχειλίζει, καθώς βλέπουν την υπόθεση να εμπλέκεται σε κομματικά μονοπάτια που υπονομεύουν την αξιοπιστία του αγώνα τους. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν ότι η νέα γραμμή του Συλλόγου είναι η πλήρης αποστασιοποίηση από οποιαδήποτε «αυτόνομη» πορεία που προκαλεί διάσπαση. Η απαίτηση για ενότητα στα δικαστήρια είναι αδιαπραγμάτευτη, με τον Ασλανίδη να ξεκαθαρίζει πως ο στόχος είναι η απόδοση ευθυνών και όχι η εξυπηρέτηση φιλοδοξιών που φαίνεται να γεννήθηκαν πάνω στις στάχτες της τραγωδίας.

Το «χρυσό» ναυλοσύμφωνο των 166.000 δολαρίων και η κυριαρχία Αγγελικούση

Σε μια περίοδο που οι γεωπολιτικές αναταράξεις αναδιαμορφώνουν τους θαλάσσιους δρόμους, ο Όμιλος Αγγελικούση επιβεβαιώνει την παγκόσμια υπεροχή του με μια κίνηση-ματ. Η Μαρία Αγγελικούση, η ισχυρότερη γυναίκα της παγκόσμιας ναυτιλίας, πέτυχε μια ναύλωση-μαμούθ για το VLCC Maran Dana, εξασφαλίζοντας από τον βραζιλιάνικο κολοσσό Petrobras το ιλιγγιώδες ποσό των 166.000 δολαρίων την ημέρα. Η επιτυχία αυτή αποτελεί την έμπρακτη απόδειξη της στρατηγικής διορατικότητας του ομίλου να κεφαλαιοποιεί την αυξημένη ζήτηση για αργό πετρέλαιο και τις μεγάλες αποστάσεις μεταφοράς, εδραιώνοντας την κυριαρχία του απέναντι στον διεθνή ανταγωνισμό.

Η νέα εποχή των Shuttle Tankers και το «ελληνικό» αποτύπωμα

Η ηγεσία της Μαρίας Αγγελικούση, η οποία αναγνωρίστηκε ως η Κορυφαία Προσωπικότητα της Χρονιάς στα Lloyd’s List Greek Shipping Awards 2025, οδηγεί τον όμιλο σε αχαρτογράφητα αλλά κερδοφόρα νερά. Η πρόσφατη ολοκλήρωση της εξαγοράς της Altera Shuttle Tankers, η οποία μετονομάστηκε σε Maran Shuttle Tankers, αποτελεί τη μεγαλύτερη συμφωνία στην ιστορία του ομίλου, προσθέτοντας 18 εξειδικευμένα πλοία στον στόλο της. Παρά τον παγκόσμιο χαρακτήρα των δραστηριοτήτων της, η Αγγελικούση παραμένει αφοσιωμένη στην «ελληνική καρδιά» του κολοσσού, στηρίζοντας το εθνικό νηολόγιο και επενδύοντας σε πλοία νέας γενιάς (Dual Fuel) που ηγούνται της ενεργειακής μετάβασης.

Πίνακας Ι’ του Ε3: Το ψηφιακό «δίχτυ» της ΑΑΔΕ για το μαύρο χρήμα

Το έντυπο Ε3 μεταμορφώνεται από ένα τυπικό φορολογικό έγγραφο σε ένα πανίσχυρο ελεγκτικό εργαλείο, καθώς ο Πίνακας Ι’ λειτουργεί πλέον ως ψηφιακό δόκανο για τον εντοπισμό ύποπτων συναλλαγών. Η φορολογική διοίκηση μεταθέτει το βάρος του ελέγχου στους ίδιους τους επαγγελματίες, υποχρεώνοντας λογιστές, μεσίτες και εμπόρους ειδών πολυτελείας να λειτουργούν ως άτυποι πράκτορες της ΑΑΔΕ. Κάθε κίνηση που αγγίζει ή υπερβαίνει τα 10.000 ευρώ πρέπει να καταγράφεται με λεπτομέρεια, δημιουργώντας μια βάση δεδομένων που επιτρέπει τη διασταύρωση της «δέουσας επιμέλειας» σε πραγματικό χρόνο.

Στη «ζώνη πυρός» μεσίτες, έμποροι πολυτελείας και λογιστές

Η ΑΑΔΕ έχει θέσει υπό στενή παρακολούθηση κλάδους στους οποίους η διακίνηση ρευστού είναι παραδοσιακά υψηλή, καθιστώντας τους επαγγελματίες συνυπεύθυνους για τις πράξεις των πελατών τους. Μεσίτες ακινήτων, έμποροι πολύτιμων λίθων, οίκοι δημοπρασιών και πωλητές σκαφών αναψυχής βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του κινδύνου. Η μη συμπλήρωση ή η ανακριβής δήλωση στον Πίνακα Ι’ δεν επιφέρει απλώς διοικητικές κυρώσεις, αλλά ανοίγει την πόρτα για ποινικές διώξεις. Οι λογιστές, ειδικότερα, επωμίζονται το ασήκωτο βάρος της πιστοποίησης του οικονομικού προφίλ του πελάτη, με το φάσμα της κάθειρξης και των εξοντωτικών προστίμων να παραμονεύει για όσους επιδείξουν πλημμελή έλεγχο απέναντι στο «ξέπλυμα».