Ο Leon of Athens είναι από τους πιο ξεχωριστούς τραγουδοποιούς της γενιάς του. Με εμφανίσεις σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ και συναυλίες σε Ευρώπη και Αμερική, έχει καταφέρει να χτίσει τη δική του πορεία, ισορροπώντας ανάμεσα στην ελληνική και τη διεθνή μουσική σκηνή.
Λίγο πριν κυκλοφορήσει τον πρώτο του ελληνόφωνο δίσκο και με αφορμή το νέο του single «Σελήνη μου Μυρτώ», που εγκαινιάζει τη συνεργασία του με την Panik Records, καθώς και τη δωρεάν συναυλία που ετοιμάζει στην Πλατεία Μεσολογγίου, με special guests, μιλά στο ethnos.gr για την απώλεια, το Παγκράτι που αγαπά, τη Μαρίνα Σάττι, το AI στη μουσική και όλα όσα ετοιμάζει για το επόμενο κεφάλαιο της πορείας του.
Στο νέο σας single «Σελήνη μου Μυρτώ», που εγκαινιάζεις τη συνεργασία σας με την Panik Records, μιλάτε για την απώλεια με έναν πολύ τρυφερό τρόπο. Πιστεύετε ότι με τον χρόνο μαθαίνουμε να ζούμε με την απουσία ή απλώς μαθαίνουμε να της δίνουμε μια διαφορετική θέση στη ζωή μας;
Όποιος έχει βιώσει την απώλεια ξέρει ότι η πορεία δεν γραμμική. Έχει πολλά στάδια, φάσεις και σκαμπανεβάσματα. Ο χρόνος για μένα σίγουρα απαλύνει τον οξύ πόνο αλλά όχι απαραίτητα τον βαθύ. Προσωπικά μου προκαλεί γαλήνη η σκέψη ότι ο άνθρωπος που έχασα είναι πάντα κοντά μου, γιατί με έναν περίεργο μεταφυσικό τρόπο που δεν μπορώ να εξηγήσω, νιώθω ότι η αγάπη είναι αιώνια.
Έχετε γράψει για τον έρωτα, την ελπίδα, τη νοσταλγία, την απώλεια. Θεωρείτε ότι σήμερα, που όλα κινούνται τόσο γρήγορα, έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη από στίχους που μας κάνουν να κοιτάζουμε λίγο πιο μέσα μας;
Σαφώς. Βλέπουμε ότι οι τάσεις έρχονται και φεύγουν, αλλάζουν σαν τα collections ανά 6μηνο. Η μουσική του σήμερα ακολουθεί τους κανόνες της αγοράς περισσότερο από ποτέ. Ένα πράγμα έχει για μένα σημασία μέσα σε όλο αυτό, η αλήθεια των τραγουδιών μας. Αυτό είναι που μπορεί μελλοντικά να μας διαχωρίζει και από το ΑΙ.
Το «Σελήνη Μου Μυρτώ» έχει μια πολύ έντονη κινηματογραφική ατμόσφαιρα. Είναι το σινεμά μια από τις μεγαλύτερες πηγές έμπνευσής σας όταν δημιουργείς;
Ευχαριστώ πολύ. Αυτό θέλαμε να πετύχουμε και γι' αυτό το γυρίσαμε όλο σε φιλμ. Είναι μεν πιο δύσκολο, έχεις πολύ λιγότερες ευκαιρίες για performances αλλά βγάζει αυτήν την κινηματογραφική ατμόσφαιρα που περιγράφεις. Λατρεύω τον κινηματογράφο και νιώθω ότι ο τρόπος που γράφω στίχους εμπεριέχει αυτήν την ματιά.
Στις 14 Ιουλίου, ετοιμάζετε μια δωρεάν συναυλία στην Πλατεία Μεσολογγίου. Τι να περιμένει ο κόσμος;
Τρελαίνομαι γι' αυτά τα ανοιχτά live στις πλατείες. Μπορεί να μην είναι σε stages αλλά έχουν έναν παλμό με τον κόσμο που είναι κοντά σου. Ανυπομονώ! Θα παίξω και αρκετά τραγούδια από τον δίσκο που ετοιμάζω, κάποια για πρώτη φορά.
Το Παγκράτι έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Τα Airbnb, τα ακριβότερα ενοίκια, οι νέοι ρυθμοί έχουν αλλάξει τη φυσιογνωμία της γειτονιάς. Εσείς που ζείτε εκεί, πώς βιώνετε αυτή την αλλαγή;
Τα ενοίκια αυξάνονται παντού και αναπόφευκτα αλλάζει και η φυσιογνωμία από τις γειτονιές. Έτσι λειτουργεί το φαινόμενο που ονομάζεται «gentrification» και «σπρώχνει» τους locals έξω από τα κέντρα των μεγαλουπόλεων. Το πρώτο μας σπίτι ήταν εδώ στην Αστυδάμαντος και από τότε είναι ένας άλλος κόσμος. Παρ' όλα αυτά το αγαπώ το Παγκράτι, δεν θεωρώ ότι έχει αλλοιωθεί η φυσιογνωμία του. Έχω πολλούς φίλους που έχουν μικρές επιχειρήσεις και μαγαζιά εδώ και υπάρχει αυτή η αίσθηση της κοινότητας και της αλληλοβοήθειας.
Η συνεργασία σας με τη Μαρίνα Σάττι στο τραγούδι «Εδώ» έδειξε ότι δύο διαφορετικοί μουσικοί κόσμοι μπορούν να συναντηθούν. Πώς το βιώσατε;
Βέβαια. Αυτοί οι δύο κόσμοι όμως που φαινομενικά μπορεί να μοιάζουν διαφορετικοί είναι αρκετά κοινοί. Με την Μαρίνα έχουμε μεγάλο respect ο ένας για την δουλειά του άλλου και κατανόηση για την αισθητική και το σκοπό.
Τι είναι αυτό που θαυμάζετε περισσότερο στη Μαρίνα; Υπάρχει περίπτωση να σας δούμε μαζί ξανά στο στούντιο;
Τι να πω για τη Μαρίνα. Είναι ένα κεφάλαιο για την ελληνική μουσική και είμαστε τυχεροί που υπάρχει. Είναι φοβερή καλλιτέχνης με τεράστιο ταλέντο και μουσικές γνώσεις που ελάχιστοι διαθέτουν. Είναι μια γυναίκα αυτοδημιούργητη που κόντρα σε όλους τους ανέμους έγραψε ιστορία. Με τη Μαρίνα εκτός από φίλοι, είμαστε και συνεργάτες. Έχουμε δουλέψει στο παρελθόν με τις Chores και πλέον έχουμε γράψει αρκετά τραγούδια μαζί.
Έχετε αποκαλύψει ότι ετοιμάζετε νέο άλμπουμ. Σε ποιο στάδιο βρίσκεται και τι ύφος θα έχει;
Βρίσκομαι σε ένα 80% πριν τον ολοκληρώσω. Θα έλεγα ότι κυρίως έχει δύο ειδών τραγούδια. Πιο stripped down, όπως το «Εδώ» και το «Σελήνη μου Μυρτώ» και άλλα πιο uptempo και produced σαν το «Τι να 'ναι αυτό». Θέλω ο δίσκος να εμπεριέχει όλα όσα αγαπώ : το παραδοσιακό songwriting, την φρεσκάδα στην παραγωγή, ιστορίες αληθινές μέσα από τη ζωή, σκοτεινές και φωτεινές, στοιχεία από μουσικά είδη που αγαπώ όπως rock, r&b, art pop και ηλεκτρονική μουσική .
Η Katerine Duska και η Μαρίνα Σάττι έχουν ζήσει την εμπειρία της Eurovision. Θα σας ενδιέφερε να ζήσετε κι εσείς κάτι παρόμοιο;
Δεν είναι κάτι που σκέφτομαι στο παρόν. Είμαι αφοσιωμένος στην ολοκλήρωση και παρουσίαση αυτού του δίσκου.
Πιστεύετε ότι η Eurovision σήμερα μπορεί να λειτουργήσει ως διεθνές βήμα για έναν καλλιτέχνη;
Για κάποιους έχει λειτουργήσει, για άλλους όχι. Είναι δίκοπο μαχαίρι θα έλεγα.
Το φετινό καλοκαίρι τι γεύση θα έχει για σας; Περισσότερο δρόμο, συναυλίες και νέο υλικό ή θα αφήσετε χώρο και για λίγη ξεκούραση;
Το ιδανικό είναι να έχει και τα δύο αν τα καταφέρω. Προς το παρόν έχω κλείσει διακοπές για λίγες μέρες στα μέσα Αυγούστου αλλά μέχρι τότε γίνεται χαμός!
Ποιες είναι οι πρώτες εικόνες που σας έρχονται στο μυαλό όταν ακούτε τη λέξη «καλοκαίρι»;
Είναι σίγουρα η αγαπημένη μου εποχή. Είμαι άνθρωπος του ήλιου, του φωτός και της θάλασσας. Τυχερός, λοιπόν, που γεννήθηκα σε αυτη τη χώρα.
Νωρίτερα αναφέρατε ότι αγαπάτε πολύ τον κινηματογράφο. Ποια ταινία είδατε πρόσφατα και σας ενθουσίασε;
Είδα ξανά το «Dogville» του Lars Von Trier. Τι αριστούργημα! Έχει πλάκα, γιατί μου λένε «είσαι πολύ φωτεινός άνθρωπος, ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου σκηνοθέτες;» και απαντώ ο Kubrick, ο Λάνθιμος και ο Von Trier (Γέλια).
