Ο Πιτσιλής ψάχνει το «βαθύ λαρύγγι», ο Ανδρουλάκης δεν ψάχνει συνοδηγό και το τέλος του... εθελοντισμού

Το «βαθύ λαρύγγι» που ψάχνει ο Πιτσιλής

Καλημέρα σας. Στην Pizza Fan υπάρχουν δύο διαφορετικά «βαθιά λαρύγγια». Ο άνθρωπος που μίλησε στις Αρχές και εκείνος που φέρεται να ειδοποιούσε τους ελεγχόμενους. Ο δεύτερος είναι ο πονοκέφαλος για τον Γιώργο Πιτσιλή. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα αποσπάσματα της δικογραφίας, σε καταγεγραμμένες συνομιλίες γίνεται αναφορά σε γνωστούς μέσα στην ΑΑΔΕ, σε καταγγελίες που είχαν υποβληθεί και στον προγραμματισμό ελέγχων. Σε συνομιλία της 18ης Ιουλίου συζητούνται έλεγχοι από τον Σεπτέμβριο. Η καταγγελλόμενη ενημέρωση δεν περιοριζόταν σε ένα «πρόσεχε, σε ψάχνουν», αλλά περιλάμβανε και υπηρεσιακές πληροφορίες. Με εντολή Πιτσιλή, οι Εσωτερικές Υποθέσεις της ΑΑΔΕ ζήτησαν εγγράφως από την ΕΛ.ΑΣ. στοιχεία για ενδεχόμενη εμπλοκή συγκεκριμένων υπαλλήλων. Τα ερωτήματα πλέον είναι τα εξής. Ποιοι είχαν πρόσβαση στις καταγγελίες και στο πρόγραμμα ελέγχων; Και αν οι αναφορές στις συνομιλίες επιβεβαιωθούν, πόσες φορές είχε προλάβει να χτυπήσει το τηλέφωνο πριν χτυπήσουν οι ελεγκτές την πόρτα;

Ο Ρίζος, οι φούρνοι και οι ιδιοκτήτες στα χαρτιά

Ανάμεσα στις συλλήψεις για το «Χωριάτικο» υπάρχει ένα όνομα που θα ήταν καλό και χρήσιμο να μην το προσπεράσει κανείς. Ρίζος Ρίζος, πρώην οργανωτικός γραμματέας της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, ο οποίος, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, φέρεται να ήταν στενός συνεργάτης του Άγγελου Γιαννακόπουλου. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στον ρόλο που του αποδίδεται, αφού εξετάζεται ως ενδιάμεσος ανάμεσα στον επιχειρηματία και στους «αχυρανθρώπους» που εμφανίζονταν στις εταιρείες. Δηλαδή στο σημείο όπου ο πραγματικός έλεγχος μιας επιχείρησης χωρίζει από το όνομα που φαίνεται στα χαρτιά. Ο ρόλος του αξίζει πολύ περισσότερη προσοχή. Το δύσκολο στην πολύμηνη έρευνα ήταν να συνδεθούν οι εικονικοί εκπρόσωποι με εκείνον που πραγματικά διοικούσε. Γι’ αυτό και οι ενδιάμεσοι έχουν ειδικό βάρος στη δικογραφία. Μπορούν να γνωρίζουν ποιος επέλεγε τους εμφανιζόμενους ως υπευθύνους, ποιος τους έδινε οδηγίες και σε ποιον λογοδοτούσαν. Εκεί χρειάζονται απαντήσεις για τον Ρίζο, πέρα από την εύκολη ταμπέλα «πρώην συνδικαλιστής».

Τα ψηφιακά φέιγ βολάν και τα πολιτικά ονόματα που έρχονται

Το προσέξατε; Οι υποθέσεις Pizza Fan και «Χωριάτικο» αρχίζουν να αποκτούν δεύτερη ζωή στα κοινωνικά δίκτυα. Όχι μόνο με ρεπορτάζ για συλλήψεις και φοροδιαφυγή, αλλά με ψηφιακά φέιγ βολάν, φωτογραφίες, υπαινιγμούς και ερωτήματα που ταξιδεύουν πολύ γρηγορότερα από τις δικογραφίες. Στην ίδια διαδικτυακή κουβέντα μπαίνουν και άλλες υποθέσεις. Το υλικό αλλάζει μορφή με κάθε αναδημοσίευση. Εγώ θα κρατήσω το βλέμμα μου στο επόμενο επεισόδιο. Ποια πολιτικά πρόσωπα θα αρχίσουν να εμφανίζονται στο κάδρο; Και, κυρίως, με ποια στοιχεία; Διότι μια φωτογραφία σε κοπή πίτας ή σε κάποια συνδικαλιστική δράση δεν ισοδυναμεί με συμμετοχή σε υπόθεση. Αλλά μια τεκμηριωμένη διαδρομή χρήματος, αν προκύψει, αλλάζει την ιστορία.

Ποιοι πολιτικοί θα βρεθούν στο κάδρο μετά την Pizza Fan και το «Χωριάτικο»;

Έχω την αίσθηση ότι οι αναρτήσεις και το ψηφιακό υλικό που διακινείται για την Pizza Fan, το «Χωριάτικο» και άλλες ανοικτές υποθέσεις είναι μόνο η αρχή μιας πολύ πιο πολιτικής συζήτησης. Αυτή την ώρα, που γράφω τούτες τις γραμμές, το διαδίκτυο βοά και ανακυκλώνει ονόματα και φωτογραφίες πολιτικών προσώπων που γνώριζαν ή φέρονται να γνώριζαν κεντρικά πρόσωπα των υποθέσεων που μονοπωλούν την επικαιρότητα. Αύριο οι πιο δραστήριοι του διαδικτύου μπορεί να αρχίσουν να ψάχνουν ποιος γνώριζε ποιον, ποιος είχε πρόσβαση πού και ποιος έκανε πως δεν έβλεπε ή ακόμη και... ποιον χρηματοδοτούσαν οι συλληφθέντες. Έχω μεγάλη αγωνία να μάθω τι θα ακολουθήσει. Και δεν θα μείνω στους εύκολους συνειρμούς, αλλά θα προσπαθήσω να εντοπίσω, όσο μπορώ, τις σχέσεις που μπορούν να αποτυπωθούν σε έγγραφα, συναντήσεις ή αποφάσεις. Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια πολιτικά πρόσωπα θα βρεθούν, προσεχώς, στο μάτι του κυκλώνα. Πουλάκια που κελαηδούν χαρούμενα, μάλιστα, κάνουν λόγο για πολιτικά πρόσωπα όχι από έναν, όχι από δύο, αλλά τουλάχιστον από τρεις πολιτικούς χώρους, που εμφανίζονται σε φωτογραφίες ή που συσχετίζονται με διαφόρους τρόπους. Ας μείνουμε προς το παρόν σε αυτό.

Ο Μαρινάκης μοίρασε τα εύσημα, αλλά...

Δεν πρόλαβαν να κάτσουν καλά καλά στην καρέκλα του ανακριτή οι κατηγορούμενοι για Pizza Fan και «Χωριάτικο» και στο Μαξίμου άνοιξε το τεφτέρι των επιτυχιών. Ο Παύλος Μαρινάκης επιστράτευσε τον απολογισμό της ΔΑΟΕ, με 259 οργανώσεις, 1.510 υποθέσεις και σχεδόν 5.500 κατηγορούμενους. Φρόντισε να τονίσει ότι οι αρχές δρουν με σχέδιο. Ωραία τα νούμερα, ποιος διαφωνεί; Εγώ όμως κόλλησα σε μια λεπτομέρεια. Ο ίδιος απολογισμός περιλαμβάνει και κυκλώματα σε εφορίες, πολεοδομίες και άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Δηλαδή, δίπλα στην επιτυχία των συλλήψεων υπάρχει και το ερώτημα ποιοι έκαναν τα στραβά μάτια. Εκεί θα ήθελα να δω το κυβερνητικό επιτελείο εξίσου λαλίστατο.

Ο Μπεκίρης φεύγει, αλλά ο Μητσοτάκης παραμένει στο κάδρο

Κρατήστε μια λεπτομέρεια από την αποχώρηση του Μιχάλη Μπεκίρη. Δεν ανακοίνωσε παραίτηση. Ανακοίνωσε προσωρινή αποχή μέχρι τη δικαστική διαλεύκανση, έσπευσε να διαβεβαιώσει ότι η σχέση του με τον Μητσοτάκη είναι ισχυρή και προανήγγειλε παρουσία δίπλα του στις εκλογές. Δηλαδή απομακρύνεται από το γραφείο, αλλά όχι από τον πρωθυπουργικό κύκλο. Σε ένα Μαξίμου που ζυγίζει διαρκώς την εικόνα της κυβέρνησης, αυτή η διατύπωση έχει τη δική της σημασία. Ο ίδιος φρόντισε να επιβεβαιώσει δημόσια ότι παραμένει στο πλευρό του πρωθυπουργού.

Ο «εθελοντής» του Μητσοτάκη και τα χαρτιά που ζητά το ΠΑΣΟΚ

Επί εβδομάδες η κυβέρνηση άκουγε ερωτήσεις για το ΦΕΚ διορισμού και τα τυπικά προσόντα του Μιχάλη Μπεκίρη. Η απάντηση περί εθελοντικής εργασίας έκανε τα πράγματα ακόμη πιο παράξενα. Διότι ο τίτλος «διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού στη Βουλή» δεν παραπέμπει σε κάποια άτυπη παρέα φίλων. Η αντιπολίτευση, με το ΠΑΣΟΚ να επανέρχεται επίμονα, ζήτησε συγκεκριμένα έγγραφα και εξηγήσεις. Τελικά ο Μπεκίρης ανακοίνωσε προσωρινή αποχή, χωρίς να παραδέχεται οτιδήποτε. Τι μένει ακόμη αναπάντητο από την κυβέρνηση. Με ποια ακριβώς πράξη ασκούσε τα καθήκοντα και ποιος είχε την ευθύνη να ελέγξει τις προϋποθέσεις; Σε αυτά δεν απαντά μια προσωπική δήλωση σαν αυτή που έδωσε.

Η Ουάσιγκτον έδωσε επίθετα

«Προκλητική» και «μη εποικοδομητική» χαρακτήρισε η αμερικανική πλευρά την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου. Καταγράφω τις διατυπώσεις, επειδή έχουν τη σημασία τους. Καταγράφω όμως και την παραπομπή στον ελληνοτουρκικό διάλογο, που παραμένει στη θέση της. Στην Αθήνα υπάρχει παλιά αδυναμία να παρουσιάζονται οι αυστηρότερες αμερικανικές λέξεις ως μετατόπιση ολόκληρης της αμερικανικής πολιτικής. Θα απέφευγα τη βιασύνη. Η Άγκυρα ακούει την αποδοκιμασία, αλλά ακούει επίσης ότι η διαχείριση επιστρέφει στο διμερές τραπέζι. Τι ακριβώς κέρδισε η Αθήνα πέρα από τη διατύπωση; Αυτή την απάντηση αναζητώ πίσω από τον κυβερνητικό ενθουσιασμό.

Ο Χαφτάρ δεν μας είχε υπογράψει αποκλειστικότητα

Θυμάμαι πόση πολιτική επένδυση έγινε στην Αθήνα στον Χαλίφα Χαφτάρ. Γι’ αυτό διαβάζω με ενδιαφέρον την κινητικότητα της οικογένειας ανάμεσα σε Κάιρο και Άγκυρα. Η μετάβαση του Σαντάμ Χαφτάρ στην Αίγυπτο υπενθυμίζει ότι η ανατολική Λιβύη διατηρεί περισσότερες από μία πόρτες ανοιχτές. Η Αίγυπτος απορρίπτει το μνημόνιο και διατηρεί τις επαφές της. Η Τουρκία διευρύνει τις δικές της. Εμείς έχουμε ακόμη στη συζήτηση τις παλιές διαβεβαιώσεις και τις παλιές, ίσως και ξεχασμένες, καλές προσωπικές σχέσεις. Χρήσιμες ασφαλώς. Μόνο που δεν συνοδεύονταν από όρο αποκλειστικότητας, όσο κι αν ορισμένοι στην Αθήνα συμπεριφέρθηκαν σαν να είχε υπογραφεί τέτοιος.

Οι Patriot παραμένουν, οι επενδύσεις περιμένουμε

Στο Ριάντ ο Μητσοτάκης συμφώνησε στην παραμονή της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot. Η ελληνική στρατιωτική συνεισφορά περιλαμβάνει προσωπικό, εξοπλισμό και διάρκεια. Το επισημαίνω επειδή στις παρουσιάσεις της επίσκεψης οι επενδυτικές προοπτικές συνήθως καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο από τις ελληνικές δεσμεύσεις. Θα ήθελα την ίδια ακρίβεια και στις δύο πλευρές του απολογισμού. Δηλαδή θέλω να δω ποια συμφωνία ωρίμασε, ποια επένδυση προχωρά και ποια ελληνική προτεραιότητα υποστηρίζεται; Δεν αμφισβητώ τη χρησιμότητα της σχέσης με τη Σαουδική Αραβία. Αναζητώ το όφελος.

Ο Ανδρουλάκης δεν ψάχνει συνοδηγό

Όποιος φαντάζεται τον Νίκο Ανδρουλάκη να αναζητεί εκλογικό συνεταίρο στην Κουμουνδούρου, μάλλον δεν έχει καταλάβει τη στρατηγική του. Ο Κώστας Τσουκαλάς ξεκαθάρισε πως δεν έχει γίνει καμία συζήτηση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, σε κανένα επίπεδο. Και προσέξτε τη διαφορά. Το ΠΑΣΟΚ θέλει να προσελκύσει πολίτες που εγκατέλειψαν τον ΣΥΡΙΖΑ, με το βλέμμα στραμμένο κυρίως στα αστικά κέντρα, όχι να μοιραστεί μαζί του ψηφοδέλτια και πολιτικές εκκρεμότητες. Ο Ανδρουλάκης επενδύει στην αυτόνομη πορεία και βάζει απέναντί του τη Νέα Δημοκρατία. Η αναμέτρηση για την πρωτοκαθεδρία στην αντιπολίτευση απαιτεί, άλλωστε, καθαρό πολιτικό στίγμα. Αυτό δεν κερδίζεται με μια πρόχειρη συγκόλληση κορυφής.

Ο Μιχελογιαννάκης γύρισε με εκλογικό στόχο

Ο Γιάννης Μιχελογιαννάκης επιστρέφει στο ΠΑΣΟΚ και μιλά για τρεις έδρες στο Ηράκλειο. Φιλόδοξος στόχος, τον οποίο κρατώ. Έχει πάντως ενδιαφέρον ότι επέλεξε να συζητήσει το αποτέλεσμα της επόμενης κάλπης, αντί να εξαντλήσει την επιστροφή στις αναμνήσεις του. Συνόδευσε μάλιστα την κίνηση με αυτοκριτική για την ψήφιση του τρίτου μνημονίου.

Ο Παππάς αναζητά συμμάχους, ο Πολάκης αρχηγό

Ο Νίκος Παππάς κατάφερε να βάλει στο ίδιο κάδρο τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Αλέξη Τσίπρα, λέγοντας ότι και οι δύο απέρριψαν την πρόταση για συνεργασία οργανωμένων κομμάτων. Ωραία. Μόνο που στην Κουμουνδούρου έχουν άλλον πονοκέφαλο. Ο Παύλος Πολάκης ζήτησε συνέδριο και εκλογή αρχηγού από τη βάση, η Ρένα Δούρου υπερασπίστηκε τη συλλογική ηγεσία και η πρόταση ηττήθηκε με 52 ψήφους κατά, 30 υπέρ και τέσσερα λευκά, ύστερα από μια ιδιαίτερα φορτισμένη εσωκομματική συνεδρίαση. Δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί συνομιλητές την ώρα που στο εσωτερικό του συνεχίζεται η κουβέντα για το ποιος θα κρατά το τιμόνι. Δύσκολη αφετηρία για πολιτικά προξενιά.

Η βουλευτική έδρα και οι δύσκολοι αποχαιρετισμοί στον δρόμο προς τον Τσίπρα

Διαβάζω πολλά για τις μετακινήσεις προς τον Αλέξη Τσίπρα και το νέο κόμμα του. Κι έχουν όλες ένα κοινό. Όσο συζητούνται σε επίπεδο προθέσεων, οι ενδιαφερόμενοι περισσεύουν. Μόλις όμως μπει στο τραπέζι η βουλευτική έδρα, αρχίζουν τα δύσκολα. Το χρονοδιάγραμμα που κυκλοφορεί θέλει παραιτήσεις στις αρχές Νοεμβρίου και μεγάλο μέρος των ψηφοδελτίων έτοιμο μέχρι τα Χριστούγεννα. Μην το περάσετε για τελειωμένη υπόθεση. Ορισμένοι καλούνται να εγκαταλείψουν ένα βέβαιο αξίωμα για μια υποψηφιότητα που δεν εγγυάται επανεκλογή. Ο Τσίπρας έχει στείλει μήνυμα για τις καθυστερημένες παραιτήσεις. Άλλη κουβέντα γίνεται για την... Κεντροαριστερά κι άλλη όταν κάποιος πρέπει να αδειάσει το γραφείο του στη Βουλή.

Η απίστευτη κυβίστηση του Καμμένου μέσα σε 24 ώρες

Εντάξει, ο Πάνος Καμμένος έκανε πολιτική κυβίστηση μέσα σε ένα 24ωρο. Την Κυριακή, στην ΕΡΤ, μας έλεγε ότι μιλά με τον Τσίπρα και μάλιστα πως ο πρώην πρωθυπουργός διαθέτει συνομιλητή στα δεξιά. Άφησε, δηλαδή, την εντύπωση ότι κάτι ψήνεται. Και αυτό αρκούσε για να φουντώσουν τα σενάρια. Τη Δευτέρα, στον ΑΝΤ1, άλλαξε τροπάρι. Δεν συζητά συνεργασία, δεν θέλει θέση και θεωρεί λήξαν το κεφάλαιο στήριξης στον Τσίπρα. Να εξηγούμαστε, συμφωνία δεν είχε ανακοινώσει. Αλλά εκείνος επέλεξε να διαφημίσει πρώτα την επαφή και την επομένη να ξηλώσει τις πολιτικές ερμηνείες της. Τόση προθυμία για διευκρινίσεις μέσα σε μία μέρα σπάνια βλέπουμε.

Οι εφοπλιστές έβγαλαν κομπιουτεράκι στις Βρυξέλλες

Ακούω συνεχώς για την «πράσινη ναυτιλία», αλλά στις Βρυξέλλες έχουν φτάσει στο πιο δύσκολο σημείο που έχει να κάνει με το ποιος πληρώνει και ποιος εισπράττει. Η Κομισιόν προβλέπει 110 εκατομμύρια δικαιώματα εκπομπών για το 2028-2040. Οι Ευρωπαίοι εφοπλιστές, μέσω της ECSA, ζητούν 330 εκατομμύρια, αξίας περίπου 30 δισ. ευρώ με τους δικούς τους υπολογισμούς. Η ναυτιλία, επισημαίνουν, αντιστοιχεί στο 10% των εκπομπών που καλύπτει το σύστημα, αλλά πληρώνει σχεδόν το 20% του λογαριασμού. Είναι και κάτι ακόμη. Θέλουν ενίσχυση και για επενδύσεις εξοικονόμησης ενέργειας, όχι μόνο για νέα καύσιμα. Αυτό αλλάζει και το ποιοι θα ωφεληθούν. Αυτό είναι το πραγματικό παζάρι.

Τα 6,41 εκατομμύρια δεν είναι όσα μας κόστισαν οι φωτιές

Αν ακούσετε ότι οι καλοκαιρινές φωτιές προκάλεσαν ζημιές 6,41 εκατομμυρίων ευρώ, μην το πιστέψετε έτσι όπως λέγεται. Το ποσό που ανακοίνωσαν οι ασφαλιστικές αφορά σε μόνο 164 περιπτώσεις στις οποίες υπήρχε ασφαλιστήριο, κυρίως σε ακίνητα και μόλις τρία αυτοκίνητα. Οι αριθμοί προέκυψαν από στοιχεία των 25 ασφαλιστικών εταιρειών. Είναι μάλιστα εκτίμηση για αποζημιώσεις, όχι χρήματα που έχουν ήδη δοθεί. Τα καμένα σπίτια και οι επιχειρήσεις χωρίς ασφάλεια δεν μετριούνται εδώ. Γι' αυτά το κόστος πέφτει στους ιδιοκτήτες και, όπου προβλέπεται βοήθεια, στο κράτος. Κάπως έτσι ένας πίνακας με συγκεκριμένα νούμερα μπορεί να αφήσει έξω τους ανθρώπους με το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Στα συνέδρια απογειώνεται η Τεχνητή Νοημοσύνη, στις ελληνικές επιχειρήσεις αγνοείται

Στην Ελλάδα η Τεχνητή Νοημοσύνη τρέχει στα συνέδρια και περπατά στις επιχειρήσεις. Τα στοιχεία της Eurostat για το 2025 είναι αποκαλυπτικά. Μόλις το 8,93% των ελληνικών επιχειρήσεων με τουλάχιστον δέκα απασχολουμένους χρησιμοποιεί τεχνολογίες AI. Στη Δανία το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 42,03%, στη Φινλανδία το 37,82% και στη Σουηδία το 35,04%. Δεν ξέρω πόσοι έχουν πραγματικά διαβάσει αυτά τα νούμερα πριν γράψουν κυβερνητικές ομιλίες για τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Ξέρω όμως τι συμβαίνει όταν ο ανταγωνιστής σου αυτοματοποιεί δουλειές και εσύ ακόμη ψάχνεις άνθρωπο να σου δείξει πώς λειτουργεί το εργαλείο. Οι ευρωπαϊκές μελέτες συνδέουν τη χρήση AI με αύξηση παραγωγικότητας περίπου 4% σε βάθος πενταετίας. Στη Φινλανδία έχουν γίνει πάνω από 2.000 πρακτικές εκπαιδεύσεις για μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Εδώ, μια μικρή επιχείρηση καλείται συχνά να μάθει μόνη της, χωρίς καν έναν άνθρωπο να την καθοδηγήσει, με δικό της χρόνο και χρήμα.

Το λογισμικό αγοράζεται σε μία ημέρα – Ο εργαζόμενος πώς θα προσαρμοστεί;

Σκεφτείτε μια εταιρεία που αγοράζει λογισμικό AI. Οι δουλειές γίνονται πιο γρήγορα, η παραγωγικότητα ανεβαίνει, οι προϊστάμενοι χαίρονται. Το περίπου 4% που βρίσκουν οι ευρωπαϊκές έρευνες δεν γράφει αυτομάτως 4% στον μισθό. Ποιος κρατά το όφελος; Εκεί χρειάζεται πολιτική, όχι μόνο διαφημίσεις για το μέλλον. Η χρήση της AI είναι ήδη περίπου 40% σε δουλειές γραφείου και 6% σε εργασίες χαμηλής ειδίκευσης. Ειδικά οι γυναίκες που δουλεύουν σε διοικητικές θέσεις θα δουν πολλά καθημερινά καθήκοντα να αλλάζουν. Και καθώς απλά καθήκοντα αυτοματοποιούνται, ο νέος υπάλληλος μπορεί να χάνει την εμπειρία που αποκτούσε κάνοντας τις μικρές δουλειές. Μέχρι τώρα, η Κομισιόν δεν βλέπει ακόμη μαζική εξαφάνιση θέσεων εργασίας εξαιτίας της AI. Αυτό δεν εγγυάται τίποτα για τον υπάλληλο που δεν θα εκπαιδευτεί. Ούτε για τον πενηντάρη που θα κληθεί να μάθει καινούργια εργαλεία σε ένα απόγευμα. Οι εταιρείες μπορούν να αγοράζουν λογισμικό από αύριο. Οι εργαζόμενοι πότε θα προλάβουν να μάθουν;