Ο πόλεμος ως ευκαιρία για το Μαξίμου, η στήριξη του Μητσοτάκη στον Νετανιάχου και οι πανηγυρισμοί για την αποτυχία του εισαγγελέα της δίκης των υποκλοπών

Χρυσή ευκαιρία για δραματοποίηση

Πάντα ένας πόλεμος αποτελεί για ορισμένους μια «χρυσή ευκαιρία». Και έτσι αντιλαμβάνεται το Μαξίμου τον πόλεμο που έχει ξεσπάσει στη Μέση Ανατολή και «ακούμπησε» την Κύπρο. Από τις κουβέντες που είχα με κυβερνητικά στελέχη συμπεραίνω πως το Μαξίμου επενδύει τα μέγιστα αφενός στην δραματοποίηση της όλης υπόθεσης, κάτι που οι πιο νηφάλιοι (ή κυνικοί) δεν μου αρνήθηκαν. Θεωρούν πως το drone που έπεσε στη βρετανική βάση του Ακρωτηρίου στην Κύπρο και οι απειλές Ιρανού στρατηγού κατά της χώρας και της Ευρώπης, αποτέλεσαν την καλύτερη ευκαιρία για να δείξει η κυβέρνηση Μητσοτάκη πως κινείται με θάρρος προς υπεράσπιση της Κύπρου. Έτσι, μου λένε επιτελικά στελέχη του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, συσπειρώνεται «γύρω από τη σημαία» ένα κομμάτι ψηφοφόρων που είχαν φύγει πςοτ την ακροδεξιά και που θέλει να προσεγγίσει διακαώς η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ποιο Ιράν; Η Τουρκία είναι το ζήτημα

Αφετέρου, δεν λείπουν αυτοί εντός της κυβέρνησης που με μια ισχυρή δόση πονηριάς λένε θαρρετά πως η αποστολή φρεγατών και F-16 στην Κύπρο, αλλά και η μεταφορά των Patriot στην Κάρπαθο, δεν έγιναν κυρίως για τις απειλές από το Ιράν, αλλά για την Τουρκία. Και υπάρχουν και άλλοι που λένε πως τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη και οι φρεγάτες δεν πρέπει να φύγουν μετά το πέρας της κρίσης στην ευρύτερη περιοχή μας. Οι Γεραπετρίτης και Φυντάν συνομίλησαν για τις εξελίξεις στην περιοχή, αλλά Αθήνα και Άγκυρα κρατούν κλειστά τα στόματά τους για το αν συζητήθηκαν οι κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Ο χρόνος θα δείξει.

Ανταγωνίζονται ποιος έστειλε τις φρεγάτες και τα F-16

Στο μεταξύ παρατηρώ έναν ενδοκυβερνητικό ανταγωνισμό για το ποιος ήταν εκείνος που είχε την ιδέα να στείλει η Ελλάδα φρεγάτες και πολεμικά αεροσκάφη στην Κύπρο. Η πλευρά του Νίκου Δένδια ισχυρίζεται πως εκείνος ήταν που συνέλαβε την ιδέα την οποία μετέφερε στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ακολούθως, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο Έλληνας πρωθυπουργός συνομίλησε με τον Κύπριο Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη, ο οποίος συμφώνησε με την πρόταση. Από την πλευρά του Μαξίμου φαίνεται να κρατούν αποστάσεις από την συγκεκριμένη συζήτηση, αρκούμενοι να λένε πως την συνδρομή τη ζήτησε η Κύπρος. Γιατί αλλιώς ανοίγουν άλλες συζητήσεις, που δεν βολεύουν κανέναν...

Στήριξη Μητσοτάκη στον Νετανιάχου

Στο μεταξύ, «ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναγνώρισε το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα, υπογράμμισε, ωστόσο, την ανάγκη να αποφευχθεί περαιτέρω κλιμάκωση και να ανοίξει ένα νέο μέτωπο μέσω εκτεταμένων χερσαίων επιχειρήσεων στον Νότιο Λίβανο» αναφέρει το επίσημο ανακοινωθέν του Μαξίμου για την επικοινωνία που είχε ο Έλληνας πρωθυπουργός με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Την ώρα δηλαδή, που Ισραήλ και ΗΠΑ με τις επιθέσεις τους στο Ιράν έχουν προκαλέσει έναν πόλεμο που βρίσκεται στο κατώφλι της Ευρώπης, την ημέρα που στο Ιράν κηδεύτηκαν 165 μαθήτριες δημοτικού σχολείου που σκοτώθηκαν από τις βόμβες των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι σαν να λέει στον «Μπίμπι», «έχει κάθε δικαίωμα να ρίξεις βόμβες, αλλά μην ρίξεις πολλές».

Μια καθόλου περίεργη χαρά

Διαβάζω με πραγματικό ενδιαφέρον δημοσιεύματα, που δεν εστιάζουν στο ποιοι βγήκαν πρώτοι στις εκλογές της Ένωσης Εισαγγελέων, αλλά στο ποιος βγήκε τελευταίος. Και μάλιστα οι συντάκτες πανηγυρίζουν επειδή την τελευταία 12η θέση κατέλαβε ο Δημήτρης Παυλίδης. Τι νόημα έχει αυτή η «είδηση», θα αναρωτηθείτε εύλογα. Ο Παυλίδης ήταν ο εισαγγελέας στη δίκη των υποκλοπών, που πρότεινε την καταδίκη των ενόχων, ενώ η δικαστική απόφαση άνοιξε το δρόμο για διευρυμένες έρευνες για το κακούργημα της κατασκοπίας. Όπως καταλαβαίνει και ένα παιδί, τα δημοσιεύματα αυτά ήταν κατευθυνόμενα, ενώ με το θέμα ασχολήθηκε και ένας (ο Θεός να τον κάνει) «κωμικός» που από ραδιοφωνική συχνότητα αποθεώνει κάθε μέρα την κυβέρνηση. Όλοι τους, όλως τυχαίως, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών έσκιζαν τα ρούχα τους πως ο Μητσοτάκης και οι στενότεροι συνεργάτες του στο Μαξίμου δεν είχαν καμιά σχέση με την υπόθεση...

Δεύτερη εκδήλωση ΠΑΣΟΚ και Μήλη

Στο ΠΑΣΟΚ σας πάω που χτες διοργάνωσε μαζί με την παράταξή του στο ΤΕΕ εκδήλωση για την αντιπλημμυρική θωράκιση της Αττικής. Είναι η δεύτερη εκδήλωση που διοργάνωσε η ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη με την Δημοκρατική Συμπαράταξη Μηχανικών (ΔΗΣΥΜ), της οποίας ηγείται ο Νίκος Μήλης. Ο τελευταίος είναι προσωπικός φίλος και επί χρόνια συνοδοιπόρος του Νίκου Ανδρουλάκη, ήδη από την εποχή της Ξάνθης, όπου και οι δύο σπούδασαν περίπου την ίδια περίοδο. Θυμίζω πως τον περασμένο Δεκέμβριο ΠΑΣΟΚ και ΔΗΣΥΜ είχαν συνδιοργανώσει εκδήλωση για το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αττικής. Το αν και πού θα κατέβει υποψήφιος ο Νίκος Μήλης δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό.

Γκρινιάζουν για τους γαλάζιους δημάρχους

Με αφορμή τη χθεσινή εκδήλωση, πάντως, φούσκωσε ξανά η γκρίνια από μερίδα στελεχών. Έφτασε στα αυτιά μου πως υπάρχει δυσαρέσκεια επειδή χτες δεν εκλήθη να μιλήσει για τον πλημμυρικό κίνδυνο ο Χάρης Δούκας, που είναι δήμαρχος της μεγαλύτερης πόλης του Λεκανοπεδίου και που αντιμετωπίζει μεγάλους κινδύνους σε κάθε νεροποντή. Προσεκλήθησαν όμως να τοποθετηθούν γαλάζιοι αιρετοί, όπως οι δήμαρχοι Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης, Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, Αργυρούπολης - Ελληνικού, Γιώργος Κωνσταντάτος, Αλίμου, Ανδρέας Κονδύλης, και Αγίου Δημητρίου, Στέλιος Μαμαλάκης.

Οι ναζί στη φυλακή

Σήμερα πρόκειται να ανακοινωθεί ανακοινώνεται η απόφαση του Εφετείου για την εγκληματική ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή. Η δίκη σε δεύτερο βαθμό έγινε σχετικά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά η απόφαση είναι εξαιρετικά σημαντική για πάρα πολλούς λόγους. Συνδικάτα, κόμματα και οργανώσεις, ανάμεσά τους ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά και το ΠΑΜΕ, έχουν καλέσει σε αντιφασιστική συγκέντρωση στις 8:30 το πρωί. Ας ελπίσουμε τα νέα να είναι και πάλι καλά, ακόμα και αν οι καταδικασθέντες είναι πιθανό σε λίγο καιρό να βρίσκονται εκτός φυλακής.

Το Ορμούζ «κλειδώνει»: Η παγκόσμια αγορά ενέργειας μπροστά στο χάος

Το Στενό του Ορμούζ, η κρισιμότερη αρτηρία του παγκόσμιου ενεργειακού συστήματος, αποτελεί πλέον νεκρή ζώνη. Η ιρανική απειλή περί πυρπόλησης κάθε πλοίου που θα επιχειρήσει διέλευση δεν είναι κενό γράμμα, καθώς τα στοιχεία της Diaplous επιβεβαιώνουν τη de facto αναστολή της ναυτιλιακής δραστηριότητας. Από τις 80 καθημερινές αναχωρήσεις, έχουμε πέσει στις ελάχιστες μονάδες, μετατρέποντας το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου σε άπιαστο αγαθό. Η αγορά έχει περιέλθει σε κατάσταση σοκ, καθώς η διακοπή παραγωγής LNG από την QatarEnergy σε συνδυασμό με το κλείσιμο του Ορμούζ πυροδοτεί ντόμινο που ξεπερνά τις δυνατότητες των διεθνών ναυτικών δυνάμεων να επιβάλλουν την ασφαλή διέλευση.

Η Ευρώπη σε «πυρετό»: Εκτίναξη του πληθωρισμού και κλυδωνισμοί στις αγορές

Η ενεργειακή κρίση επέστρεψε με βίαιο τρόπο, με το φυσικό αέριο (TTF) να σημειώνει άλμα 30%, αγγίζοντας επίπεδα που είχαμε να δούμε από την απαρχή του πολέμου στην Ουκρανία. Η ΕΚΤ παρακολουθεί με τρόμο, καθώς ο υπάρχουν προειδοποιήσεις για πληθωριστικό εφιάλτη που απειλεί να ανακόψει κάθε προοπτική ανάπτυξης στην Ευρωζώνη. Oι ευρωπαϊκές μετοχές δέχονται καταιγισμό πωλήσεων, με τον τραπεζικό κλάδο να βουλιάζει εν μέσω φόβων για παρατεταμένη αστάθεια. Η προοπτική ενός πολέμου στη Μέση Ανατολή που δεν θα εκτονωθεί άμεσα, αναγκάζει τους επενδυτές σε άτακτη φυγή, ενώ η αγωνία για το κόστος διαβίωσης των ευρωπαϊκών νοικοκυριών μετατρέπεται πλέον στο βασικό πολιτικό αγκάθι που θα καθορίσει τις επόμενες κινήσεις της Φρανκφούρτης και των Βρυξελλών.

Πανικός στις ναυτιλιακές εταιρείες, εφιάλτης για τον τουρισμό

Υπάρχει και κάτι ακόμη που ενδιαφέρει άμεσα την Ελλάδα και τον ελληνικό τουρισμό. Η ελληνική ακτοπλοΐα εισέρχεται στην τουριστική περίοδο του 2026 με τον χειρότερο δυνατό οιωνό, καθώς η ιρανική κρίση εκτινάσσει το κόστος καυσίμων σε απαγορευτικά επίπεδα. Μου λένε πως στα γραφεία των ναυτιλιακών εταιρειών επικρατεί πανικός: η πλήρης μετακύληση της αύξησης στα εισιτήρια θα οδηγήσει σε κατάρρευση της κίνησης, ενώ η απορρόφηση του κόστους από τις εταιρείες θα τινάξει στον αέρα την κερδοφορία τους. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως οι νησιώτες θα βρεθούν αντιμέτωποι με έναν «πληθωρισμό της επιβίωσης», καθώς το μεταφορικό κόστος για τα είδη πρώτης ανάγκης αναμένεται να πάρει την ανιούσα, δημιουργώντας εκρηκτικό μείγμα ακρίβειας που θα πλήξει καίρια τις τοπικές οικονομίες.

Το τέλος της «χρυσής» κρουαζιέρας

Αλλά δεν είναι μόνο τα παραπάνω, αφού η κρουαζιερα βιώνει ήδη επώδυνη υποχώρηση, με τις αφίξεις να καταγράφουν καθοδική πορεία από τις 853 πέρσι στις 756 για το 2026. Τι συμβαίνει τώρα; Η σύγκρουση στον Περσικό Κόλπολειτουργεί ως ο «τελικός κόφτης» για τους Αμερικανούς high-end ταξιδιώτες, οι οποίοι βλέπουν στον χάρτη την Ελλάδα ως γειτονική ζώνη της «φλεγόμενης» Μέσης Ανατολής. Για να έχετε πλήρη εικόνα, να σας ενημερώσω ότι οι μεγάλες εταιρείες κρουαζιέρας έχουν ήδη αποσύρει πλοία τους προς τη δυτική Μεσόγειο, πριν την ανάφλεξη, φοβούμενες ότι η Ανατολική Μεσόγειος δεν θα θεωρείται από εδώ και πέρα ασφαλής προορισμός, άρα δεν θα είναι ελκυστικός. Άρα η κρίση είναι συνδυαστική, είναι δηλαδή κρίση ασφάλειας και κόστους. Όπως καταλαβαίνετε η εξίσωση είναι πολύ δύσκολη...

Η πρόβλεψη-σοκ της Goldman Sachs

Η ανάλυση της Goldman Sachs για την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή δεν αφήνει περιθώρια για αισιοδοξία, καθώς η πιθανή διακοπή της ροής μέσω των Στενών του Ορμούζ για διάστημα μόλις ενός μηνός θα μπορούσε να εκτινάξει τις τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη έως και 130%. Η εικόνα είναι η εξής: η αγορά ενέργειας βρίσκεται σε κατάσταση νευρικής κρίσης, καθώς η εξάρτηση από το συγκεκριμένο πέρασμα παραμένει δομική και, ας μην γελιώμαστε, ζωτικής σημασίας. Η πρόβλεψη της Goldman Sachs είναι ένα «καμπανάκι» για το πόσο εκτεθειμένη παραμένει η ευρωπαϊκή οικονομία σε μια γεωπολιτική ανάφλεξη που κανείς δεν είχε υπολογίσει με τέτοια οξύτητα και κανένας δεν μπορεί να προεξοφλήσει την έκβαση και τις συνέπειες.

Το Κατάρ, η αναστολή του LNG και η δοκιμασία της τροφοδοσίας

Η αναστολή της παραγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από την QatarEnergy, μετά τις επιθέσεις με drones στις κρίσιμες εγκαταστάσεις Ras Laffan και Mesaieed, έρχεται να επιδεινώσει δραματικά το τοπίο. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί απευθείας πλήγμα στον πυλώνα της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας που είχε αντικαταστήσει, σε μεγάλο βαθμό, τις ρωσικές προμήθειες. Το «πάγωμα» αυτών των εγκαταστάσεων αφήνει ένα τεράστιο κενό στην αγορά, ενώ η πιθανότητα το Ιράν να κλιμακώσει τις επιθέσεις σε υποδομές τρίτων χωρών δείχνει ότι ο πόλεμος έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια του τοπικού χαρακτήρα. Η ανησυχία στο παρασκήνιοείναι ότι η αλυσίδα εφοδιασμού LNG, η οποία αποτελούσε το «δίχτυ ασφαλείας» για την Ευρώπη, έχει υποστεί ρήγμα που απαιτεί άμεση και συντονισμένη ευρωπαϊκή αντίδραση για να αποφευχθεί η καταστροφή.

Το ράλι της τραπεζικής κερδοφορίας και το σοκ των αποταμιευτών

Πάμε τώρα στις τράπεζες, που συνεχίζουν ακάθεκτες το... πάρτι και θα το συνεχίσουν ακόμη και αν η ανθρωπότητα βρεθεί στο κατώφλι πυρηνικού ολέθρου. Στο επίκεντρο βρίσκεται η χαώδης διαφορά μεταξύ των επιτοκίων που εισπράττουν οι καταθέτες και των αποδόσεων που απολαμβάνουν οι τράπεζες από το ελληνικό δημόσιο χρέος. Ακούω πως η πρακτική αυτή έχει προκαλέσει δυσφορία, καθώς τα πιστωτικά ιδρύματα, αξιοποιώντας τη ρευστότητα των πολιτών, τοποθετούνται σε έντοκα γραμμάτια και ομόλογα με αποδόσεις της τάξης του 3% έως 3,5%, την ώρα που το μέσο επιτόκιο στις καταθέσεις ταμιευτηρίου παραμένει «παγωμένο» κοντά στο 0,31%. Το αποτέλεσμα είναι ο πολίτης, ο καταθέτης, ο φορολογούμενος να νιώθει εγκλωβισμένος σε ένα σύστημα όπου τα χρήματά του χρηματοδοτούν κερδοφόρες τοποθετήσεις για λογαριασμό των τραπεζών, χωρίς ο ίδιος να καρπώνεται το παραμικρό μέρος αυτής της υπεραξίας.

Το κλειστό κλαμπ των Primary Dealers και το εμπόδιο στην ελεύθερη αγορά

Η δυνατότητα άμεσης συμμετοχής στις δημοπρασίες τίτλων του Δημοσίου παραμένει προνομιακό πεδίο των λεγόμενων «βασικών διαπραγματευτών» (primary dealers), δηλαδή των τραπεζών, γεγονός που αποκλείει τον ιδιώτη από την ελεύθερη διεκδίκηση καλύτερων αποδόσεων. Αν και θεωρητικά υπάρχει η δυνατότητα διάθεσης τίτλων σε ιδιώτες, οι διαδικασίες παραμένουν δαιδαλώδεις και εξαρτώμενες από τη διαθεσιμότητα που ορίζουν οι ίδιες οι τράπεζες. Μου λένε πως η κυβέρνηση δέχεται πιέσεις να απελευθερώσει πλήρως αυτό το μοντέλο, δίνοντας στον κάθε αποταμιευτή το δικαίωμα να δανείζει απευθείας το Δημόσιο. Η ανησυχία στο τραπεζικό παρασκήνιο είναι πως μια τέτοια κίνηση θα στερούσε από το τραπεζικό σύστημα μια εύκολη και εξασφαλισμένη πηγή κερδοφορίας, προκαλώντας τριβές ανάμεσα στο Μέγαρο Μαξίμου και το τραπεζικό κατεστημένο.

Οριστικό τέλος από τον Ανδρουλάκη στα σενάρια για στελέχη της εποχής Τσίπρα

Ο Νίκος Ανδρουλάκης έκλεισε με απόλυτο τρόπο την πόρτα σε κάθε σενάριο συνεργασίας με στελέχη της εποχής Τσίπρα. Η αποστροφή του στην «Καθημερινή» αποτελεί μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση, ότι η Χαριλάου Τρικούπη δεν πρόκειται να λειτουργήσει ως καταφύγιο για πρόσωπα που η κοινωνία έχει ήδη κρίνει. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να οριοθετήσει τον προοδευτικό χώρο στο δικό του κόμμα, καθιστώντας σαφές ότι η ανασύνθεση της κεντροαριστεράς δεν μπορεί να βασίζεται σε ανακυκλωμένα υλικά που, κατά την άποψή του, το μόνο που πέτυχαν στο παρελθόν ήταν να ευνοήσουν την κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας.

Το τείχος της Χαριλάου Τρικούπη και οι εσωκομματικές ισορροπίες

Με αυτή την κίνηση, ο Ανδρουλάκης επιδιώκει να απομονώσει τις φωνές που ήθελαν το κόμμα του να συμπράττει σε ένα ευρύτερο εγχείρημα με παλαιότερα στελέχη της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και με το κόμμα Τσίπρα αν ιδρυθεί. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επιμένει στην αυτόνομη πορεία και αυτό είναι ξεκάθαρο. Ωστόσο υπάρχει πάντοτε η ανησυχία στο παρασκήνιο για το πώς θα αντιδράσουν εκείνες οι τάσεις εντός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης που πόνταραν και ποντάρουν σε σύγκλιση με πρόσωπα και φορείς του προοδευτικού χώρου εκτός ΠΑΣΟΚ.

Υπογραφές για την επιστροφή Σαμαρά

Οι διεργασίες ενόψει του επικείμενου συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας έχουν προσλάβει χαρακτήρα «πολιτικού θρίλερ». Για να καταλαβαίνετε τι συμβαίνει, να σας ενημερώσω ότι έχει ξεκινήσει η διαδικασία συλλογής υπογραφών για την επιστροφή του Αντώνη Σαμαρά. Οι πληροφορίες μου αναφέρουν πως ο σκοπός είναι η κατάθεση των υπογραφών να γίνει «πάνω στο τραπέζι» του συνεδρίου, δημιουργώντας ένα πολιτικό γεγονός που θα αναγκάσει την ηγεσία να αντιμετωπίσει, χωρίς τη δυνατότητα άμεσης αντίδρασης, το αίτημα της επιστροφής από τμήμα της βάσης. Αυτό που καταλαβαίνω είναι είναι πως η κίνηση αυτή στοχεύει στο να μετατρέψει το συνέδριο από διαδικασία επιβεβαίωσης και απόλυτης κυριαρχίας της γραμμής Μητσοτάκη σε πλατφόρμα εσωτερικής αντιπαράθεσης και αμφισβήτησης, με τον Αντώνη Σαμαρά να λειτουργεί ως το «πρόσωπο-σύμβολο» αυτής της διαδικασίας.

Το ρίσκο της εσωστρέφειας σε μια κρίσιμη στιγμή

Η πρωτοβουλία αυτή έρχεται σε μια συγκυρία που το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να διαχειριστεί τις επιπτώσεις από την κρίση στη Μέση Ανατολή, την πίεση στο ενεργειακό μέτωπο, αλλά κυρίως την υποχώρηση των ποσοστών της Νέας Δημοκρατίας και την κοινωνική οργή για την ακρίβεια και για άλλα ζητήματα. Μου λένε πως η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας θα επιχειρήσει να αποδομήσει την κίνηση ως «περιθωριακή», όμως στο εσωτερικό του κόμματος ο αναβρασμός είναι έκδηλος. Η ανησυχία στο Μέγαρο Μαξίμου είναι πως η ανοιχτή αμφισβήτηση στο συνέδριο θα στείλει μήνυμα αποδυνάμωσης προς την κοινωνία, την ώρα που το κυβερνών κόμμα δέχεται ήδη πιέσεις από τη φθορά των δημοσκοπικών ποσοστών. Η αίσθηση που αποκομίζω είναι πως η διαχείριση αυτού του εσωτερικού μετώπου θα αποτελέσει το μεγαλύτερο στοίχημα για το επιτελείο του Πρωθυπουργού, καθώς η ενδεχόμενη κλιμάκωση της πίεσης για την επιστροφή του πρώην Πρωθυπουργού θα μπορούσε να διαταράξει τις ισορροπίες στην κοινοβουλευτική ομάδα.