Ο χακαρισμένος λογαριασμός του Θεοχάρη, οι δημοσκοπήσεις που όλοι περιμένουν και ο χειμώνας που μπορεί να αλλάξει το παιχνίδι

Ο Σι πήγε στο Κάιρο, όχι στην Αθήνα

Τον περασμένο Δεκέμβριο γραφόταν, με επίκληση κυβερνητικών πηγών, ότι ο Σι Τζινπίνγκ θα μπορούσε να έρθει στην Αθήνα μέσα στο 2026, ακόμη και τον Μάιο. Ο Μάιος πέρασε. Το ίδιο και το καλοκαίρι. Στις αρχές Σεπτεμβρίου ο Κινέζος πρόεδρος βγήκε στη Μεσόγειο, αλλά η στάση του ήταν το Κάιρο. Επίσημη επίσκεψη, υποδοχή από τον Σίσι, συνομιλίες και νέο κοινό ανακοινωθέν Κίνας–Αιγύπτου. Η Αθήνα έμεινε εκτός προγράμματος. Δεν ξέρω αν κάποτε είχε κλειδώσει συγκεκριμένη ημερομηνία για την Ελλάδα. Ξέρω όμως ότι πριν από λίγους μήνες στην κυβέρνηση συζητούσαν σοβαρά το ενδεχόμενο. Και τελικά ο Σι πέρασε από τη γειτονιά μας χωρίς να έρθει εδώ.

Ο Πειραιάς μπήκε για τα καλά στη μεγάλη κόντρα

Η εικόνα στον Πειραιά έχει αλλάξει. Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ χαρακτήρισε «ατυχές» το γεγονός ότι το λιμάνι πέρασε στην COSCO και μίλησε δημόσια για την ανάγκη να αντισταθμιστεί η κινεζική επιρροή. Η κινεζική πρεσβεία απάντησε με σκληρή γλώσσα. Την ίδια ώρα, η αμερικανική DFC έχει δεσμεύσει δάνειο 125 εκατ. δολαρίων για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Δεν χρειάζεται πολλή φαντασία για να καταλάβει κανείς τι συμβαίνει. Η Ουάσιγκτον θέλει ισχυρότερο αμερικανικό αποτύπωμα δίπλα σε ένα λιμάνι που ελέγχεται από κινεζικά συμφέροντα. Και η Ελλάδα καλείται να κάνει ισορροπία πάνω σε πολύ λεπτό σχοινί. Από τη μία ο στρατηγικός δεσμός με τις ΗΠΑ. Από την άλλη μια τεράστια κινεζική επένδυση που δεν εξαφανίζεται.

Το 2019 ήταν αλλιώς

Θυμάμαι ακόμη την εικόνα του Σι Τζινπίνγκ στον Πειραιά το 2019 μαζί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τότε η σχέση με την Κίνα παρουσιαζόταν περίπου ως αυτονόητο success story. Η COSCO, ο Πειραιάς, η πύλη της Ασίας προς την Ευρώπη. Επτά χρόνια μετά, οι τόνοι έχουν αλλάξει. Οι Αμερικανοί μιλούν δημοσίως για περιορισμό της κινεζικής επιρροής, το Πεκίνο απαντά και ο Σι, όταν ήρθε προς την Ανατολική Μεσόγειο, επέλεξε το Κάιρο. Δεν ισχυρίζομαι ότι το ένα προκαλεί το άλλο. Σημειώνω, όμως, ότι η πολιτική ατμόσφαιρα δεν θυμίζει σε τίποτα το 2019. Η Αθήνα θέλει τις ΗΠΑ ακόμη πιο κοντά, χωρίς να χάσει την Κίνα. Μέχρι τώρα το κατάφερνε. Το ερώτημα είναι πόσο εύκολα θα συνεχίσει.

Ποιος μπήκε στον λογαριασμό του Θεοχάρη;

Η παραβίαση του λογαριασμού του Χάρη Θεοχάρη στο Χ έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ όσο φαίνεται με μια πρώτη ματιά. Δεν μιλάμε για έναν οποιονδήποτε λογαριασμό πολιτικού. Μιλάμε για υφυπουργό Εξωτερικών. Το γραφείο του ανακοίνωσε ότι διαπιστώθηκε παραβίαση από τις 12 Σεπτεμβρίου και ότι οποιαδήποτε δραστηριότητα έκτοτε δεν προέρχεται από τον ίδιο ή τους συνεργάτες του. Εγώ θέλω να μάθω δύο πράγματα: ποιος κατάφερε να αποκτήσει πρόσβαση και τι ακριβώς επιδίωκε. Μπορεί να πρόκειται για ένα ακόμη περιστατικό κυβερνοεπίθεσης. Όταν όμως ο στόχος βρίσκεται στο ΥΠΕΞ, ο έλεγχος πρέπει να πάει μέχρι τέλους. Οι εποχές είναι τέτοιες ώστε ακόμη και το κατασκοπευτικό κίνητρο θα πρέπει να εξετάζεται σοβαρά από τις υπηρεσίες.

«Αυτό είναι η ΔΕΘ: Πρόγραμμα»

Χθες χτύπησε το τηλέφωνό μου. Στην άλλη άκρη ήταν στενός συνεργάτης πρώην πρωθυπουργού, άνθρωπος με τον οποίο μιλάμε πολύ συχνά. Μου έδωσε, λοιπόν, και μια δεύτερη ανάγνωση της ΔΕΘ. Κατά τη γνώμη του, αυτό που έμεινε τελικά από τη Θεσσαλονίκη ήταν η αντιπαράθεση δύο κυβερνητικών προγραμμάτων: του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Νίκου Ανδρουλάκη. Έχει ενδιαφέρον γιατί ο άνθρωπος δεν ψηφίζει ΠΑΣΟΚ και δεν έχει λόγο να κάνει δημόσιες σχέσεις στον Ανδρουλάκη. Θεώρησε ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πήγε στη ΔΕΘ για να παρουσιάσει τι θα έκανε αν κυβερνούσε και όχι απλώς για να επιτεθεί στον πρωθυπουργό. Για τη Χαριλάου Τρικούπη αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη μάχη, δηλαδή να αρχίσει να αντιμετωπίζεται ξανά ως κόμμα που μπορεί να κυβερνήσει. Το αν η εντύπωση αυτή πέρασε και σε ευρύτερο κοινό, σε περισσότερο κόσμο, θα φανεί πολύ γρήγορα στις μετρήσεις.

Οι γραμμές με τον Καρατζαφέρη δεν κόπηκαν ποτέ

Σας είχα γράψει για τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τα τρία πολιτικά παιδιά του από την εποχή του ΛΑΟΣ, δηλαδή τους Άδωνι Γεωργιάδη, Μάκη Βορίδη και Θάνο Πλεύρη. Μαθαίνω ότι μιλούν πολύ συχνά. Ο Καρατζαφέρης, άλλωστε, δεν κρύβει πλέον ότι βρίσκεται πολύ πιο κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη και έχει συγκρουστεί δημόσια με τον Αντώνη Σαμαρά. Αυτό είναι το φανερό κομμάτι. Το άλλο είναι οι κουβέντες που γίνονται για την επόμενη ημέρα. Μου λένε ότι η μετεκλογική κατάσταση συζητείται πολύ. Συζητούνται συνεργασίες, συσχετισμοί, λύσεις, πρόσωπα. Και δεν περιορίζονται, όπως πληροφορούμαι, μόνο στο αυτονόητο σενάριο μιας νέας κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον σημερινό πρωθυπουργό. Το σημειώνω τώρα. Μπορεί να μας χρειαστεί αργότερα.

Και αν δεν είναι ο Μητσοτάκης;

Θα σας μεταφέρω, λοιπόν, κάτι όπως ακριβώς το ακούω. Στις συζητήσεις αυτές πέφτει και το σενάριο μιας μετεκλογικής λύσης χωρίς τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία. Δεν γράφω για έτοιμη συμφωνία ούτε έχω πληροφορία ότι έχει επιλεγεί ή προκριθεί διάδοχος, ούτε βέβαια ότι η πτέρυγα του ΛΑΟΣ μέσα στη ΝΔ απεργάζεται σενάρια για τη διαδοχή του σημερινού πρωθυπουργού. Η κουβέντα όμως γίνεται. Και ας με διαψεύσουν όσοι γνωρίζουν καλύτερα. Το ενδιαφέρον για μένα βρίσκεται στο επόμενο βήμα. Ποιος θα μπορούσε, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, να γίνει αποδεκτός από διαφορετικά κομμάτια της Δεξιάς και ενδεχομένως από περισσότερες δυνάμεις; Έχω ακούσει ονόματα. Δεν θα τα γράψω ακόμη. Μόνο μια συμβουλή δίνω. Μην ψάχνετε υποχρεωτικά εκεί όπου δείχνουν τα περισσότερα πρωτοσέλιδα και δημοσιεύματα. Μην καλύπτεσθε από τις εύκολες απαντήσεις γιατί στο τέλος μπορεί να εκπλαγείτε...

Οι τρεις δημοσκοπήσεις που περιμένουν όλοι

Τρεις νέες πανελλαδικές δημοσκοπήσεις αναμένονται τις επόμενες ημέρες και αυτή τη φορά έχουν πραγματικό ενδιαφέρον. Οι πρώτες μετρήσεις μετά τη ΔΕΘ έδειξαν τη Νέα Δημοκρατία στην πρόθεση ψήφου κοντά στο 25%, την ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα στη δεύτερη θέση και το ΠΑΣΟΚ να προσπαθεί να πλησιάσει. Υπάρχουν όμως αρκετές διαφορές από εταιρεία σε εταιρεία ώστε να μην μπορεί κανείς ακόμη να μιλήσει με ασφάλεια για νέα τάση. Οι επόμενες τρεις έρευνες θα ξεκαθαρίσουν αρκετά πράγματα. Στο Μαξίμου περιμένουν να δουν αν η ΝΔ παίρνει ανάσα μετά τη Θεσσαλονίκη. Ο Τσίπρας θέλει να κλειδώσει τη δεύτερη θέση. Ο Ανδρουλάκης θέλει επιτέλους αριθμούς που να ανταποκρίνονται στην καλή εικόνα που θεωρούν στο ΠΑΣΟΚ ότι είχε στο Βελλίδειο. Τα επόμενα 24ωρα, λοιπόν, θα έχουμε πολύ χαρτί να διαβάσουμε.

Η μέτρηση που ίσως μείνει στα συρτάρια

Υπάρχει όμως κι ένα νούμερο που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα το δούμε δημοσιευμένο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου, στις έρευνες που τρέχουν αυτές τις ημέρες μετριέται και η δυνητική ψήφος ενός κόμματος Αντώνη Σαμαρά. Εκεί θα πέσει μεγάλο βάρος. Προηγούμενες μετρήσεις είχαν δείξει ένα αξιοσημείωτο ακροατήριο που δηλώνει ότι θα εξέταζε μια τέτοια επιλογή. Δεν σημαίνει φυσικά ότι όλοι αυτοί θα φτάσουν στην κάλπη του Σαμαρά. Για το Μαξίμου όμως έχει σημασία πόσο μεγάλη παραμένει η δεξαμενή. Ιδίως όσο η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται χαμηλά στην καθαρή πρόθεση ψήφου. Εγώ, αν ήμουν στη θέση τους, αυτό το χαρτί θα ζητούσα πρώτο από τους δημοσκόπους. Τα υπόλοιπα ποσοστά θα τα δούμε όλοι. Εκείνο μπορεί να το δουν πολύ λιγότεροι.

Ο Πιερρακάκης άφησε ανοιχτό τον Οκτώβριο

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης απέφυγε να υποσχεθεί από τώρα τι θα γίνει με το πετρέλαιο θέρμανσης. Άφησε όμως ανοιχτή την πόρτα. «Τον Οκτώβριο θα είμαστε εδώ να το συζητήσουμε», είπε, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση θα στηρίξει τους πολίτες «με κάθε τρόπο». Κρατήστε το. Μόλις πριν από λίγες ημέρες η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από το πακέτο των 2,2 δισ. ευρώ της ΔΕΘ. Η ενεργειακή κρίση όμως έχει δική της ζωή. Το ντίζελ επιδοτείται ήδη στην αντλία και το οικονομικό επιτελείο περιμένει να δει πού θα κάτσουν οι τιμές όταν πλησιάσει η περίοδος θέρμανσης. Ο Πιερρακάκης δεν ανακοίνωσε τίποτα. Προετοίμασε όμως το έδαφος ώστε, αν χρειαστεί, να μπορεί να ανακοινώσει. Ο Οκτώβριος θα έχει ενδιαφέρον.

Ένας ακριβός χειμώνας μπορεί να αλλάξει όλο το παιχνίδι

Το πετρέλαιο θέρμανσης δεν είναι ένα ακόμη τεχνικό θέμα του υπουργείου Οικονομικών. Αν η τιμή του ξεφύγει, γίνεται αμέσως πολιτική υπόθεση. Ο Πιερρακάκης γνωρίζει πολύ καλά ότι κανένα νοικοκυριό δεν θα παρηγορηθεί επειδή η άνοδος ήρθε από τις διεθνείς τιμές. Γι’ αυτό μου έκανε εντύπωση ότι αναφέρθηκε μόνος του στη διαφορετική μεταχείριση που προβλέπουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες για τα έκτακτα μέτρα σε περίοδο κρίσης. Η φράση αυτή αφήνει περιθώριο κινήσεων. Το πώς θα χρησιμοποιηθεί θα εξαρτηθεί από τις τιμές του Οκτωβρίου. Αν ο χειμώνας ξεκινήσει ακριβά, η κυβέρνηση δύσκολα θα μείνει με σταυρωμένα χέρια. Και κάπως έτσι μπορεί να χρειαστεί δεύτερο οικονομικό πακέτο λίγες εβδομάδες μετά τη ΔΕΘ. Οι αγορές, βλέπετε, δεν περιμένουν τα πολιτικά χρονοδιαγράμματα.

Ο Στουρνάρας βγήκε και το έκοψε

Η φημολογία είχε αρχίσει να ξεφεύγει και τελικά χρειάστηκε να παρέμβει ο ίδιος ο Γιάννης Στουρνάρας. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος διέψευσε κατηγορηματικά ότι μεγάλη ελληνική εταιρεία έχει τέτοιο δανεισμό ώστε να απειλεί το τραπεζικό σύστημα και χαρακτήρισε όσα κυκλοφορούν «fake news». Το θέμα είναι ότι μέχρι να γίνει η διάψευση, η αγορά είχε ήδη αναστατωθεί. Μετοχές ισχυρών εταιρειών πιέστηκαν και όλοι προσπαθούσαν να καταλάβουν σε ποια εταιρεία αναφερόταν η φήμη. Αφού λοιπόν δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα, θέλω τώρα να μάθω από πού ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία. Γιατί οι φήμες δεν εμφανίζονται μόνες τους. Κάποιος είπε κάτι πρώτος και κάποιοι το έστειλαν παρακάτω.

Ποιος πέταξε πρώτος τη φήμη;

Αυτό είναι το κομμάτι που με ενδιαφέρει περισσότερο. Ποιος πέταξε πρώτος στην αγορά την ιστορία για μεγάλη ελληνική εταιρεία με επικίνδυνο υπερδανεισμό; Δεν έμεινε σε μια παρέα χρηματιστών. Έφτασε αρκετά μακριά ώστε να πιεστούν τίτλοι μεγάλων εισηγμένων και να ψάχνει η αγορά ποιος κρύβεται πίσω από το υπονοούμενο. Ο Στουρνάρας βγήκε και είπε ότι πρόκειται για fake news. Καλώς. Τώρα ας ψάξουν και τη διαδρομή της πληροφορίας. Δεν σημαίνει ότι υπήρξε χειραγώγηση, αλλά, όπως και να το κάνουμε, όταν μια ανεπιβεβαίωτη φήμη αρκεί για να κουνήσει έτσι το ταμπλό, η προέλευσή της έχει σημασία. Ποιος την έγραψε, ποιος την είπε, ποιος την αναπαρήγαγε και πάνω σε ποια στοιχεία; Αυτές είναι οι ερωτήσεις.

Οι Έλληνες κοιτούν ξανά τα Capes

Στην ελληνική ναυτιλία η μεγάλη άνοδος των Capesize μόνο απαρατήρητη δεν περνά. Ο ελληνόκτητος στόλος διαθέτει 2.766 bulk carriers και αντιστοιχεί περίπου στο 22% της παγκόσμιας χωρητικότητας dry bulk. Στις αρχές Σεπτεμβρίου ο δείκτης BCI 182 5TC του Baltic Exchange ξεπέρασε τα 58.000 δολάρια ημερησίως. Για πολλούς Έλληνες πλοιοκτήτες αυτό μεταφράζεται άμεσα σε άλλη αγορά από εκείνη που είχαν μπροστά τους πριν λίγους μήνες. Οι μεγάλες αποστάσεις από Βραζιλία και Γουινέα προς την Ασία κρατούν τα πλοία περισσότερες ημέρες απασχολημένα και στενεύουν τη διαθέσιμη προσφορά. Όποιος έχει πλοίο ανοικτό στη spot αγορά σήμερα βρίσκεται σε πολύ διαφορετική θέση διαπραγμάτευσης. Φυσικά οι χρονοναυλωμένοι στόλοι δεν παίρνουν όλο το ράλι. Αλλά με το ελληνικό βάρος στα bulkers, τα νούμερα του Baltic τα διαβάζουν πολύ προσεκτικά στην Ακτή Μιαούλη.

Οι 69 παραγγελίες δεν έγιναν τυχαία

Υπάρχει ένα στοιχείο που μου αρέσει περισσότερο από τους σημερινούς ναύλους. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 οι Έλληνες εφοπλιστές παρήγγειλαν 69 καινούργια bulk carriers, όταν έναν χρόνο νωρίτερα είχαν παραγγείλει μόλις 12. Μιλάμε για περίπου 24% των νέων παγκόσμιων παραγγελιών dry bulk. Και δεν πήγαν μόνο σε μικρότερα μεγέθη: 23 Kamsarmax, 22 Capesize, 12 Ultramax και 12 Newcastlemax. Αυτό σημαίνει ότι αρκετοί Έλληνες είχαν αρχίσει να χτίζουν θέση πριν δούμε το σημερινό ράλι. Θα αποδειχθεί σωστή κίνηση; Θα το μάθουμε όταν αρχίσουν οι παραδόσεις και δούμε πού θα βρίσκεται τότε η αγορά. Αλλά το στοίχημα έχει ήδη μπει και είναι μεγάλο. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 ελληνικά συμφέροντα παρέλαβαν 76 bulk carriers. Οι Έλληνες, όπως συνήθως, δεν περιμένουν όλοι να συμφωνήσουν για το πού πηγαίνει ο κύκλος.

Στεγαστική πολιτική και ιδέες. Ζητούνται πράξεις

Όταν μια εφαρμόσιμη ρεαλιστική πρόταση περνά από την αρθρογραφία στον πολιτικό διάλογο, το ζητούμενο είναι τελικά να περάσει και στην πράξη. Όσοι είστε αναγνώστες του Εθνους, γνωρίζετε ασφαλώς τον Θέμη-Ανδρέα Μπάκα, πολυγραφότατο αρθρογράφο μας για τη στεγαστική πολιτική. Όλα αυτά τα χρόνια από το 2017, έχει καταθέσει πληθώρα προτάσεων και λύσεων, πέρα από κριτική και παρατηρήσεις. Το ΠΑΣΟΚ παρουσίασε στη ΔΕΘ την πρόταση να δίνονται κίνητρα ανακαίνισης στους ιδιοκτήτες, με αντάλλαγμα τη διάθεση των κατοικιών στη μακροχρόνια μίσθωση με προσιτό ενοίκιο. Η πρόταση είχε καταγραφεί αρκετούς μήνες νωρίτερα στο ΕΘΝΟΣ, σε πολλά άρθρα του Θ. Μπάκα. Επειδή όμως το στεγαστικό αναδεικνύεται σε μείζον θέμα της ελληνικής κοινωνίας, καλό είναι στο τέλος ο δημόσιος διάλογος να καταλήγει και στην εφαρμοσμένη πολιτική.